Zachęcamy do ponownego wysłuchania kluczowych części wirtualnej konferencji prasowej w sprawie Międzynarodowego Dnia Osób z Niepełnosprawnością 2020, która została zorganizowana przez Dział Prasy 2 grudnia 2020 r.

Jakie wnioski możemy wyciągnąć z trwającego niemal cały rok kryzysu związanego z COVID-19 z punktu widzenia osób z niepełnosprawnościami?

To tylko jedno z wielu pytań. Zachęcamy do zapoznania się z opiniami naszych gości.

Krótka prezentacja

Sinéad Burke – orędowniczka praw osób z niepełnosprawnościami i dyrektorka firmy konsultingowej Tilting the Lens: Jestem kobietą z niepełnosprawnością, edukatorką, pisarką i orędowniczką praw osób z niepełnosprawnościami.

Ioannis Vardakastanis – członek EKES-u, działacz na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami i przewodniczący Europejskiego Forum Osób Niepełnosprawnych: Całe życie poświęciłem kampaniom, rzecznictwu, walce o prawa osób z niepełnosprawnościami, działając w skali mojej wioski, ale i całego świata.

Krzysztof Pater – członek EKES-u i autor sprawozdania na temat prawa osób z niepełnosprawnościami do głosowania w wyborach do PE: Od 20 lat staram się pomagać, szukać rozwiązań i tworzyć lepsze otoczenie prawne dla osób z niepełnosprawnościami.

Pietro Vittorio Barbieri – przewodniczący grupy tematycznej EKES-u ds. praw osób z niepełnosprawnościami: To nie jest zwykły czas. Zamiast włączenia społecznego mamy teraz do czynienia z wykluczeniem. Głównym problemem jest izolacja podczas pandemii.

Warto wiedzieć...

Czy spodziewa się Pani, że uda się zachęcić dzieci do akceptacji różnic i afirmacji tego, kim są? Jak reagują?

Sinéad Burke: Mam dużą nadzieję, że przyszłość będzie lepsza. Często mówimy, że dzieci nie dostrzegają różnic, lecz moim zdaniem to nieprawda. Widzą różnice; są świadome tożsamości. W przeciwieństwie do dorosłych reagują ciekawością. Zwracam się do dorosłych, by zaobserwowali reakcje dzieci. Tak ważne są akceptacja i ciekawość. Uważam, że dorośli muszą czerpać inspirację i uczyć się od dzieci, które inaczej reagują na niepełnosprawność”.

Co możemy zrobić, by osoby z niepełnosprawnościami w Irlandii Północnej nie miały mniejszych praw człowieka i gorszych warunków pracy, zwłaszcza pracy zdalnej, od osób z niepełnosprawnościami w Republice Irlandii?

Ioannis Vardakastanis: „Nadal prowadzona będzie współpraca z organizacjami dla osób z niepełnosprawnościami, a kwestie ich dotyczące będą istotnym elementem programu. Przesłanie jest jednoznaczne: wszystkie rządy muszą przestrzegać w takim samym stopniu praw osób z niepełnosprawnościami. Osoby te nie mogą doświadczać izolacji z powodu brexitu czy też innych decyzji politycznych”.

Pietro Vittorio Barbieri: „Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE zawarta do końca 2020 r. zadecyduje o programie politycznym”.

Sinéad Burke: „Ze względu na to, że brexit zbliża się dużymi krokami, nie powinniśmy dalej skupiać się na zyskach i handlu, lecz na ludziach. Istotne jest kreowanie polityki skoncentrowanej na ludziach, zwłaszcza w czasie pandemii. Mam nadzieję, że będziemy nadal sojusznikami i że będziemy wspierać osoby zmarginalizowane, wśród których są często osoby z niepełnosprawnościami”.

Krzysztof Pater: „Europejskie Forum Osób Niepełnosprawnych jest fantastyczną platformą. W czasie sporządzania sprawozdania, przed wyborami do Parlamentu Europejskiego, nikt się nie spodziewał, że Zjednoczone Królestwo wystąpi z UE. W Zjednoczonym Królestwie stosowanych jest jednak kilka rozwiązań prawnych, które wiele organizacji UE powinno rozważyć”.

Na co pandemia najbardziej wpłynęła, jeżeli chodzi o osoby z niepełnosprawnościami? Które aspekty ich życia codziennego najbardziej się zmieniły?

Krzysztof Pater: „Chciałbym podkreślić brak kontaktów międzyludzkich, co ma wpływ nie tylko na zdrowie psychiczne, ale również na ich codzienne życie (pod względem pomocy, zakupów, rehabilitacji). W planach działania narzuconych przez rządy podczas pandemii zapomniano o osobach mieszkających w placówkach opieki długoterminowej”.

Pietro Vittorio Barbieri: „Najbardziej ucierpiały osoby mieszkające w domach pomocy społecznej, które dotknęła izolacja. Osoby starsze zostały porzucone”.

Sinéad Burke: „Podczas pandemii mierzono zdolność organizmu do przeżycia leczenia. Osoby starsze lub niepełnosprawne miały mniejszą szansę na leczenie. Życie niektórych osób jest ważniejsze? Myślę, że teraz, gdy projektujemy przestrzenie z zachowaniem zasad dystansowania społecznego, mamy okazję stworzyć nowe podstawy i zastanowić się nad tym, jak powinien wyglądać świat. Osoby z niepełnosprawnościami powinny się znaleźć w centrum tego rozwoju”.

Ioannis Vardakastanis: „Parafrazując amerykańskie hasło: życie ludzi z niepełnosprawnościami też się liczy. W czasie pandemii można było zaobserwować wykluczenie, ubóstwo zdrowotne, dyskryminację i nierówności w systemie opieki zdrowotnej. Motto «nic o nas bez nas» musi stać się motorem zmiany polityki i systemów, tak by życie ludzi z niepełnosprawnościami też było ważne” (at).