Η υγειονομική κρίση που αντιμετωπίζουμε είναι χωρίς προηγούμενο στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια ιστορία: επηρεάζει σοβαρά το ανθρώπινο είδος σε κάθε γωνιά της γης, φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με την εφήμερη φύση της ανθρώπινης ζωής μας. Ένας μικροσκοπικός οργανισμός μας επιτέθηκε, και παρότι δεν είμαστε ακόμα σε θέση να τον νικήσουμε, τελικά θα το πετύχουμε.

Για πρώτη φορά στα χιλιάδες έτη της ιστορίας μας, η ανθρωπότητα βρίσκεται αναγκασμένη να εκτελεί πολλές ανθρώπινες και κοινωνικές δραστηριότητες χωρίς φυσική επαφή, χωρίς ταυτόχρονη παρουσία στον ίδιο χώρο, χωρίς άμεσες ανθρώπινες σχέσεις. Αναγκαστήκαμε να μάθουμε να ζούμε «εικονικά», πράγμα που θα αλλάξει σε βάθος, από ανθρωπολογική σκοπιά, την ανθρώπινη ύπαρξή μας. Ο κόσμος αλλάζει και συνεπώς πρέπει κι εμείς να αλλάξουμε: πρέπει να μάθουμε να χρησιμοποιούμε ψηφιακά μέσα για να συνδεόμαστε σε βιντεοδιασκέψεις, πρέπει να μάθουμε να επικοινωνούμε διαφορετικά, χωρίς να συναντιόμαστε δια ζώσης ή μόνο τηρώντας τους κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης· η κινητικότητά μας μεταβάλλεται επίσης και δοκιμάζουμε νέους τρόπους μετακίνησης, όπως τα πατίνια. Αυτά είναι λίγα μόνο παραδείγματα του πώς η αλλαγή έγινε βασική συνιστώσα της ζωής μας.

Η πρόκληση για τη γενιά μας είναι να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές τις προκλήσεις και να βρούμε λύσεις.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, παραμένουμε άνθρωποι, και μπορούμε να προσαρμοζόμαστε. Γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται παρά για ένα μικρό διάλειμμα στη μακρά ιστορία μας και ότι, αργά ή γρήγορα, θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε την πραγματική μας φύση ως κοινωνικά όντα.

Κατά μία έννοια, ήταν θλιβερό ότι η σύνοδος συγκρότησης σε Σώμα της ΕΟΚΕ για τη νέα θητεία πραγματοποιήθηκε εξ αποστάσεως, συναίσθημα που πιθανότατα συμμερίζονται πολλοί. Χωρίς να έχουμε την ευκαιρία να συναντηθούμε από κοντά και να γνωρίσουμε τα νέα μέλη, να πιούμε έναν καφέ μαζί στο διάλειμμα ή ένα ποτήρι κρασί μετά από μια μακρά εργάσιμη ημέρα, η αίσθηση είναι εντελώς διαφορετική. Πρόκειται όντως για σημαντικές στιγμές και κοινωνικές συναναστροφές στην επαγγελματική μας ζωή που είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να γνωριστούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις με τους συναδέλφους με τους οποίους θα κληθούμε να διαπραγματευτούμε και να επιτύχουμε συναίνεση για την έκδοση των γνωμοδοτήσεών μας.

Γνωρίζουμε πως πρέπει να αναβάλουμε για λίγο ακόμα αυτές τις δραστηριότητες, όμως αργά ή γρήγορα θα ξαναγίνουμε άνθρωποι με κάθε έννοια του όρου.