Η Tatiana Povalyaeva εκπροσώπησε την Ουκρανία μαζί με τους μαθητές της στη φετινή εκδήλωση «Η δική σου Ευρώπη, η δική σου φωνή!» (YEYS). Ως εκπαιδευτικός σε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Χάρκοβο δίδαξε για τελευταία φορά σε τάξη τον Φεβρουάριο του 2022 και έκτοτε διδάσκει διαδικτυακά. Περιγράφει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας εκπαιδευτικός σε μια πόλη που απέχει μόλις 40 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα και η οποία δέχεται ανελέητες επιθέσεις από την έναρξη του πολέμου.

Ως παιδαγωγός και εκπαιδευτικός, με ποιον τρόπο έχει επηρεάσει ο πόλεμος την ικανότητά σας να διδάσκετε και το ουκρανικό εκπαιδευτικό σύστημα εν γένει;

Σήμερα στο Χάρκοβο, σχεδόν όλα τα σχολεία έχουν περάσει στη διαδικτυακή μάθηση, καθότι δεν υπάρχουν αρκετά καταφύγια για να προστατεύουμε τους μαθητές μας κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Διδάσκουμε διαδικτυακά τα τελευταία τρία χρόνια και η τελευταία φορά που είδα τους μαθητές μου στην τάξη ήταν στις 23 Φεβρουαρίου 2022.  Πολλοί μαθητές αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Ζουν τώρα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και εγώ ως εκπαιδευτικός αισθάνομαι βαθιά θλίψη. Μου λείπουν οι μαθητές μου και γνωρίζω ότι και εκείνοι αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες. Ορισμένες φορές αναγκάζονται να φοιτούν τόσο σε ευρωπαϊκά όσο και σε ουκρανικά σχολεία. Πρόκειται για μεγάλη επιβάρυνση για αυτούς. Εν τω μεταξύ, εμείς που παραμένουμε στην Ουκρανία ζούμε σε διαρκή κίνδυνο. Κανείς δεν αξίζει να ζει έτσι.

Είναι η πρώτη φορά που αναγκαζόμαστε να διδάσκουμε και να στηρίζουμε τους μαθητές μας σε καιρό πολέμου. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για μένα είναι το ότι αισθάνομαι ανίσχυρη να βοηθήσω ορισμένους μαθητές. Οι γνώσεις και η εμπειρία μου μερικές φορές δεν επαρκούν για να χειριστώ τα προβλήματα υγείας τους που προκαλούνται από το άγχος και τις επιπτώσεις του. Έχω δει τις προσωπικότητες των παιδιών να αλλάζουν σημαντικά εξαιτίας του μετατραυματικού άγχους, όπου η συνδρομή του γιατρού είναι περισσότερο απαραίτητη από του εκπαιδευτικού. Είναι επώδυνο να συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να προφυλάξεις τους μαθητές σου από αυτές τις κακουχίες. Παρόλα αυτά, παραμένουμε στο πλευρό των μαθητών μας, έτοιμοι να τους βοηθήσουμε και να τους παρέχουμε στήριξη και φροντίδα.

Μία ακόμη δυσκολία είναι να παραμένω εγώ η ίδια δυνατή και χρήσιμη για τους μαθητές μου, όχι μόνον όσον αφορά το μάθημα που διδάσκω, αλλά και σε άλλες πτυχές της ζωής. Ένας ψυχικά δυνατός εκπαιδευτικός μπορεί να προσφέρει περισσότερα στους μαθητές. Ωστόσο, το ερώτημα είναι: πώς μπορούμε να παραμείνουμε δυνατοί; Οι εκπαιδευτικοί που ζουν και εργάζονται σε εμπόλεμες συνθήκες χρειάζονται και αυτοί στήριξη, καθώς στηρίζουν τα παιδιά που είναι το μέλλον μας. Όσο μεγαλύτερη αισιοδοξία νιώθει ένας εκπαιδευτικός, τόσο καλύτερα μπορεί να παρέχει στήριξη και φροντίδα στους μαθητές του.

