Ο αντίκτυπος της πανδημίας κατέστησε εκ νέου ορατά τα σύνορα στην Ευρώπη, ενίοτε ακόμα και εντός της ίδιας χώρας. Θα νόμιζε κανείς πως αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί το πεδίο διακρατικής συνεργασίας μεταξύ δήμων και περιφερειών. Στην πραγματικότητα, συνέβη μάλλον το αντίθετο.

Πώς ήταν, λοιπόν, η ζωή στη Βουλγαρία κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων; Για μια δυναμική και δραστήρια λάτρη των ανοιχτών χώρων, όπως εγώ, η κατάσταση ήταν δύσκολη. Υπήρχαν πολλοί περιορισμοί. Έπρεπε να παραμένουμε στο σπίτι και δεν μπορούσαμε να βγούμε παρά μόνο κατά τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων βασικών ειδών για να αγοράσουμε τρόφιμα, φάρμακα ή είδη οικιακής χρήσης. Η τήρηση απόστασης >1,5 μ. από τους γύρω μας ήταν υποχρεωτική εντός και εκτός των καταστημάτων. Η κατάσταση ήταν αρκετά περίπλοκη: όταν έβγαινες από τη Σόφια, έπρεπε να συμπληρώσεις ένα έντυπο όπου δήλωνες το λόγο της μετακίνησης και τον προορισμό σου, και το έδειχνες στην αστυνομία όποτε σου το ζητούσε.

Το θετικό ήταν πως ο πληθυσμός έγινε πλέον πολύ πιο αυτάρκης και οι κάτοικοι εκτιμούν πολύ περισσότερο τα τοπικά τρόφιμα, τους τοπικούς παραγωγούς και τις βραχείες αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων. Η ζήτηση για τρόφιμα από φάρμες και αγορασμένα απευθείας από τους παραγωγούς αυξήθηκε. Πρωτοβουλίες βάσης προωθούν την κηπουρική και τη μικρής κλίμακας παραγωγή λαχανικών και χορταρικών.

Οι αγορές παραμένουν ανοιχτές στο κοινό. Αποτελούν παραδοσιακό χώρο πώλησης τροφίμων, σπόρων, λαχανικών προς φύτευση, οπωροκηπευτικών και λουλουδιών. Η διατήρηση ανοιχτών αγορών ―με τήρηση αυστηρών μέτρων ασφαλείας― συμβάλλει στη διατήρηση μιας αίσθησης κανονικότητας και συνηθισμένης ρουτίνας.

Στις ορεινές περιοχές, οι τοπικές ομάδες δράσης ήταν επίσης ιδιαίτερα ενεργές. Για την περαιτέρω στήριξη των τοπικών παραγωγών τροφίμων κατά τη διάρκεια της πανδημίας, συνέλεγαν και μοιράζονταν χρήσιμες επαφές στους ιστοτόπους τους.

Πράγματι, συμμορφούμενοι με τους διάφορους περιορισμούς ταξιδίων και επαφών, όλοι στην οργάνωσή μου αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε πολλές από τις δια ζώσης συναντήσεις και εκδηλώσεις που συνήθως διευκολύνουν τη δρομολόγηση συνεργατικών πρωτοβουλιών και τη διάδοση των αποτελεσμάτων. Ωστόσο, οι περιορισμοί δεν σταμάτησαν τις δραστηριότητές μας· κάθε άλλο μάλιστα. Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε αποτελεσματικά από κοινού για να καταστήσουμε τις ορεινές περιφέρειες ισχυρότερες και ακόμη πιο ανθεκτικές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, προσαρμόσαμε τα σχέδια εργασίας μας και αναπτύσσουμε πλέον κοινές λύσεις για να συνδράμουμε τις ευάλωτες περιφέρειες και πόλεις της ΕΕ να αντεπεξέλθουν καλύτερα στην τρέχουσα κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Εγκαινιάσαμε μια πλατφόρμα «Χείρας βοηθείας» για την ενθάρρυνση της αλληλεγγύης στις αγροτικές περιοχές, η οποία προωθεί την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, συνδέοντας άτομα χρήζοντα βοηθείας με εθελοντές πρόθυμους να τους δώσουν, κυριολεκτικά, «χείρα βοηθείας». Οι τρέχουσες δραστηριότητές της επικεντρώνονται στη συνδρομή ευπαθών, ανάπηρων ή ηλικιωμένων ατόμων με τα ψώνια ή την φροντίδα του σπιτιού (όχι την προσωπική φροντίδα) και στην εξασφάλιση της φύλαξης παιδιών σε γονείς που πρέπει να εργαστούν και δεν μπορούν να βρουν άλλη λύση για τα παιδιά τους.

Πολλές ακόμα πρωτοβουλίες άνθησαν στις αγροτικές και τις ορεινές περιοχές, αποδεικνύοντας την ανθεκτικότητα και το ισχυρό αίσθημα αλληλοβοήθειας που χαρακτηρίζει τις κοινότητές μας. Αυτό που έμαθα σε αυτό το διάστημα είναι πως δεν πρέπει να αναβάλλω τα σχέδια που είναι σημαντικά για τη ζωή μου! Η δραστηριοποίηση αποτελεί σωτηρία σε δύσκολους καιρούς.