Philip von Brockdorff: πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της διαδικτυακής ζωής

Θα έλεγα ότι η εμπειρία από τον κατ’ οίκον περιορισμό ήταν ανάμεικτη. Από τη μία πλευρά, η εργασία από το σπίτι μού εξασφάλισε περισσότερο χρόνο με την οικογένειά μου από ό,τι είχα ποτέ στο παρελθόν. Από την άλλη πλευρά, χρειάστηκε να μετατρέψω ένα δωμάτιο του σπιτιού μου σε γραφείο. Η πολύωρη παραμονή μου στο σπίτι ήταν ενίοτε απογοητευτική, οπότε προσπάθησα να περνώ χρόνο με το αγαπημένο μου χόμπι: να ακούω μουσική στο υψηλής πιστότητας στερεοφωνικό μου συγκρότημα.

Ως πανεπιστημιακός δάσκαλος, μου έλειψε η αλληλεπίδραση με τους φοιτητές κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Ασφαλώς, αλληλεπιδρούσαμε μέσω Zoom ή Panopto, αλλά δεν είναι το ίδιο με την παρουσία στην αίθουσα διδασκαλίας.

Από ακαδημαϊκή σκοπιά, ένα δίδαγμα που αποκόμισα είναι η ικανότητα να αλληλεπιδρώ με τους φοιτητές διαδικτυακά. Και μολονότι πιστεύω πως η φυσική παρουσία μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας αποτελεί καλύτερη εκπαιδευτική μέθοδο, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε την προοπτική της συνδυαστικής μάθησης ως μελλοντική πορεία.

Συμμετείχα επίσης σε πολλές διαδικτυακές συνεδριάσεις που ήταν, σε μεγάλο βαθμό, εξίσου αποδοτικές με τις οι δια ζώσης συνεδριάσεις. Πράγματι, μια σειρά συνεδριάσεων θα μπορούσαν να συνεχίσουν να διεξάγονται διαδικτυακά, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων συνεδριάσεων της ΕΟΚΕ.

Πέραν της προσωπικής μου εμπειρίας, η περίοδος των περιοριστικών μέτρων έφερε στο φως μια σειρά πραγματικών καταστάσεων: ορισμένες οικονομικές δραστηριότητες ήταν προφανώς μη βιώσιμες, ενώ άλλες δεν ήταν τόσο ανθεκτικές όσο πιστεύαμε. Συνεπώς, η επανεξέταση των οικονομικών δραστηριοτήτων είναι, αφενός, αναγκαία και, αφετέρου, έχει ήδη καθυστερήσει πολύ, οπότε όσο γρηγορότερα την επιδιώξουμε τόσο το καλύτερο. Παρόλα αυτά, οι επιπτώσεις της νόσου COVID-19 και η μετάβαση προς μια ανθεκτικότερη και πιο βιώσιμη οικονομία ενδέχεται να είναι οδυνηρές για πολλούς.

Οφείλω να ομολογήσω ότι ήμουν ένας από τους πλέον τυχερούς διότι μπόρεσα να ξεκινήσω τη διαδικτυακή διδασκαλία και την αλληλεπίδραση με τους φοιτητές μέσω του Zoom ή του Panopto μέσα σε μία περίπου εβδομάδα. Ο φόρτος εργασίας μου πιθανόν να αυξήθηκε, καθώς δεν χρειαζόταν να ταξιδεύω όπως πριν. Συνέχισα επίσης να συναντώ διαδικτυακά συναδέλφους από το πανεπιστήμιο και από άλλα μέρη.

Γνωρίζω, ωστόσο, πολλά άτομα των οποίων η εργασιακή δραστηριότητα διακόπηκε προσωρινά ή ακόμη και οριστικά. Πολλοί εξακολουθούν να λαμβάνουν κρατική οικονομική στήριξη η οποία συρρικνώνεται καθώς πλησιάζει η ημερομηνία εκπνοής της. Πολλοί άλλοι πάλι έχασαν τις θέσεις εργασίας τους και γι’ αυτούς η αναζήτηση εργασίας θα είναι πολύ πιο δύσκολη από κάθε άλλη φορά. Η ανεργία των νέων, ιδίως μεταξύ των νέων πτυχιούχων, είναι πιθανό να αυξηθεί και θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο χρόνια έως ότου οι οικονομίες επιστρέψουν περίπου στα επίπεδα του 2019.

Ως μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, η πρώτη μου προτεραιότητα θα είναι να συμμετέχω και πάλι σε συνέδρια όπου θα μπορώ να συναντώ συναδέλφους και να συζητώ μαζί τους οικονομικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Η επόμενη προτεραιότητά μου θα είναι να αρχίσω να επισκέπτομαι τους λίγους «οντιόφιλους» που γνωρίζω εδώ στη Μάλτα και ν’ ανταλλάσσουμε εμπειρίες και γνώσεις για τα στερεοφωνικά συστήματα υψηλής πιστότητας.