EKES zasugerował, że produkty, których nie można naprawić, nie powinny być wprowadzane do obrotu w Europie, i że jedynie wymaganie od producentów, by informowali konsumentów, że produktu nie można naprawiać, nie wystarczy.

Zdaniem EKES-u nowe unijne prawo do naprawy to, na papierze, wspaniały krok na przód. Jednak konsument, który chciałby naprawić smartfon lub urządzenie, które się popsuło, zamiast kupić nowe, może natrafić na szereg praktycznych przeszkód, które sprawią, że naprawa stanie się zbyt trudna lub kosztowna, jeśli nie wręcz niemożliwa. UE powinna pójść dalej i zwrócić się do państw członkowskich, by zakazały wszelkich praktyk polegających na celowym uniemożliwieniu naprawy towarów.

Prawo do naprawy de facto nie istnieje, gdy przedmioty są nadal projektowane tak, by się ich naprawić nie dało, stwierdził Thierry Libaert, sprawozdawca opinii EKES-u.

W opinii w sprawie proponowanej dyrektywy EKES proponuje szereg praktycznych rozwiązań służących wzmocnieniu prawa do naprawy i zapewnieniu, by możliwość naprawy była realistyczna i przystępna cenowo także po okresie gwarancji i także z biznesowego punktu widzenia. Propozycje te to m.in.:

• oferowanie zachęt do decydowania się na naprawę – nawet bardzo prostych, jak wydłużenie okresu gwarancji, gdy produkt jest naprawiany w okresie gwarancji;
• zezwolenie na innowacyjne rozwiązania takie jak druk 3D, jeśli chodzi o produkowanie części zamiennych, czy regeneracja, która polega na daniu produktowi drugiego życia, albo stworzenie rynku używanych części zamiennych;
• uruchomienie programów szkolenia i przekwalifikowania, aby przekazać naprawiającym umiejętności, jakich potrzebują do wykonywania zawodu, który w przeszłości był oparty na mechanice, ale teraz w coraz większym stopniu ma do czynienia z urządzeniami podłączonymi do internetu. W bardziej ogólnym ujęciu trzeba zająć się niedoborem w Europie pracowników, którzy mogą dokonywać napraw.

Sektor napraw tworzy wartościowe, wysokiej jakości miejsca pracy w Europie, które trudno zdelokalizować. Tworzy 404 miejsca pracy na 10 tys. ton naprawianych materiałów – 50 razy więcej niż unieszkodliwianie tych materiałów jako odpadów, które stało się główną tendencją w ostatnich latach. 65% konsumentów wyrzuca niesprawne produkty, co przekłada się na 7,5 mln ton odpadów rocznie.

Pseudoekologiczny marketing: nie dla twierdzeń opartych na kompensacji emisji

Dyrektywa w sprawie twierdzeń dotyczących ekologiczności, podobnie jak dyrektywa dotycząca prawa do naprawy, ma na celu pomoc Europejczykom w dokonywaniu zrównoważonych zakupów. Konsumenci coraz częściej chcą się kierować aspektem zrównoważoności przy zakupach, ale mają małe zaufanie do twierdzeń producentów dotyczących efektywności środowiskowej ich produktów i usług oraz gubią się w gąszczu oznakowań ekologicznych istniejących na rynku.

Nowa dyrektywa powinna sprawić, że oznakowania ekologiczne i twierdzenia dotyczące ekologiczności będą solidne i wiarygodne, ale ma pewne słabe punkty. Zdaniem EKES-u powinna zakazywać twierdzeń opartych na kompensacji emisji, jako że z ustaleń poczynionych przez organy ochrony konsumenta i w ramach spraw sądowych wynika, że stwierdzenia takie jak „neutralny dla klimatu” czy „kompensacja plastiku” oparte na rekompensowaniu emisji poprzez inwestowanie w rozwiązania przyjazne dla klimatu (np. sadzenie drzew) są nieprawidłowe z naukowego punktu widzenia i zawsze wprowadzają konsumentów w błąd.

EKES zwraca też uwagę na konieczność zadbania o spójność prawodawstwa. Jak zauważa sprawozdawca EKES-u Angelo Pagliara, istnieje ryzyko, że zakazane rozwiązania znajdą sposób, by powrócić. Dyrektywa w sprawie twierdzeń dotyczących ekologiczności powinna być modelem minimalnego poziomu ochrony przed pseudoekologicznym marketingiem. Zawarte w niej wymogi powinny znaleźć odzwierciedlenie w prawodawstwie sektorowym, tak by nie było możliwości wyłączenia się z ich stosowania, znalezienia luk prawnych czy osłabiania ochrony konsumentów.

Tu przeczytasz opinię EKES-u nt. pakietu dotyczącego prawa do naprawy
Tu przeczytasz opinię EKES-u nt. dyrektywy w sprawie twierdzeń dotyczących ekologiczności