Kinga Joó: gezinnen kunnen het immuunsysteem van de samenleving versterken

Op 10 maart vond de bijeenkomst van het gemengd raadgevend comité EU-Servië in Brussel plaats in een vreemde en drukkende sfeer. Naderhand haastte iedereen zich weer de weg op. Ik keerde huiswaarts in het besef dat Europa voor woelige tijden stond en met het vermoeden dat dit wel eens mijn laatste vlucht in lange tijd kon worden. In Hongarije heersten in deze periode vooral onzekerheid en ongeloof bij de bevolking. Bij veel landgenoten drong de ernst van de situatie echt door toen de regering besloot om de festiviteiten ter gelegenheid van de nationale feestdag op 15 maart te annuleren.

Net als tal van andere Europese landen sloot Hongarije zijn grenzen en legde het beperkende maatregelen op. Onderwijs werd op afstand gegeven, wie ervoor kon kiezen om van huis uit te werken, deed dat, en de straten en doorgaans drukke plekken raakten in stilte gehuld. Hoewel al snel de noodtoestand werd uitgeroepen, was het land niet in een volledige lockdown. De publieke ruimte was niet helemaal verlaten en er kwam geen strikt uitgaansverbod. Zo ging bijvoorbeeld onze favoriete ijszaak op de hoek van de straat niet dicht, tot grote vreugde van mijn kinderen.

Dit soort kleine dingen hielpen onze kleine helden een stuk makkelijker door de lockdownperiode! Op hun manier hielpen zij ons gezin doeltreffend te beschermen. Tussen vier muren deden ze hun best om in stilte te spelen, zagen ze af van hun verjaardagsfeest en brachten ze uren voor een scherm door (terwijl wij er daarvoor steeds op hadden gehamerd dat niet te doen). Behalve de kinderen werden ook de ouderen sterk tot het isolement veroordeeld. Op meerdere plekken zijn lokale overheden en maatschappelijke organisaties in actie gekomen om mensen die thuis opgesloten zaten een helpende hand te bieden. Vaak echter moesten familieleden dit zelf doen.

De voornaamste les die ik uit de voorbije weken trek is het gegroeide belang van het gezin en van familiebanden in dit soort crisissituaties. Er is duidelijk gebleken dat families in staat zijn om het immuniteitssysteem van de samenleving te versterken, maar we hebben ook ingezien dat zij kwetsbaar zijn en hulp nodig hebben. De maatschappelijke organisaties komt in dit verband een belangrijke rol toe. In onze vereniging viel ook op dat, naast vormen van praktische hulpverlening (zoals giften, logistieke ondersteuning en schoolondersteuning), ook steun op het gebied van geestelijke gezondheid absoluut noodzakelijk is.