Ποιες οι μελλοντικές προτεραιότητες των ενωσιακών πολιτικών;

Από την Ομάδα «Ευρώπη της πολυμορφίας» της ΕΟΚΕ

Από τον Simo Tiainen, μέλος της ομάδας «Ευρώπη της Πολυμορφίας», που εκπροσωπεί την Κεντρική Ένωση Γεωργικών Παραγωγών και Ιδιοκτητών Δασοκτημάτων (MTK) της Φινλανδίας.

Η βελτίωση της οικονομικής, κοινωνικής και περιφερειακής ισορροπίας στην Ευρώπη και η ανταγωνιστικότητα των βιομηχανιών και των επιχειρήσεων της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας, πρέπει να παραμείνουν προτεραιότητες των πολιτικών της ΕΕ. Η ανταγωνιστικότητά μας θα πρέπει να βασίζεται στη βιώσιμη παραγωγή, απασχόληση και οικονομική ανάπτυξη. Μόνο μια οικονομικά ισχυρή Ευρώπη μπορεί να αναλάβει ρόλους ηγεσίας και ευθύνης. Στις εμπορικές διαπραγματεύσεις, οι αρχές της ευρωπαϊκής παραγωγής τροφίμων, όπως η βιωσιμότητα, τα υψηλά πρότυπα και η επισιτιστική ασφάλεια, δεν πρέπει να τίθενται ποτέ εν αμφιβόλω.

Η γεωργία έχει καθοριστική σημασία για τις στρατηγικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές προκλήσεις του μέλλοντος. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να συνεχίσουν να καταναλώνουν βιώσιμα και ασφαλή τρόφιμα. Γι’ αυτό το λόγο, η Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ) πρέπει να εγγυάται την προμήθεια υγιεινών και ασφαλών τροφίμων, την προστασία του περιβάλλοντος και της υπαίθρου, την ευεξία των ζώων, τα μέτρα μετριασμού και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, το εισόδημα των γεωργών και τη βιωσιμότητα των αγροτικών περιοχών. Η ΕΕ πρέπει να υπερασπιστεί το ευρωπαϊκό γεωργικό μοντέλο που βασίζεται στις αρχές της επισιτιστικής αυτάρκειας και της βιωσιμότητας. Η ΚΓΠ θα πρέπει να απλοποιηθεί, με λιγότερη γραφειοκρατία και περισσότερη επικουρικότητα.

Τέλος, οι πολιτικές της ΕΕ θα πρέπει να ενισχύουν τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Η ΕΕ χρειάζεται μια ισχυρή δασοκομική στρατηγική η οποία να λαμβάνει υπόψη όλες τις εκφάνσεις της βιωσιμότητας, να καθιστά δυνατή την καλλιέργεια περισσότερης ξυλείας και άλλων προϊόντων στην Ευρώπη και να συνεισφέρει ουσιαστικά στην ανάπτυξη ενός νέου είδους βιοοικονομίας, στην ανθρακική ουδετερότητα, καθώς και στην οικονομική ανάπτυξη και στην απασχόληση. Η βιώσιμη διαχείριση των δασών, οι απαιτούμενες καταβόθρες διοξειδίου του άνθρακα και η ανάγκη διατήρησης της βιοποικιλότητας είναι πλήρως αλληλοσυμβατές έννοιες.