European Economic
and Social Committee
Wat ik zie op de Olympische Spelen
Ik mag me gelukkig prijzen. De Olympische Spelen in Parijs zijn, sinds mijn eerste keer in Barcelona in 1992, de negende Spelen die ik heb bijgewoond. Vier maal bereikte ik het podium als atleet. De overige vijf Spelen heb ik uit alle mogelijke oogpunten meegemaakt: als toeschouwer, als lid van de International Weightlifting Federation en als coach van het team van de Verenigde Staten. In de tientallen jaren dat ik op het toneel van de Olympische Spelen heb meegedraaid, ben ik getuige geweest van vele veranderingen. De Olympische Spelen worden niet meer alleen gekenmerkt door de locatie waar zij worden georganiseerd. De atleten worden tegenwoordig veel beter in beeld gebracht, waardoor kijkers hun emoties kunnen aflezen van hun gezichten. Met de introductie van nieuwe Olympische sporten is een jong publiek aangetrokken en hebben we disciplines leren kennen waarvan we nog niet eerder hadden gehoord. Tegelijkertijd herinnert het veiligheidsaspect er ons allen aan dat we in een onvoorspelbare wereld, in turbulente tijden leven.
Alles aan de Olympische Spelen is dus aan het veranderen. Alles, behalve de Olympische gedachte en de dromen van de deelnemende atleten. In de wereld van vandaag zijn Olympische idealen relevanter dan ooit. Bovendien is de Olympische gedachte haar tijd vaak vooruit. Concepten als inclusie, aanvaarding van diversiteit en harmonieuze co-existentie maken al tientallen jaren deel uit van de Olympische geest, lang voordat ze door samenlevingen werden besproken. Als sportman, als Olympiër die de pijn van deelname aan wedstrijden op dit hoge niveau aan den lijve heeft ondervonden, gaat mijn aandacht echter eerst en vooral uit naar de atleten. Veel van deze jonge mensen leven voor de Olympische Spelen; de Spelen zijn iets dat zin geeft aan hun bestaan en waarvan ze dromen. De Olympische Spelen gaan voor mij persoonlijk dan ook niet om het scorebord of de ranglijst. Het gaat mij om de uitdrukkingen op het gezicht van de atleten. Hun uitdrukkingen van vreugde en van verdriet. Hun tranen en hun kreten van overwinning. Het gaat om mensen die strijden om boven zichzelf uit te stijgen.