Η πολυαναμενόμενη επικαιροποίηση της νομοθεσίας της ΕΕ για τα φαρμακευτικά προϊόντα προσφέρει δυνητικά οφέλη για τους Ευρωπαίους, αλλά θα πρέπει να λαμβάνει περισσότερο υπόψη τη στρατηγική αυτονομία.

Η προτεινόμενη αναθεώρηση του κανονισμού της ΕΕ για τον φαρμακευτικό τομέα είναι ευπρόσδεκτη κατά την άποψη της ΕΟΚΕ, θα πρέπει ωστόσο να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε ευρύτερα κοινωνικά και γεωπολιτικά ζητήματα, πέραν της διασφάλισης ότι ο κλάδος θα παραμένει ανταγωνιστικός και θα προσελκύει επενδύσεις.

«Πρέπει να επιτύχουμε στρατηγική αυτονομία και γι' αυτό χρειαζόμαστε ασφάλεια εφοδιασμού. Θα πρέπει να αναπτυχθούν διοικητικά και οικονομικά κίνητρα», λέει ο Martin Schaffenrath, εισηγητής της γνωμοδότησης της ΕΟΚΕ επί της πρότασης της Επιτροπής. «Χρειαζόμαστε επενδύσεις σε αυτόν τον τομέα. Χρειαζόμαστε βιώσιμη στήριξη σε αυτόν τον χώρο. Και πρέπει να φέρουμε πίσω την παραγωγή.»

Η φαρμακευτική βιομηχανία αποτελεί βασικό οικονομικό παράγοντα στην ΕΕ, καθόσον απασχολεί 840 000 άτομα άμεσα και τρεις φορές περισσότερα έμμεσα. Το 2021, ο εν λόγω κλάδος επένδυσε 41 δισεκατομμύρια ευρώ στην έρευνα και την καινοτομία. Στη γνωμοδότηση καθίσταται σαφές ότι η στήριξη του συγκεκριμένου τομέα ως ακρογωνιαίου λίθου υψηλής τεχνολογίας της οικονομίας της ΕΕ θα πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της μακροπρόθεσμης προσέγγισης της Ένωσης.

Για τη μείωση της εξάρτησης από τρίτες χώρες, η ΕΟΚΕ υποστηρίζει την παροχή κινήτρων στους παρασκευαστές φαρμάκων της ΕΕ και τάσσεται υπέρ της μετεγκατάστασης της παραγωγής από τρίτες χώρες. Προτείνει επίσης τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού αποθεματικού για απρόβλεπτα όσον αφορά τα φάρμακα στρατηγικής σημασίας. Τονίζοντας τη δίκαιη στρατηγική αυτονομία, η ΕΟΚΕ συνιστά να επεκταθεί η κοινή προμήθεια φαρμάκων στην ΕΕ, μνημονεύει δε το επιτυχημένο παράδειγμα της προμήθειας εμβολίων κατά της νόσου COVID-19.

Με έμφαση στην κοινωνική σημασία της κανονιστικής αναθεώρησης, στη γνωμοδότηση προτείνεται η σύσταση ειδικού ταμείου σε επίπεδο ΕΕ για τις σπάνιες νόσους, το οποίο θα διασφαλίζει την πρόσβαση όλων των Ευρωπαίων ασθενών στη θεραπεία και θα μετριάζει τις ανισότητες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης μεταξύ των κρατών μελών, ιδίως οσάκις η εκ του νόμου ασφάλιση υγείας δεν καλύπτει τη συνολική δαπάνη για τη θεραπεία. (dm)