Peter Schmidt: «Πρέπει να στραφούμε προς μια οικονομία της ευημερίας»

Ο Γερμανός συνδικαλιστής Peter Schmidt μας δίνει μια εικόνα των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στη χώρα του εν μέσω, αφενός, μερικής ανεργίας και απολύσεων και, αφετέρου, εργαζομένων σε θέσεις κρίσιμης σημασίας που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή διακινδυνεύοντας την προσωπική τους ασφάλεια.

Πώς βιώνετε εσείς αυτήν την κρίση λόγω του κορονοϊού;

Αισθάνομαι ότι ζούμε σε σουρεαλιστικούς καιρούς και ανακαλύπτουμε πόσο ευάλωτες είναι οι κοινωνίες και οι οικονομίες μας.

Τι σημαίνει αυτή η κρίση για εσάς και την οργάνωσή σας;

Εγώ, ως συνδικαλιστής, θεωρώ σημαντικό να συνερχόμαστε και να επικοινωνούμε μεταξύ μας. Η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της δημοκρατίας μας. Διαπιστώνουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό το δικαίωμα και συνειδητοποιούμε ότι θα πρέπει να αγωνιστούμε για να το διαφυλάξουμε στο μέλλον.

Σε ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες είχαμε εξαιρετικές σχέσεις με τους εργοδότες, βρήκαμε τρόπους να διατηρήσουμε ζωντανό τον κοινωνικό διάλογο και επιτύχαμε μερικές πολύ καλές συμφωνίες, επωφελείς για όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Ωστόσο, σε άλλες περιπτώσεις, τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι επιχειρήσεις υπέστησαν απώλειες λόγω της κρίσης.

Πώς βιώσατε εσείς την περίοδο των περιοριστικών μέτρων;

Για μένα, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν η εκτεταμένη κοινωνική αλληλεγγύη που έβλεπα να εκδηλώνεται μεταξύ γειτόνων και φίλων. Εντυπωσιάστηκα επίσης από το πόσο επιβραδύνθηκε ο ρυθμός λειτουργίας της κοινωνίας μας.

Τι σας έλειψε περισσότερο κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου;

Οι συναντήσεις με τους φίλους και την οικογένειά μου, οι έξοδοι στα εστιατόρια.

Ποια διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από την περίοδο επιβολής των περιοριστικών μέτρων;

Το κυριότερο δίδαγμα που μπορούμε να αντλήσουμε έγκειται στο γεγονός ότι τα σημαντικότερα στελέχη της κοινωνίας μας είναι το νοσηλευτικό προσωπικό, οι υπάλληλοι καταστημάτων, οι συλλέκτες απορριμμάτων, οι φροντιστές και ούτω καθεξής, τα οποία έχουν, εντούτοις, τους χαμηλότερους μισθούς. Ο κορονοϊός αποκάλυψε την αδυναμία της οικονομίας μας και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να στραφούμε προς μια οικονομία της ευημερίας.

Ποια ελπίδα υπάρχει για εκείνους των οποίων οι θέσεις εργασίας απειλούνται;

Το γεγονός ότι τα κράτη μέλη άντλησαν τα διδάγματά τους και θα τους στηρίξουν για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι τους καλύπτουν οι εργασιακές τους συμβάσεις.

Ποιοι είναι οι πρώτοι άνθρωποι που θα θελήσετε να συναντήσετε όταν θα έχουν τελειώσει όλα αυτά;

Τη μητέρα μου. Ζει σε οίκο ευγηρίας, ο οποίος εξακολουθεί να τελεί υπό περιορισμό.