Profilaktyka HIV, ciągłość opieki i wyeliminowanie dyskryminacji mają nadal kluczowe znaczenie dla poradzenia sobie z obecnym kryzysem w dziedzinie zdrowia publicznego – stwierdza EKES.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) popiera wysiłki hiszpańskiej prezydencji Rady UE, by wśród priorytetów programu działań UE umieścić cel dotyczący wyeliminowania do 2030 r. stygmatyzacji i dyskryminacji związanej z HIV.

W opinii przyjętej na czerwcowej sesji plenarnej EKES stwierdził, że zgadza się co do potrzeby wydania przez instytucje europejskie deklaracji wysokiego szczebla dotyczącej położenia kresu stygmatyzacji i dyskryminacji związanej z HIV i przedstawienia tej deklaracji Parlamentowi Europejskiemu 1 grudnia 2023 r.

EKES wezwał też do realizacji ambitniejszego nowego celu dotyczącego profilaktyki i kontroli rozprzestrzeniania się zakażenia HIV, tak aby zwiększyć poziom objęcia badaniami, leczeniem i supresją wirusologiczną do 95% we wszystkich państwach.

Próbujemy teraz zrozumieć sytuację związaną z HIV po prawie dziesięcioletniej przerwie. Zbyt długo zaniedbywaliśmy ten problem – stwierdził sprawozdawca opinii Pietro Barbieri. Potrzebujemy jak największego zaangażowania, musimy działać wspólnie ze społecznościami, lekarkami i lekarzami, szkołami i w miejscach pracy.

Ważne jest, by zapewnić osobom z HIV równe szanse w miejscu pracy, w tym elastyczne godziny pracy i wydłużony urlop. Kampanie uświadamiające, szkolenia, rozprzestrzenianie informacji w szkołach, w społeczeństwie obywatelskim i organizacjach młodzieżowych są niezbędne, by zwalczać stygmatyzację i dyskryminację.

Pomimo spadku liczby diagnoz HIV nie możemy tracić czujności. Aby kontrolować rozprzestrzenianie się zakażenia, konieczne są szybkie rozpoczęcie leczenia i ciągłość opieki – dodała współsprawozdawczyni Nicoletta Merlo.

HIV pozostaje poważnym problemem w zakresie zdrowia publicznego na całym świecie, dotykającym nadal ponad 36 mln ludzi, z czego 2,3 mln osób mieszkających w regionie europejskim WHO. Wschodnia część europejskiego kontynentu jest szczególnie dotknięta, a Ukraina jest krajem z drugą co do wielkości epidemią AIDS w regionie Europy Wschodniej i Azji Środkowej.

HIV dotyka zwłaszcza zmarginalizowane grupy społeczne, takie jak osoby używające środków odurzających, mężczyźni mający kontakty seksualne z mężczyznami, osoby transpłciowe, migranci i więźniowie. Stygmatyzacja i strach zniechęcają do korzystania z dostępnych usług, co prowadzi do opóźnień w wykrywaniu i diagnozie i w rezultacie u ponad 50% osób zdiagnozowano HIV w zaawansowanym stadium zakażenia. Zwiększa to ryzyko transmisji i zgonów możliwych do uniknięcia, zwłaszcza na obszarach, gdzie brak jest odpowiedniego leczenia HIV.

Kluczowe dla opanowania pandemii są kompleksowe strategie łączące opiekę i profilaktykę, obok innowacyjnych metod testowania, jak szybkie testy i testy do samodzielnego wykonania. (ll)