Από την Ομάδα των Εργαζομένων της ΕΟΚΕ

Ο βιομηχανικός μετασχηματισμός μπορεί να σημαίνει καλύτερες θέσεις και συνθήκες εργασίας, με βιώσιμη ανάπτυξη και χωρίς αποκλεισμούς. Ή μπορεί να σημαίνει ανεξέλεγκτη ανισότητα και φτώχεια, διογκούμενη ανεργία για ορισμένες ομάδες και, ενδεχομένως, κατακερματισμένη κοινωνική συνοχή που θα θέσει σε κίνδυνο την ΕΕ και την ίδια τη δημοκρατία.

Δεν είναι τυχαίο το ότι οι ιστορικές αλλαγές των υλικών συνθηκών παραγωγής και των εργασιακών σχέσεων έχουν κατά κανόνα κλονίσει τα ίδια τα θεμέλια της κοινωνίας.

Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο θα επέλθει ο μετασχηματισμός θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις πολιτικές επιλογές. Κατά την τελευταία σύνοδο ολομέλειας του Δεκεμβρίου 2020 και κατόπιν αιτήματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η ΕΟΚΕ ενέκρινε ιστορική γνωμοδότηση σχετικά με τη βιομηχανική μετάβαση, η οποία χρησιμεύει ως υπόδειγμα στρατηγικής για την αναγκαία δικαιοσύνη και ευθυδικία στο πλαίσιο των τεχνολογικών και βιομηχανικών εξελίξεων που συντελούνται στη βιομηχανία και στον κόσμο της εργασίας.

Η ενδεδειγμένη λύση για την υπέρβαση της οικονομικής ύφεσης εξαιτίας της πανδημίας και την εδραίωση μιας πιο ανθεκτικής, σύγχρονης, οικολογικής, ψηφιακής και χωρίς αποκλεισμούς οικονομίας και κοινωνίας θα απαιτήσει κατά πρώτο και κύριο λόγω μια ισχυρή κοινωνική συνιστώσα. Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων πρέπει να τεθεί στον πυρήνα του μετασχηματισμού, ο οποίος πρέπει να περιλαμβάνει σαφή, ευρεία και ισχυρή συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, σε συνδυασμό με εύρωστο και ευκρινές ρυθμιστικό πλαίσιο.

Στη γνωμοδότηση αυτή καθορίζεται επομένως η αναγκαία και συχνά παραγνωρισμένη ισορροπία, όχι μόνο ως προς την περιβαλλοντική και οικονομική σκοπιά, αλλά και την κοινωνική σκοπιά: το να μην αφεθεί κανείς στο περιθώριο δεν αποτελεί απλώς καλοπροαίρετη αρχή. Είναι αναγκαίο να μην επιτρέψουμε στον λαϊκισμό να ολοκληρώσει ό,τι ξεκίνησε στον απόηχο της κρίσης του 2008 και των επιλογών λιτότητας που αυτή πυροδότησε. (prp)