Het EESC heeft zijn beleidsaanbevelingen voor een nieuwe generatie eigen middelen voor de EU-begroting geformuleerd. In een nieuw advies dringt het Comité er bij de Commissie op aan het kader voor de belastingheffing van inkomsten (Befit) verder uit te werken. Ook zou het graag zien dat een EU-brede belasting op digitale transacties wordt overwogen, alsook een extra heffing voor bedrijven die producten invoeren van fabrikanten in derde landen die hun werknemers geen goede bescherming bieden.

Tegen de achtergrond van de begrotingsdruk waarmee de lidstaten na de COVID-19-pandemie te kampen hebben, de huidige internationale spanningen en de hogere rente is het zaak om de inkomstenbronnen voor de EU-begroting te heroverwegen. “Wij pleiten voor een sterke EU-begroting die de EU de nodige financiële slagkracht geeft om haar beleidsdoelstellingen te verwezenlijken, en voor een verschuiving naar meer echte eigen middelen waarbij de focus minder op het nettosaldo komt te liggen, want zulks is schadelijk voor de Europese integratie”, aldus rapporteur Philip von Brockdorff tijdens de behandeling van het advies tijdens de zitting. Een op 20 juni 2023 gepubliceerd voorstel van de Commissie voor een aangepast pakket eigen middelen op basis van de vennootschapsbelasting vervolledigde de drie andere voorstellen voor nieuwe inkomstenbronnen die in 2021 werden ingediend maar nog niet door de Raad zijn aangenomen.

Als voorwaarde voor het voorstellen van eigen middelen op basis van de vennootschapsbelasting dringt het EESC er bij de Commissie op aan de Befit-tool (“Bedrijven in Europa: kader voor de belastingheffing van inkomsten”) zo spoedig mogelijk verder uit te werken. Het EESC acht het ook redelijk dat wordt nagegaan, zoals ook het Europees Parlement al heeft voorgesteld, of het mogelijk is om financiële diensten in Befit op te nemen of te werken aan een wereldwijde belasting op financiële transacties. Daarnaast verzoekt het EESC de Commissie te overwegen om een extra heffing op te leggen aan EU-bedrijven die producten importeren van fabrikanten in derde landen die hun werknemers geen goede bescherming bieden. (tk)