Γιατί πιστεύετε ότι είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε τους μαθητές σας να ενδιαφέρονται για την πολιτική και τον δημόσιο βίο ή να συμμετέχουν σε διεθνείς εκδηλώσεις όπως αυτή;

Ένα από τα βασικά καθήκοντα των εκπαιδευτικών είναι να ενθαρρύνουν τους μαθητές να συμμετέχουν ενεργά. Ακόμη πιο σημαντικό είναι να τους παρέχουμε κίνητρα για να συμμετέχουν στον πολιτικό βίο, δεδομένου ότι η πολιτική έχει σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή των ανθρώπων. Η συμμετοχή αυτή προσφέρει πολύτιμες ευκαιρίες για την εξεύρεση ιδεών και λύσεων σε πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα.

Με τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις όπως «Η δική σου Ευρώπη, η δική σου φωνή!», οι μαθητές μπορούν να βρουν συνοδοιπόρους και υποστηρικτές για να μοιραστούν τις ιδέες τους, να συνεργαστούν για την εξεύρεση των βέλτιστων λύσεων, καθώς και να ανταλλάξουν πολύτιμες εμπειρίες. Χωρίς αμφιβολία, η συνάντηση με άλλους μαθητές τούς δίνει τη δυνατότητα να προβληματιστούν σχετικά με το κατά πόσον διαθέτουν ευρύτητα πνεύματος, σχετικά με τα σχέδια, τους στόχους και τις προοπτικές τους και σχετικά με το πόσο πρέπει ακόμα να αναπτυχθούν σε προσωπικό επίπεδο.

Ως εκπαιδευτικός που εργάζεται στην Ουκρανία σήμερα, ποιο μήνυμα θα θέλατε να απευθύνετε σε άλλους εκπαιδευτικούς ή άλλα σχολεία;

Θα ήθελα να μοιραστώ τρία πράγματα με τους συναδέλφους μου και τους μαθητές τους. Πρώτον, εάν θέλετε πραγματικά να μάθετε την αλήθεια για τον πόλεμο, ρωτήστε τους ανθρώπους που τον ζουν καθημερινά.

Δεύτερον, πρέπει να συνειδητοποιήσετε πόσο σημαντικό είναι να παραμένουμε ενωμένοι για να βοηθούμε τους άλλους και να είμαστε προετοιμασμένοι για την αποτροπή μελλοντικών καταστροφών. Πρέπει επίσης να καταλάβετε πόσο σημαντικό είναι να είμαστε μέρος μιας ισχυρής κοινότητας με κοινές ηθικές αξίες, συμφέροντα και προοπτικές για το μέλλον.

Τρίτον και πιο σημαντικό από όλα είναι το γεγονός ότι είμαστε ζωντανοί. Ζούμε, παλεύουμε και επιτυγχάνουμε αποτελέσματα. Βελτιωνόμαστε, ελπίζουμε για το καλύτερο και κάνουμε πολλά για να αποδείξουμε ότι ακόμη και στις δύσκολες στιγμές υπάρχει ελπίδα και δίψα για ζωή. Σεβόμαστε εκείνους που θυσιάζουν τη ζωή τους για τη δική μας μελλοντική ανεξαρτησία και τους στηρίζουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για όλους όσοι βοηθούν.

Οι μαθητές από την Ουκρανία συμμετέχουν σε πολλές εγχώριες και διεθνείς εκδηλώσεις, διαγωνισμούς και Ολυμπιάδες, όπου επιτυγχάνουν εξαιρετικά αποτελέσματα και κερδίζουν παγκόσμια αναγνώριση. Ταυτόχρονα, μαθαίνουμε να επιβιώνουμε σωματικά, πνευματικά και συναισθηματικά υπό τις δυσκολότερες συνθήκες, με εμπειρίες που μας διαπλάθουν στην καρδιά της Ευρώπης.

Η Tatiana Povalyaeva διδάσκει αγγλικά στο 99ο Λύκειο του Χαρκόβου στην Ουκρανία εδώ και σχεδόν 26 χρόνια. Φέτος συμμετείχε στην εκδήλωση «Η δική σου Ευρώπη, η δική σου φωνή!» (YEYS) όπου συνόδευσε τους μαθητές της.