W ostatnim artykule z naszej kolumny Ja głosuję. A ty? Antoine Fobe, szef ds. rzecznictwa i kampanii z Europejskiej Unii Niewidomych, pisze o postulatach, które wysuwa jego organizacja, by uczynić wybory jeszcze bardziej dostępnymi. Pomimo wysiłków ze strony organizacji osób z niepełnosprawnościami, EKES-u i Parlamentu Europejskiego tegoroczne wybory wciąż nie będą jeszcze chlubnym przykładem.
W ostatnim artykule z naszej kolumny Ja głosuję. A ty? Antoine Fobe, szef ds. rzecznictwa i kampanii z Europejskiej Unii Niewidomych, pisze o postulatach, które wysuwa jego organizacja, by uczynić wybory jeszcze bardziej dostępnymi. Pomimo wysiłków ze strony organizacji osób z niepełnosprawnościami, EKES-u i Parlamentu Europejskiego tegoroczne wybory wciąż nie będą jeszcze chlubnym przykładem.
Bałkańska Sieć Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (BCSDN)
Macedonia Północna znajduje się w krytycznym momencie procesu akcesyjnego do UE, ponieważ zakłócają go komplikacje i opóźnienia spowodowane nierozwiązanymi sporami dwustronnymi i słabnącym poparciem społecznym. Mimo tych przeszkód obietnica osiągnięcia dobrobytu gospodarczego i stabilności w regionie nadal silnie motywuje ten kraj do ubiegania się o członkostwo w UE.
Bałkańska Sieć Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (BCSDN)
Macedonia Północna znajduje się w krytycznym momencie procesu akcesyjnego do UE, ponieważ zakłócają go komplikacje i opóźnienia spowodowane nierozwiązanymi sporami dwustronnymi i słabnącym poparciem społecznym. Mimo tych przeszkód obietnica osiągnięcia dobrobytu gospodarczego i stabilności w regionie nadal silnie motywuje ten kraj do ubiegania się o członkostwo w UE.
Badania opinii publicznej ujawniły jednak niepokojącą tendencję: w ostatnich latach spada poparcie dla przystąpienia do UE. Jest to wyrazem szerszej frustracji powodowanej powolnym tempem postępów i postrzeganym brakiem zaangażowania ze strony państw członkowskich.
Na swej drodze do UE Macedonia Północna napotyka złożone kwestie wykraczające poza granice tego kraju. Kryzys demokracji oraz brak stabilności politycznej w regionie i w państwach członkowskich UE, w połączeniu z nasilaniem się prawicowego nacjonalizmu, jest poważnym wyzwaniem dla procesu integracji. Mimo tego istnieją przesłanki do optymizmu i odnowy, ponieważ dla wielu osób integracja z Unią jest kluczem do przyszłego dobrobytu i poprawy poziomu życia. Równie obiecujące jest to, że prawodawstwo tego kraju jest już dosyć zbliżone do przepisów unijnych.
Na następnym etapie Macedonia Północna musi nadać priorytet postępom w reformach i rozdziałach negocjacyjnych w najważniejszych obszarach, takich jak praworządność, wymiar sprawiedliwości, demokracja i poprawa administracji publicznej. Widoczny postęp w tych dziedzinach w ramach procesu akcesyjnego zwiększyłyby również poparcie społeczne dla Unii Zaangażowanie na rzecz wartości demokratycznych i współpracy regionalnej oraz chęć dzielenia wspólnego losu z innymi narodami europejskimi będą miały decydujące znaczenie w miarę pokonywania przez Macedonię Północną przeszkód na drodze do członkostwa w UE.
Kraj ten musi wykazać się dojrzałością polityczną i przeprowadzić niezbędne reformy, natomiast Unia Europejska musi pokazać mieszkańcom Macedonii Północnej, że proces akcesyjny postępuje, że jest on sprawiedliwy i oparty na osiągnięciach. Trzeba zademonstrować polityczną wolę przyspieszenia procesu przystąpienia, tak jak uczyniono w stosunku do Ukrainy. Należy także nagradzać postępy i podjąć kroki gwarantujące odpowiednią zdolność obu stron do prowadzenia tego procesu.
Musi też być jasne, że nie ma lepszej i obopólnie korzystnej alternatywy dla przystąpienia Macedonii Północnej i całego regionu do Unii. Macedonia Północna jest może niewielka, ale jej bogate dziedzictwo kulturowe, strategiczne położenie i zaangażowanie na rzecz wartości demokratycznych zapewniłoby stabilność w regionie i możliwość wzrostu gospodarczego oraz wzmocniłoby różnorodność i spójność Unii Europejskiej.
