Na marcowej sesji plenarnej EKES przyjął opinię, w której wezwał instytucje europejskie do zajęcia się kwestią fragmentarycznego wdrażania sankcji w ramach polityki zagranicznej w państwach członkowskich. Komitet jest zaniepokojony tymi niespójnościami i wzywa do podjęcia natychmiastowych działań w celu zaoferowania pomocy humanitarnej i ochrony dziennikarzy w reżimach objętych sankcjami.

Rada Unii Europejskiej ustanawia sankcje w dziedzinie polityki zagranicznej w imieniu wszystkich państw członkowskich. Ich wdrażanie i egzekwowanie są jednak obecnie zdecentralizowane. Doprowadziło to do powstania mozaiki różnych definicji, zakresów, kar i zdolności dochodzeniowych w poszczególnych państwach członkowskich. Fragmentacja osłabia skuteczność sankcji UE i grozi podziałem Unii, przy czym niektóre państwa są bardziej łagodne w odniesieniu do naruszeń sankcji niż inne. By zająć się tę kwestią Komisja Europejska przedstawiła dyrektywę w sprawie ustandaryzowania przewinień i kar za naruszenie sankcji UE.

W opinii EKES-u w sprawie naruszenia sankcji / unijnych przestępstw nawołuje się instytucje unijne do wyodrębnienia kwestii humanitarnych z myślą o zapobiegnięciu wszelkim nieoczekiwanym konsekwencjom dla pomocy humanitarnej „Chcemy ustanowić ochronę dla udzielania pomocy humanitarnej osobom jej potrzebującym żyjącym w reżimach objętych sankcjami” – wyjaśnił członek EKES-u José Antonio Moreno Díaz, sprawozdawca opinii. „Wnosimy o wprowadzenie wyłączeń ze względów humanitarnych, aby zapewnić, że personel humanitarny może działać w terenie nie ryzykując odpowiedzialności karnej”.

Komitet podkreślił potrzebę zapewnienia odpowiednich informacji oraz proaktywnego wsparcia sektora prywatnego i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, by umożliwić im dostosowanie się do nowego prawodawstwa i spełnienie wymogów systemów sankcji. Państwa członkowskie muszą dysponować wystarczającymi zdolnościami administracyjnymi, funduszami i przeszkolonym personelem do wykrywania, ścigania i karania naruszeń. (gb)