Σε ακρόαση της ΕΟΚΕ που διεξήχθη στις 8 Απριλίου, και η οποία συγκέντρωσε κορυφαίους παράγοντες όσον αφορά την πολιτική για την αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων κοινωνικών εταίρων και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, τονίστηκε η ανάγκη αύξησης του ποσοστού απασχόλησης των ατόμων με αναπηρία, ιδίως των νέων. Παρά τις νομικές προσπάθειες, τα στοιχεία δείχνουν πως πολλοί εξακολουθούν να βιώνουν διακριτική μεταχείριση στον κόσμο της εργασίας λόγω στερεοτύπων που τους εμφανίζουν ως μη παραγωγικούς.

Κύριο εύρημα της ακρόασης ήταν πως η νέα στρατηγική της ΕΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία αναγνωρίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι με αναπηρία όσον αφορά την απασχόληση και την εκπαίδευση. Ωστόσο, οι κοινωνικοί εταίροι αναμένουν να διαπιστώσουν πόσο φιλόδοξες θα είναι οι σχετικές προσπάθειες.

Οι νέοι με αναπηρία αντιμετωπίζουν φραγμούς όταν επιχειρούν να εισέλθουν στην αγορά εργασίας, φραγμούς που υφίστανται τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Όντως, το ποσοστό ανεργίας των ατόμων με αναπηρία είναι δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, ιδίως όσον αφορά τις γυναίκες και τους νέους. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία σε επίπεδο ΕΕ, τα άτομα με αναπηρία έχουν 24,4% μικρότερη πιθανότητα να προσληφθούν. Η πανδημία COVID-19 μοιάζει να ενέτεινε αυτή την ανισότητα.

Η Daphne Nathalie Ahrendt, ανώτερη υπεύθυνη έρευνας στο Eurofound, παρουσίασε τα αποτελέσματα έρευνας του Eurofound: 27% των ερωτηθέντων με αναπηρία ήταν άνεργοι, έναντι 12% των ερωτηθέντων χωρίς αναπηρία. 55% εξ αυτών θεωρούνται οικονομικά ευάλωτοι, έναντι 38% των ομολόγων τους χωρίς αναπηρία. Η ευρεία πλειοψηφία των ερωτηθέντων με αναπηρία είναι πιθανότερο να αντιμετωπίσουν κατάθλιψη και μοναξιά.

Σύμφωνα με τη Francesca Sbianchi από την Επιτροπή Νέων του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία, «πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος ζωής και κατά συνέπεια εξαρτόμαστε από τις υπηρεσίες υποστήριξης και τα αναπηρικά επιδόματα προκειμένου να ζήσουμε αξιοπρεπώς». Μία από τις κύριες προϋποθέσεις για την εξάλειψη μέρους της ανισότητας αυτής είναι να επιτραπεί στα άτομα με αναπηρία να διατηρούν το αναπηρικό επίδομα όταν ξεκινούν να εργάζονται, προκειμένου να έχουν τον απαιτούμενο χρόνο για την επίτευξη οικονομικής ανεξαρτησίας.

Ο Stefan Tromel από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας επεσήμανε πως, παρότι οι νέες μορφές απασχόλησης παρέχουν ευκαιρίες για τη συμπερίληψη περισσότερων ατόμων με αναπηρία, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν πως υπάρχει επίσης χάσμα όσον αφορά τις ψηφιακές δεξιότητες μεταξύ των ατόμων με και αυτών χωρίς αναπηρία, ενώ η εξ αποστάσεως εργασία πρέπει να διατηρηθεί ως επιλογή. Για τη γεφύρωση αυτού του χάσματος και τη βελτίωση της προσβασιμότητας των χώρων εργασίας, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις πρέπει να συνεργαστούν με τους κοινωνικούς εταίρους: οι οικονομικές και κοινωνικές επιτροπές κάθε χώρας θα μπορούσαν να αποτελέσουν καλή πλατφόρμα προς τούτο.

Τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν περισσότερες διακρίσεις αν είναι νέα. Καθώς το 2022 είναι το Ευρωπαϊκό Έτος Νεολαίας, είναι ζωτικής σημασίας να κατανοήσουμε καλύτερα την πραγματικότητα που βιώνει αυτή η συγκεκριμένη αυτή ομάδα. (rl)