Witamy w „The Grassroots View”, podcaście Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES). W tym odcinku analizujemy złożone aspekty zarządzania gospodarką i wyzwania związane z sytuacją gospodarczą w Europie. Dowiesz się, w jakim stopniu kraje UE osiągnęły zgodność w sprawie zarządzania gospodarczego i zapoznasz się z trudnymi wyborami, których będzie musiała dokonać Europa, by dostosować gospodarkę do wymogów XXI wieku.
Witamy w „The Grassroots View”, podcaście Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES). W tym odcinku analizujemy złożone aspekty zarządzania gospodarką i wyzwania związane z sytuacją gospodarczą w Europie. Dowiesz się, w jakim stopniu kraje UE osiągnęły zgodność w sprawie zarządzania gospodarczego i zapoznasz się z trudnymi wyborami, których będzie musiała dokonać Europa, by dostosować gospodarkę do wymogów XXI wieku.
Dołączą do nas Luca Jahier, były przewodniczący Komitetu, który kieruje obecnie grupą EKES-u ds. europejskiego semestru, Margarida Marques, posłanka do Parlamentu Europejskiego z ramienia Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów, Maria Demertzis, starsza pracowniczka naukowa think tanku Bruegel, oraz Maria Tadeo, korespondentka prasowa z Brukseli. (tk)
W sobotę 4 maja 2024 r. Komitet otworzył podwoje zwiedzającym z okazji tradycyjnego Dnia Otwartego, podczas którego informował ich o swej roli na tle innych instytucji europejskich i o zbliżających się wyborach europejskich, wzbudzając żywe zainteresowanie tymi tematami.
W sobotę 4 maja 2024 r. Komitet otworzył podwoje zwiedzającym z okazji tradycyjnego Dnia Otwartego, podczas którego informował ich o swej roli na tle innych instytucji europejskich i o zbliżających się wyborach europejskich, wzbudzając żywe zainteresowanie tymi tematami.
Na gości czekało szereg atrakcji w siedzibie EKES-u, mieszczącej się w budynku im. Jacques’a Delorsa w Brukseli. Mogli zwiedzać pomieszczenia Komitetu, usłyszeć o tym, co EKES robi dla zwykłych ludzi, i zapoznać się z jego rolą w procesie decyzyjnym UE. Mogli też podzielić się ważnymi dla siebie sprawami i obawami z członkiniami i członkami EKES-u.
Mieli również okazję dowiedzieć się, czym zajmują się członkinie i członkowie EKES-u w swoich krajach, i wziąć udział w różnych zajęciach – takich jak interaktywne gry i quiz o UE. Atrakcją dla dzieci było malowanie twarzy.
W godzinach porannych Komitet powitał grupę członkiń i członków oraz pracowników EKES-u, którzy przejechali na rowerach setki kilometrów przez Francję i Belgię, by uświadamiać napotykanym mieszkańcom, jak ważne są wybory do Parlamentu Europejskiego.
Grupa, kierowana przez członka EKES-u Bruno Choix z Grupy Pracodawców, wystartowała z Caen (Francja) i dotarła do Brukseli cztery dni później, przejechawszy około 500 km. Na ostatnim odcinku od Waterloo do siedziby EKES-u w Brukseli dołączyli do niej inni członkowie i pracownicy EKES-u. (mp)
Sekcja Stosunków Zewnętrznych (REX) EKES-u zorganizowała drugą kampanię i konferencję na temat zwalczania dezinformacji w ramach swojego ogólnego projektu dotyczącego dezinformacji, który ma być realizowany z pomocą społeczeństwa obywatelskiego.
Sekcja Stosunków Zewnętrznych (REX) EKES-u zorganizowała drugą kampanię i konferencję na temat zwalczania dezinformacji w ramach swojego ogólnego projektu dotyczącego dezinformacji, który ma być realizowany z pomocą społeczeństwa obywatelskiego.
Po udanej kampanii w Bułgarii tym razem wydarzenie to odbyło się w Mołdawii, 18 kwietnia. W ostatnim czasie kraj ten zwiększył swoje zdolności w dziedzinie komunikacji strategicznej i dialogu poprzez utworzenie dwóch specjalnych organów: Centrum Komunikacji Strategicznej i Zwalczania Dezinformacji oraz Centrum Inicjatyw Obywatelskich na rzecz Mniejszości Narodowych.
Konferencję zorganizowano we współpracy z mołdawskim Państwowym Uniwersytetem w Kiszyniowie.
