Dilyana Slavova: COVID-19 heeft me geleerd dat ik mijn persoonlijke projecten niet mag uitstellen

De gevolgen van de pandemie hebben de grenzen in Europa, en soms zelfs binnen een en hetzelfde land, opnieuw zichtbaar gemaakt. Je zou kunnen denken dat daardoor de mogelijkheden voor transnationale samenwerking tussen regio’s en steden zijn afgenomen. Het tegendeel is echter waar gebleken.

Hoe was het leven tijdens de lockdown in Bulgarije? Voor een dynamische en energieke liefhebber van openluchtactiviteiten zoals ik was het moeilijk. Er waren veel beperkingen. We moesten thuisblijven en mochten alleen de deur uit tijdens de openingstijden van essentiële winkels om levensmiddelen, medicijnen of huishoudelijke artikelen te kopen. Binnen en buiten de winkels moest je minstens 1,5 meter afstand houden. Het was vrij ingewikkeld: als je Sofia uit wilde, moest je een formulier invullen waarin werd gevraagd naar de reden van vertrek en de plaats van bestemming. Dat formulier moest je aan de politie kunnen voorleggen.

Het goede nieuws is dat de burgers veel zelfvoorzienender zijn geworden en dat ze lokale voedingsmiddelen, plaatselijke aanbieders en korte voedselvoorzieningsketens veel meer naar waarde zijn gaan schatten. Er is meer vraag naar voedingsmiddelen van boerderijen en voedingsmiddelen die rechtstreeks bij de telers kunnen worden gekocht. Burgerinitiatieven zetten aan tot tuinieren en kleinschalige productie van groenten en kruiden.

Marktplaatsen blijven open voor het publiek. Door deze traditionele plaatsen voor de verkoop van voeding, zaden, groenteplantjes, fruit, groenten en bloemen open te laten – zij het met inachtneming van strenge veiligheidsmaatregelen – wordt een gevoel van normaliteit en een vertrouwde routine in stand gehouden.

In de berggebieden zijn lokale actiegroepen ook zeer actief geweest. Om de lokale producenten van voedsel van eigen bodem tijdens de epidemie nog meer te steunen, hebben zij op hun websites nuttige contacten verzameld en gedeeld.

In mijn organisatie hebben we door de verschillende beperkingen op het gebied van reizen en contact veel fysieke vergaderingen en evenementen moeten annuleren terwijl die het doorgaans makkelijker maken om samenwerkingsinitiatieven op te zetten en de resultaten te verspreiden. Deze beperkingen hebben onze activiteiten echter niet tot stilstand gebracht – wel integendeel. Wij blijven efficiënt samenwerken om de berggebieden sterker en nog veerkrachtiger te maken. In sommige gevallen hebben wij onze werkplannen aangepast en ontwikkelen wij nu gemeenschappelijke oplossingen om kwetsbare EU-regio’s en -steden te helpen om beter om te gaan met de huidige noodsituatie.

Wij hebben een platform voor helpende handen opgestart waarmee we ijveren voor solidariteit in plattelandsgebieden. Het bevordert de solidariteit tussen burgers en brengt mensen die hulp nodig hebben in contact met vrijwilligers die hun hulp aanbieden. Daarbij gaat het vooral om het helpen van kwetsbare, gehandicapte en oudere mensen door voor hen boodschappen te gaan doen of hun thuiszorg (geen persoonlijke verzorging) te verlenen en om het regelen van babysitters voor ouders die moeten werken en geen andere oplossing vinden voor hun kinderen.

In landelijke en berggebieden zijn er nog vele andere initiatieven met succes ontplooid, wat wijst op de veerkracht en de sterke saamhorigheid in onze gemeenschappen. Wat ik hiervan geleerd heb is dat ik mijn persoonlijke projecten niet mag uitstellen! Door actief te blijven slaan we ons door moeilijke tijden.