Claudine Otto: Er moet op Europees niveau worden nagedacht over hoe we autonomer kunnen worden in het licht van de globalisering

Sinds de aankondiging van de lockdown zijn de straten verlaten. Wat opvalt, is de stilte. Niemand haast zich nog van hot naar her of gaat nog naar het buitenland voor een vergadering van twee uur, niemand heeft nog last van het getoeter in de stad of de bus die niet komt opdagen ... Zoals zoveel anderen hebben wij gevolg gegeven aan deze gedwongen afzondering en hebben we geprobeerd ons zo goed en zo kwaad mogelijk aan te passen aan deze nieuwe manier van leven. Voor mij was telewerken makkelijk, maar voor mijn man was dat onmogelijk omdat zijn werk en de infrastructuur zich daar niet toe le(e)n(d)en. Dat besef en het ongezien hoge absenteïsme bij zijn werknemers, hebben hem enkele slapeloze nachten bezorgd. De angst heeft zich minstens zo snel verspreid als het virus zelf.

Nu de eerste golf achter de rug is, vraag ik me af in welke psychische, sociale en economische toestand wij uit deze crisis zullen komen. Door de pandemie is een verschuiving opgetreden in wat we essentieel achten en is een ecologisch bewustzijn in de hand gewerkt, maar zijn ook de individuele gedragingen op nationaal en mondiaal niveau veranderd. Niemand in Luxemburg had zich kunnen indenken dat de grenzen ooit weer dicht zouden gaan. Grensarbeid is in het Groothertogdom van essentieel belang en door de inperking van het vrije personenverkeer waren we bang dat er onder meer een tekort aan zorgverleners zou ontstaan.

Deze crisis is ook een gelegenheid om ons te bezinnen op onze eigen kwetsbaarheid. Wij stellen vast dat we niet alleen afhankelijk zijn van de zorgverleners, maar ook van het gedrag van onze medemens.

Het economisch herstel is een kwestie van samenwerken. In sommige landen leeft de opvatting dat het voor de weerbaarheid goed is om waardeketens te nationaliseren, maar mijns inziens moeten we nationalisme en economische eigengereidheid vermijden. Er moet op Europees niveau worden nagedacht over hoe we autonomer kunnen worden in het licht van de globalisering. Deze crisis heeft ons de kans gegeven om even stil te staan en over onszelf na te denken.