Przemawiając na konferencji, przewodniczący EKES-u Oliver Röpke podkreślił znaczenie promowania dialogu i angażowania wszystkich obywateli z różnych środowisk i społeczności w walkę z obcymi ingerencjami i dezinformacją.
Dezinformacja zazwyczaj rozprzestrzenia się wśród ludności horyzontalnie, co oznacza, że najlepszym sposobem rozwiązania problemu nie jest podejście odgórne, lecz refleksja i bezpośrednie zaangażowanie obywateli. Zorganizowane społeczeństwo obywatelskie może tu odegrać kluczową rolę, ponieważ dezinformacja niszczy tkankę naszych społeczeństw.
Ana Revenco, dyrektorka Centrum Komunikacji Strategicznej i Zwalczania Dezinformacji i jedna z głównych prelegentek na konferencji, podkreśliła, że obywatele nie są w stanie samodzielnie walczyć z dezinformacją, a Centrum może poprawić ich umiejętności w walce z toksyczną dezinformacją w perspektywie długoterminowej.
Wyeliminowanie dezinformacji jest nierealistycznym celem.Nasze wspólne wysiłki będą ukierunkowane na demaskowanie fałszywych informacji i zapobieganie im, a także łagodzenie ich szkodliwego wpływu na nasze społeczeństwa – dodała.
Mihai Peicov, szef Centrum Inicjatyw Obywatelskich na rzecz Mniejszości Narodowych, powiedział, że utworzenie tego ośrodka przez rząd jest ważnym krokiem na drodze do integracji wszystkich osób w społeczeństwie. Dodał, że mniejszości potrzebują nowej polityki edukacyjnej.
Podczas konferencji podkreślono rolę edukacji i skoncentrowania się na młodych ludziach, ponieważ wiele spostrzeżeń pochodziło od młodych uczestników, studentów i dziennikarzy.
Nagranie wideo z konferencji można obejrzeć tutaj.
Po 20 latach oczekiwania na wejście do UE poparcie społeczeństwa Macedonii Północnej dla członkostwa w UE maleje. Jednak pomimo powolnego tempa postępów, niepowodzeń i opóźnień (Macedonia Północna otrzymała status kraju kandydującego w grudniu 2005 r. i trzeba było aż 15 lat na rozpoczęcie rozmów akcesyjnych, co stanowi najdłuższy okres w historii UE), obietnica dobrobytu gospodarczego i stabilności w regionie w dalszym ciągu napędza dążenie do akcesji. UE musi jednak również pokazać, że jest gotowa przyspieszyć proces akcesyjny i nagradzać postępy, pisze nasza gościni Biljana Spasovska, dyrektorka wykonawcza Bałkańskiej Sieci Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i członkini EKES-u z kraju kandydującego Macedonii Północnej.
Po 20 latach oczekiwania na wejście do UE poparcie społeczeństwa Macedonii Północnej dla członkostwa w UE maleje. Jednak pomimo powolnego tempa postępów, niepowodzeń i opóźnień (Macedonia Północna otrzymała status kraju kandydującego w grudniu 2005 r. i trzeba było aż 15 lat na rozpoczęcie rozmów akcesyjnych, co stanowi najdłuższy okres w historii UE), obietnica dobrobytu gospodarczego i stabilności w regionie w dalszym ciągu napędza dążenie do akcesji. UE musi jednak również pokazać, że jest gotowa przyspieszyć proces akcesyjny i nagradzać postępy, pisze nasza gościni Biljana Spasovska, dyrektorka wykonawcza Bałkańskiej Sieci Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i członkini EKES-u z kraju kandydującego Macedonii Północnej.
Biljana Spasovska jest dyrektorką wykonawczą Bałkańskiej Sieci Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (BCSDN) – regionalnej sieci organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które współpracują na rzecz wzmocnienia pozycji społeczeństwa obywatelskiego na Bałkanach i zapewnienia jego dalszego rozwoju. Jest również obecnie współprzewodniczącą partnerstwa organizacji społeczeństwa obywatelskiego w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju, członkinią partnerstwa w sprawie globalnego standardu na rzecz rozliczalności organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz członkinią z kraju kandydującego w EKES-ie.
Biljana Spasovska ma ponad dziesięć lat doświadczenia w kierowaniu działaniami politycznymi i wspierającymi mającymi wzmocnić rolę społeczeństwa obywatelskiego na Bałkanach i jego udział w krajowych i unijnych procesach politycznych. Była odpowiedzialna za szereg regionalnych, unijnych i globalnych projektów opartych na współpracy mających na celu wspieranie bardziej sprzyjającego otoczenia dla społeczeństwa obywatelskiego, wiarygodniejszej polityki rozszerzenia UE, większej rozliczalności społeczeństwa obywatelskiego i skuteczniejszej współpracy na rzecz rozwoju.
