Kinga Joó: οι οικογένειες έχουν την ικανότητα να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα της κοινωνίας

Στις 10 Μαρτίου, η συνεδρίαση της Μικτής Συμβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Σερβίας στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε σε αφύσικο και βαρύ κλίμα. Μετά το τέλος της συνεδρίασης, όλοι βιάστηκαν να αναχωρήσουν. Επέστρεψα στο σπίτι μου, γνωρίζοντας ότι η Ευρώπη βρισκόταν ενώπιον σημαντικών ανατρεπτικών εξελίξεων και έχοντας την αίσθηση ότι αυτή θα ήταν η τελευταία πτήση μου για πολύ μεγάλο διάστημα. Στην Ουγγαρία, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επικρατούσε αβεβαιότητα και δυσπιστία μεταξύ του πληθυσμού. Για πολλούς Ούγγρους, η σοβαρότητα της κατάστασης κατέστη εμφανής όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε την ακύρωση των προγραμματισμένων εορτασμών επ’ ευκαιρία της εθνικής εορτής μας στις 15 Μαρτίου.

Όπως και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ουγγαρία έκλεισε τα σύνορά της και υιοθέτησε διάφορα περιοριστικά μέτρα. Η διδασκαλία μεταφέρθηκε στο διαδίκτυο, όσοι μπορούσαν να επιλέξουν την τηλεργασία το έκαναν και στους δρόμους και στα συνήθως πολυσύχναστα μέρη επικρατούσε σιωπή. Παρότι η χώρα κηρύχθηκε γρήγορα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, δεν βίωσε ωστόσο πλήρη περιορισμό της κυκλοφορίας. Οι δημόσιοι χώροι δεν ερημώθηκαν εντελώς και δεν επιβλήθηκε καμία αυστηρή απαγόρευση μετακίνησης μακριά από τον τόπο κατοικίας. Έτσι λοιπόν, ο αγαπημένος παγωτατζής της γειτονιάς μας παρέμεινε ανοιχτός χωρίς διακοπή στη γωνία του δρόμου μας, προς μεγάλη ευχαρίστηση των παιδιών μου.

Και αυτές οι κάποιες πηγές παρηγοριάς αποδείχθηκαν απολύτως απαραίτητες για τους μικρούς μας ήρωες κατά τη διάρκεια αυτής της καραντίνας! Πράγματι, στο δικό τους επίπεδο και εντός των ορίων των δυνατοτήτων τους, τα παιδιά συνέβαλαν στην αποτελεσματική προστασία της οικογένειάς μας. Περιορισμένα ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, προσπάθησαν να παίζουν ήσυχα, δέχθηκαν να μην κάνουν πάρτι γενεθλίων και παρέμεναν επί ώρες ολόκληρες καθισμένα μπροστά σε μία οθόνη (ενώ πριν, τα συμβουλεύαμε συνεχώς να μην περνούν τόσο πολύ χρόνο μπροστά σε οθόνες). Εκτός από τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι υποχρεώθηκαν επίσης σε μεγάλο βαθμό να παραμείνουν σε απομόνωση. Σε πολλά μέρη, οι τοπικές αρχές και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών οργανώθηκαν ικανοποιητικά ώστε να είναι σε θέση να προσφέρουν βοήθεια σε όσους παρέμεναν αποκλεισμένοι στα σπίτια τους. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις αυτόν τον ρόλο χρειάστηκε να τον αναλάβουν κάποια μέλη της οικογένειας.

Το δίδαγμα που άντλησα εγώ προσωπικά κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων είναι η τεράστια σημασία του ρόλου της οικογένειας και των συγγενικών δεσμών σε τέτοιες καταστάσεις κρίσης. Κατέστη σαφές ότι οι οικογένειες έχουν την ικανότητα να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα της κοινωνίας, αλλά αντιληφθήκαμε επίσης πόσο ευάλωτες είναι και ότι χρειάζονται βοήθεια. Από αυτή την άποψη, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών μπορούν να διαδραματίσουν πρωταρχικό ρόλο. Στη δική μας ένωση, είχε επίσης ενδιαφέρον η διαπίστωση του βαθμού στον οποίο, πέραν των μορφών πρακτικής αρωγής (όπως δωρεές, υλικοτεχνική υποστήριξη ή σχολική βοήθεια), έγινε αισθητή η ανάγκη παροχής συνδρομής στον τομέα της ψυχικής υγείας.