Στη σύνοδο ολομέλειας του Μαρτίου, η ΕΟΚΕ ενέκρινε γνωμοδότηση με την οποία καλεί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να αντιμετωπίσουν την κατακερματισμένη εφαρμογή των κυρώσεων εξωτερικής πολιτικής στα κράτη μέλη. Η ΕΟΚΕ εκφράζει την ανησυχία της για αυτές τις ασυνέπειες και ζητεί να αναληφθεί άμεση δράση για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και την προστασία των δημοσιογράφων σε καθεστώτα που υπόκεινται σε κυρώσεις.

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεσπίζει κυρώσεις εξωτερικής πολιτικής για όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, η εφαρμογή και η επιβολή τους είναι επί του παρόντος αποκεντρωμένες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα συνονθύλευμα διαφορετικών ορισμών, πεδίων εφαρμογής, κυρώσεων και διερευνητικών ικανοτήτων μεταξύ των κρατών μελών. Ο κατακερματισμός υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων της ΕΕ και ενέχει τον κίνδυνο διαίρεσης της Ένωσης, με ορισμένες χώρες να είναι πιο επιεικές από άλλες όσον αφορά τις παραβιάσεις των κυρώσεων. Για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε πρόταση οδηγίας για την τυποποίηση των ποινικών αδικημάτων και των ποινών σε περίπτωση παραβίασης των κυρώσεων της ΕΕ.

Με τη γνωμοδότησή της με θέμα «Παραβίαση κυρώσεων/Εγκλήματα της ΕΕ», η ΕΟΚΕ καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να επεκτείνουν την εξαίρεση για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν ακούσιες αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρωπιστική βοήθεια και συνδρομή. «Θέλουμε να προστατεύσουμε την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε άτομα που την έχουν ανάγκη και ζουν υπό καθεστώτα στα οποία έχουν επιβληθεί κυρώσεις», εξήγησε ο José Antonio Moreno Díaz, μέλος της ΕΟΚΕ και εισηγητής της γνωμοδότησης. «Ζητούμε μια μόνιμη εξαίρεση για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το προσωπικό των ανθρωπιστικών οργανώσεων μπορεί να αναλαμβάνει δράση χωρίς να υπάρχει κίνδυνος ποινικής ευθύνης».

Η ΕΟΚΕ τονίζει την ανάγκη παροχής επαρκούς ενημέρωσης και προορατικής υποστήριξης στον ιδιωτικό τομέα και στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, ώστε να μπορέσουν να προσαρμοστούν στη νέα νομοθεσία και να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις των καθεστώτων κυρώσεων. Τα κράτη μέλη πρέπει να διαθέτουν επαρκείς διοικητικές ικανότητες, πόρους και εκπαιδευμένο προσωπικό για τον εντοπισμό, τη δίωξη και την τιμωρία των παραβιάσεων των κυρώσεων. (gb)