Pragnę przede wszystkim wyrazić smutek z powodu nagłej śmierci przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Davida Sassolego. W maju 2020 r. wyraził opinię, że pandemia dowiodła istnienia „olbrzymich zasobów” w UE, które kryją się w „społeczeństwie obywatelskim”. Będzie nam go bardzo brakować.

Od czasu pierwszych doniesień o COVID-19 minęły już dwa lata. Jestem pewien, że śledząc wczesne doniesienia o wirusie mogącym wywołać pandemię, nie spodziewaliśmy się, że będziemy się z nim zmagać jeszcze w 2022 r.

Powitaliśmy nowy rok, ponownie usiłując wykrzesać z siebie energię, optymizm i nadzieję.

Bardzo trafne wydaje się hasło prezydencji francuskiej w Radzie UE: „Odbudowa, siła i poczucie przynależności”. Nakreślając trzy osie prezydencji, prezydent Emmanuel Macron przedstawił przemyślenia na temat większej suwerenności Europy, europejskiego modelu wzrostu i Europy humanistycznej.

Co prawda nie możemy doczekać się końca problemów związanych z pandemią, lecz wszystkie stojące przed nami wyzwania są istotne i będziemy musieli się z nimi zmierzyć bez względu na kierunek jej rozwoju.

Nowy nacisk zostanie położony na europejski sektor obrony, gdyż napięcia na całym świecie – zarówno blisko, jak i daleko – sprawiają, że jest to kwestia priorytetowa.

Zasadnicze znaczenie będą miały współpraca i współdziałanie, czego odzwierciedleniem jest zaplanowana na czerwiec konferencja zachodniobałkańska.

Za miesiąc – wespół z przewodniczącymi Charles’em Michelem i Ursulą von der Leyen – Francja zorganizuje szczyt z udziałem przywódców Unii Europejskiej i Unii Afrykańskiej. Jego celem jest odbudowa nowego ładu gospodarczego i finansowego z Afryką. Francuska prezydencja pragnie zrealizować program w dziedzinie kształcenia, zdrowia i klimatu na miarę wyzwań stojących przed Afryką.

Ten rok został już ogłoszony Europejskim Rokiem Młodzieży, a jej wiodąca rola w kwestiach klimatycznych dowiodła siły zaangażowania dużej grupy społecznej. Ruch młodzieżowy sprawił, że zielony program działań stał się jednym z najważniejszych priorytetów politycznych. W szeregu wniosków ustawodawczych przedstawionych tego roku określony zostanie szczegółowo sposób osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 r. Będzie to ambitne i rewolucyjne zadanie, lecz jest to jedyna szansa na zmianę biegu wydarzeń po latach opóźniania działań w dziedzinie klimatu i emisji. Działania są pilnie potrzebne, a zakłócenia trzeba zaakceptować i odpowiednio się nimi zająć, by zapewnić sprawiedliwość i właściwe wsparcie na rzecz ochrony najbardziej bezbronnych w społeczeństwie. To podejście stało się powszechne w czasie pandemii, która stanowi duże zagrożenie dla życia niektórych grup szczególnie wrażliwych. 

Wreszcie przedstawimy rzecz jasna wnioski płynące z Konferencji w sprawie przyszłości Europy. W EKES-ie angażowaliśmy się, organizowaliśmy wydarzenia i konsultacje oraz staraliśmy stać się wyrazicielami opinii obywatelek, obywateli i społeczności w całej Europie. UE musi znaleźć indywidualne podejście i nawiązać kontakt ze wszystkimi tymi głosami. Nie wiadomo jeszcze, czy Konferencja w sprawie przyszłości Europy przyczyni się do osiągnięcia tego celu, lecz EKES będzie nadal łącznikiem dla obywateli, troszczącym się o uwzględnienie wszystkich punktów widzenia podczas debaty nad kształtem wspólnej przyszłości.

Cillian Lohan, wiceprzewodniczący EKES-u