της Emilie Prouzet

Οι δυσλειτουργίες της ενιαίας αγοράς έχουν άμεσες επιπτώσεις στο κόστος ζωής και η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η κατάσταση επιδεινώνεται. Το κόστος ζωής συνιστά περισσότερο από ποτέ πρωταρχικό παράγοντα ανησυχίας για τους πολίτες και ιδίως για τους νέους. Περισσότερο από όλους επηρεάζονται τα 96,5 εκατομμύρια Ευρωπαίοι που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) εκτιμά ότι οι μη δασμολογικοί φραγμοί εντός της ΕΕ ισοδυναμούν με τελωνειακούς δασμούς ύψους περίπου 44 % για τα εμπορεύματα, ποσοστό τριπλάσιο από τους φραγμούς μεταξύ των πολιτειών των ΗΠΑ — για να χρησιμοποιήσουμε αυτό το σύνηθες πλέον μέτρο σύγκρισης. Για την αγορά υπηρεσιών, το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 110 %!

Τρόφιμα, στέγαση, ενέργεια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκπαίδευση: Το φαινόμενο αυτό επηρεάζει πολλούς τομείς και εφαρμόζονται ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες. Όλοι πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας: τα κράτη μέλη, οι ιδιωτικοί φορείς και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των Συνθηκών. Θα αναφέρω τρεις από τις βασικές συστάσεις που διατυπώνονται στην έκθεσή μας.

Πρώτον, χρειαζόμαστε επειγόντως να αντιμετωπίσουμε τους εδαφικούς φραγμούς και τον εθνικό κατακερματισμό από ιδιωτικούς φορείς — παράγοντες που περιορίζουν τον ανταγωνισμό και οδηγούν σε αύξηση των τιμών για τους καταναλωτές. Δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια: Αυτό είναι το επιπλέον κόστος που επωμίζονται οι καταναλωτές κάθε χρόνο, σύμφωνα με έκθεση του 2020 του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC). Λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό, είναι λογικό κύριος στόχος πλέον να είναι η βελτίωση της ενιαίας αγοράς. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εργάζεται επί του θέματος αυτού, κυρίως μέσω της ειδικής ομάδας για την επιβολή των κανόνων της ενιαίας αγοράς (SMET). Παρότι το πρόβλημα είναι πολύπλοκο, έχουν υποβληθεί προτάσεις. Ας αξιολογήσουμε τον αντίκτυπό τους και ας σημειώσουμε ταχεία πρόοδο στο θέμα αυτό.

Προτείνουμε επίσης την επίσπευση των διαδικασιών κατά των εθνικών κανόνων που καταστρατηγούν το ενωσιακό δίκαιο. Θα πρέπει να εξετάσουμε τη δυνατότητα λήψης προσωρινών μέτρων κατά σαφών παραβιάσεων των κανόνων της ΕΕ. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη δημιουργία φραγμών. Ο προστατευτισμός ορισμένων κρατών μελών έχει άμεσες επιπτώσεις. Τι μπορούμε να πούμε για το γεγονός ότι υπάρχουν φάρμακα τα οποία ενδέχεται να λήξουν προτού μπορέσουν να ανακατευθυνθούν εκεί όπου είναι αναγκαία;

Τέλος, έχουμε καθήκον να εξεύρουμε μια ισορροπημένη προσέγγιση μεταξύ, αφενός, της πρόληψης της διάβρωσης των υψηλών προτύπων όσον αφορά τη βιωσιμότητα, την ευημερία και την προστασία των εργαζομένων και, αφετέρου, της μείωσης του περιττού διοικητικού φόρτου και της διευκόλυνσης του διασυνοριακού εμπορίου για την προώθηση μιας δίκαιης και ανταγωνιστικής ενιαίας αγοράς.