le Nicoletta Merlo 

Is bealach iad na tréimhsí oiliúna do dhaoine óga chun dul i dtaithí ar shaol na hoibre, agus bealach le treoir agus oiliúint a fháil. Tá forbairt mhór tagtha ar na tréimhsí oiliúna ar fud na hEorpa, a bhuíochas sin le Clár Ráthaíochta na hEorpa le haghaidh an Aosa Óig i measc rudaí eile. Sa Mholadh ón gComhairle maidir le Creat Cáilíochta le haghaidh Cúrsaí Oiliúna (2014), tugadh treoirlínte luachmhara do na Ballstáit chun an ionstraim a chur chun feidhme. 

Is trua a rá gur tharla mí-úsáid agus saobhadh le himeacht ama ar an gcaoi a dtugtar faoi chúrsaí oiliúna, agus tháinig méadú ar chásanna dúshaothraithe ar oiliúnaithe óga a úsáideadh chun oibrithe a ionadú, oiliúnaithe nár tugadh luach saothair dóibh agus iad gan coimirce a ndóthain agus gan cosaint shóisialta dá réir. 

Ar an ábhar sin, tacaíonn CESE leis an aidhm atá ag an gCoimisiún Eorpachh is é sin feabhas a chur ar an gcreat cáilíochta le haghaidh cúrsaí oiliúna ar fud na hEorpa, go háirithe an t-ábhar foghlama agus oiliúna a neartú, sin idir mhí-úsáid na gcúrsaí oiliúna agus an drochíde a thugtar do na hoiliúnaithe a chomhrac. 

Mar sin féin, ní thugann an dá thogra ón gCoimisiún aghaidh ach ar chuid de na saincheisteanna – an Moladh nuashonraithe ón gComhairle agus Treoir san áireamh – agus tá gnéithe díobh ann atá crosta go leor: 

• tagraíonn siad gan idirdhealú do gach cineál tréimhse oiliúna, gan na difríochtaí atá ann faoi láthair idir na cineálacha éagsúla tréimhsí oiliúna gona gcuspóirí nó gona n-iarratais éagsúla sna Ballstáit a chur san áireamh go sásúil; 
• ní fhoráiltear do na bearta is gá chun mí-úsáid na dtréimhsí oiliúna réamhtheachtacha a chosc, go díreach mar atá easpa rialacha ceangailteacha ann chun caighdeáin na cáilíochta a ardú; 
• a mhéid a bhaineann leis an togra le haghaidh treorach, leis an raon feidhme srianta do na hoiliúnaithe a mheastar a bheith ina n-oibrithe nó atá i gcaidreamh fostaíochta — rud is amhlaidh i níos lú ná leath de na Ballstáit — cuirtear teorainn le raon na dtairbhithe agus tá an baol ann nach mbainfear amach na torthaí a bhfuil súil leo. 

Is éard is dóigh liom fein, chun cáilíocht na gcúrsaí oiliúna a fheabhsú, ba cheart, ar an gcéad dul síos, na híoschritéir cháilíochta a shocrú do gach cineál cúrsa oiliúna, rud a chuirfeadh teorainn lena n-úsáid go réamhtheachtach. Ba cheart go soláthródh na critéir sin coimircí bunúsacha agus béim láidir ar oiliúint chomh maith le gealltanais chun cur i gcoinne gach cás mí-úsáide le bearta iomchuí, lena n-áirítear neartú an chórais cigireachta. 

Rud eile; ionas go mbeidh rochtain ag cách ar an tréimhse oiliúna, cé nach féidir linn labhairt go ginearálta ar phá ós rud é nach meastar gur oibrithe iad na hoiliúnaithe i bhformhór na gcásanna agus ós amhlaidh a mheastar go bhfuil an tréimhse oiliúna lasmuigh den chomhthéacs fostaíochta den chuid is mó, ba thábhachtach deireadh a chur le tréimhsí oiliúna gan íocaíocht trí liúntas éigeantach nach ndéantar paraiméadarú air ach amháin ar bhonn na gcúraimí agus na bhfreagrachtaí atá i gceist leis an tréimhse oiliúna, ach liúntas ina gcuirtear san áireamh freisin aon speansas a thabhaíonn na oiliúnaithe chun an taithí sin a fháíl. 

Agus an focal scoir: ba cheart aird bhreise a thabhairt ar an ról a d’fhéadfadh a bheith ag na comhpháirtithe sóisialta i gcur chun feidhme an rialacháin ar an leibhéal náisiúnta agus san fhaireachán agus sa rialú ar úsáid na hionstraime.