Ως νέα εκπρόσωπος στην πρώτη μου COP, την προσεγγίζω με ανοιχτό πνεύμα και μια μικρή δόση αφελούς αισιοδοξίας. Αυτή την εβδομάδα οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξήθηκαν σε επίπεδα άνω των 2 βαθμών σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή. Εάν αυτό το γεγονός, μαζί με τις τρομακτικές πλημμύρες, τις δασικές πυρκαγιές, τις ξηρασίες και τους σεισμούς που σημειώθηκαν μόνο φέτος, σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν είναι αρκετό προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία για τον τερματισμό της χρήσης ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με την προτεινόμενη συνθήκη για τη μη διάδοση των ορυκτών καυσίμων, δεν ξέρω τι θα είναι αρκετό.

Οι εξαιρετικά επίκαιρες εργασίες της αντιπροσωπείας μας θα επικεντρωθούν στη γεωργία και την επισιτιστική ασφάλεια, στο πρόγραμμα εργασίας για τη δίκαιη μετάβαση και στη χρηματοδότηση για το κλίμα. Στα παραπάνω θα προστεθούν τα δικά μου ενδιαφέροντα, στα οποία περιλαμβάνονται η κλιματική δικαιοσύνη και η διασύνδεση μεταξύ της κλιματικής αλλαγής, της ισότητας των φύλων, της ειρήνης και της ασφάλειας.

Παρά την περιορισμένη πρόσβαση των νέων στις αίθουσες διαπραγματεύσεων, πιστεύω ότι η φωνή μας διαδραματίζει καίριο ρόλο στη διαμόρφωση των αποτελεσμάτων της COP28. Θεωρώ ότι οι συμφωνίες για το κλίμα που έχουμε σήμερα, ακόμη και αν εξακολουθούν να υπολείπονται των πραγματικών αναγκών, οφείλονται στην αταλάντευτη πίεση που έχουν ασκήσει οι νέοι στους φορείς λήψης αποφάσεων. Πιστεύω ότι οι απόψεις των νέων είναι εξίσου έγκυρες και θα πρέπει να εισακούονται, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι εμείς οι νέοι θα αντιμετωπίσουμε κατά κύριο λόγο τις χειρότερες συνέπειες της κλιματικής αδράνειας.

Το έντονο ενδιαφέρον μου για την κλιματική δράση πηγάζει από τρεις πρωταρχικούς παράγοντες:

• Τη συνειδητοποίηση ότι η κλιματική αλλαγή δεν κάνει διακρίσεις και επιδεινώνει και άλλα ζητήματα, όπως την ισότητα των φύλων, την ειρήνη και την ασφάλεια.
• Τον πλούτο των διαθέσιμων πληροφοριών, που δίνει τη δυνατότητα στους νέους να ενημερώνονται και να συνειδητοποιούν τον παγκόσμιο αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής.
• Την απογοήτευση με την έλλειψη δράσης για το κλίμα από τους φορείς λήψης αποφάσεων, γεγονός που μας ωθεί να απαιτήσουμε αλλαγές.

Στην COP28 ανυπομονώ να συναντήσω ανθρώπους από διαφορετικά περιβάλλοντα, να ακούσω αυτά που έχουν να πουν, να επεκτείνω τις γνώσεις μου και να νιώσω την ελπίδα μου για το μέλλον να αναζωογονείται. Ωστόσο, εξακολουθώ να ανησυχώ για το ενδεχόμενο ο ενθουσιασμός αυτός να μετατραπεί σε φόβο ανάλογα με την επάρκεια και την εφαρμογή των μέτρων που θα συμφωνηθούν.