Posiada tytuł magistra w dziedzinie studiów interdyscyplinarnych na Uniwersytecie w Bolonii i obecnie przygotowuje doktorat w dziedzinie globalizacji i demokracji.
Konferencja odbyła się w Square – centrum kongresowym w Brukseli – z udziałem ponad tysiąca osób i 150 prelegentów. Zaprezentowano na niej istotne rozwiązania oparte na obiegu zamkniętym oraz na najnowszych ustaleniach naukowych. Delegaci EKES-u opowiedzieli o sukcesie platformy zainteresowanych stron gospodarki o obiegu zamkniętym.
Cillian Lohan, członek EKES-u i współzałożyciel platformy, wyraził dla niej uznanie jako „sieci łączącej sieci”, a także jako pomostu między kreowaniem polityki a społeczeństwem obywatelskim, przyczyniającego się do postępów w obiegu zamkniętym. Anders Ladefoged, członek grupy sterującej platformy, podkreślił jej rolę w omawianiu postępów i luk w obiegu zamkniętym w Europie, a także we współpracy i uczeniu się. Maria Nikolopoulou z EKES-u położyła nacisk na coraz większą interaktywność platformy, co ułatwia dialog za pośrednictwem takich inicjatyw jak #EUCircularTalks.
Podczas sesji zamykającej konferencję komisarz do spraw partnerstw międzynarodowych Jutta Urpilainen zapowiedziała dwie inicjatywy wspierające globalne przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym: centrum zasobów gospodarki o obiegu zamkniętym, na które Komisja wyasygnowała 15 mln EUR, oraz program „SWITCH to Circular Economy in East and Southern Africa”, na który w ciągu 5 lat Komisja przeznaczy 40 mln EUR. Platforma zainteresowanych stron gospodarki o obiegu zamkniętym zobowiązała się do wsparcia obu inicjatyw.
Została ona zapoczątkowana przez EKES i Komisję Europejską w 2017 r., propaguje dobre praktyki i dostarcza informacji o gospodarce o obiegu zamkniętym w celu przekucia wizji w czyny. EKES jest aktywnym orędownikiem obiegu zamkniętego i już w 2015 r. wyraził poparcie dla planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym. Platforma jest wspólnym przedsięwzięciem na rzecz zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron w realizację wizji opartej na obiegu zamkniętym i ma na celu przyspieszenie transformacji w drodze dialogu i współpracy.(ks)
Dr Jarosław Pietras, były zastępca głównego negocjatora ds. przystąpienia Polski do UE, ocenia wpływ rozszerzenia sprzed 20 lat oraz korzyści gospodarcze i nie tylko, które odniosła Polska i pozostałe państwa przystępujące, a także cała Unia Europejska. Decyzja o rozszerzeniu Unii Europejskiej w 2004 r. była dowodem zaangażowania Unii na rzecz jedności, różnorodności i solidarności. To wydarzenie, które także dziś może być cenną inspiracją dla kolejnych negocjacji przedakcesyjnych.
Dr Jarosław Pietras, były zastępca głównego negocjatora ds. przystąpienia Polski do UE, ocenia wpływ rozszerzenia sprzed 20 lat oraz korzyści gospodarcze i nie tylko, które odniosła Polska i pozostałe państwa przystępujące, a także cała Unia Europejska. Decyzja o rozszerzeniu Unii Europejskiej w 2004 r. była dowodem zaangażowania Unii na rzecz jedności, różnorodności i solidarności. To wydarzenie, które także dziś może być cenną inspiracją dla kolejnych negocjacji przedakcesyjnych.
Dziś, po 20 latach, oczywiste jest, że przyjęcie do UE większości państw Europy Środkowej, wraz z Maltą i Cyprem, było nie tylko dużym rozszerzeniem, lecz historycznym kamieniem milowym dla całej Unii Europejskiej. Skutki były dalekosiężne, zwłaszcza dla sytuacji gospodarczej nowo przyjętych narodów.
