Sinds de ondertekening van het Protocol van Kyoto zijn er in verschillende rechtsgebieden in de hele wereld emissiehandelssystemen (ETS) ingevoerd. Het ETS van de Europese Unie is het grootste en oudste systeem, en moet worden aangepast aan het klimaat- en energiekader 2030 van de EU. In een advies dat het tijdens zijn zitting van september heeft uitgebracht, geeft het EESC een overzicht van de emissiehandelssystemen die in de EU en wereldwijd worden gehanteerd en schetst het hoe de handel volgens deze “new deal” voor koolstofmarkten kan worden gereguleerd.

In zijn advies bevestigt het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) nogmaals dat het achter de Europese Green Deal staat en verzoekt het de Commissie om de lokale koolstofmarkten in de hele wereld te monitoren om de beste praktijken vast te stellen, die van nut kunnen zijn voor de herziening van het ETS. Ook worden de voor- en nadelen van een EU-mechanisme voor koolstofcorrectie op een rij gezet, zowel op het vlak van milieu als op dat van handel.

Een van de kernpunten van het advies is dat het EESC zich zorgen maakt over de asymmetrie in koolstofprijsniveaus in verschillende rechtsgebieden en op verschillende markten. Een gelijk speelveld tussen ondernemingen uit de EU en uit derde landen zou immers kunnen worden ondermijnd door de ontwikkeling van verschillende emissiehandelssystemen, maar ook door concurrentie van markten in derde landen die geen ambitieus klimaatbeleid hebben. Daarom verzoekt het de Commissie om in de komende maanden een mechanisme voor koolstofcorrectie aan de grens uit te werken dat energie-intensieve ondernemingen in de EU beschermt tegen goedkopere invoer uit derde landen die geen of een zwakker klimaatbeleid voeren. Het EESC pleit ervoor om koolstofcorrectie aan de grens door te voeren volgens de regels van de Wereldhandelsorganisatie, om een handelsoorlog te voorkomen. (dgf)