Rozszerzenie znacznie podniosło poziom życia w krajach Europy Środkowej. Osiem państw Europy Środkowej – Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Polska, Słowacja i Słowenia – odczuło wyraźny wzrost parytetu siły nabywczej (PPP) i wzrost PKB na mieszkańca, poprawiając swoje wskaźniki ponad to, co mogłyby te kraje osiągnąć, gdyby pozostawały poza UE. Przy czym statystyki zawsze odnoszą się do średnich wartości, jeśli chodzi o wymierne korzyści płynące z integracji. Warto więc zauważyć, że nawet jeśli korzyści nie rozłożyły się równomiernie między państwa członkowskie i niektóre z nich odnotowały większą poprawę niż inne, to i tak wszystkie wyszły na plus. Dla przykładu Litwa i Polska okazały się liderami i najbardziej skorzystały na członkostwie w UE, podczas gdy Estonia i Słowenia poczyniły mniejsze postępy, ponieważ borykały się z trudnościami, wynikającymi zwłaszcza z kryzysu finansowego w 2008 r.
Integracja z Unią Europejską rozpoczęła nowy okres dobrobytu gospodarczego Polski i jej środkowoeuropejskich towarzyszy. Polska wyróżnia się pod względem udanego rozwoju poakcesyjnego. Nasz kraj odnotował bezprecedensowy wzrost gospodarczy – w latach 2004–2022 jego PKB podwoiło się. Również w innych państwach członkowskich tego regionu wskaźniki PKB na mieszkańca znacznie, choć nierównomiernie wzrosły. Na przykład Słowacja i Litwa mogły poszczycić się sporymi postępami, jeszcze bardziej zmniejszając różnice w rozwoju w porównaniu z Europą Zachodnią. Dane statystyczne z tego okresu świadczą o odporności i dynamice, ponieważ nowe kraje członkowskie wykorzystały swoją akcesję do pobudzenia rozwoju gospodarczego i zwiększenia globalnej konkurencyjności. To niezwykłe osiągnięcie wyraźnie pokazuje, do jakiego stopnia przystąpienie do UE przeobraziło gospodarki wszystkich nowych państw członkowskich. I to pomimo skutków kryzysu finansowego, podczas którego nowe państwa członkowskie UE odnotowały wyższe stopy wzrostu niż prognozowano.
Zarazem po rozszerzeniu UE w 2004 r. nie brakowało wyzwań. Na przykład światowy kryzys finansowy z 2008 r. wywołał fale wstrząsów w całej gospodarce europejskiej, testując odporność zarówno dotychczasowych, jak i nowo zintegrowanych państw członkowskich. Mimo negatywnych skutków kryzysu nowe państwa członkowskie UE wykazały się niezwykłą odpornością i przekroczyły nawet początkowe prognozy wzrostu. Ich zdolność do przetrwania tego burzliwego okresu i utrzymania dodatnich stóp wzrostu podkreśla siłę ich gospodarek i korzyści płynące z integracji z UE. Wprawdzie kryzys przyniósł niemałe wyzwania, ale i umożliwił pełne wykorzystanie ścisłych więzi z gospodarką europejską. Był to również sprawdzian, na ile poważnie nowi członkowie traktują przestrzeganie europejskich wartości i zasadę solidarności w trudnych momentach.
Przez cały okres negocjacji polskie społeczeństwo obywatelskie było potężną siłą napędową zmian i postępu. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego, ruchy oddolne i grupy reprezentujące postulaty różnych środowisk przekonywały Polaków do Unii i zabiegały o rozwój wartości demokratycznych w Polsce. Ich niestrudzone wysiłki na rzecz informowania, mobilizowania wsparcia i egzekwowania od liderów politycznych odpowiedzialności odegrały zasadniczą rolę w kształtowaniu opinii publicznej i wdrażania zmian na lepsze. Polskie społeczeństwo obywatelskie aktywnie angażowało obywatelki i obywateli, krzewiło dialog i dbało o przejrzystość – w ten sposób sprawiło, że proces negocjacji przebiegał pluralistycznie, demokratycznie, a potrzeby obywateli były brane pod uwagę. Wkład niezliczonych organizacji nie tylko ułatwił przystąpienie Polski do UE, ale także wzmocnił podstawy demokracji i społeczeństwa obywatelskiego w naszym kraju.
Decyzja o rozszerzeniu Unii Europejskiej w 2004 r. była dowodem zaangażowania Unii na rzecz jedności, różnorodności i solidarności. Przyjmując większość państw Europy Środkowej oraz Maltę i Cypr, UE zwiększyła swój potencjał gospodarczy, bogactwo kulturowe, a także wpływy geopolityczne. Nowe kraje wniosły nowe punkty widzenia, talenty i możliwości. UE stała się jeszcze bardziej różnorodna i wzmocniła swą globalną obecność. Z geopolitycznego punktu widzenia rozszerzenie zwiększyło skalę oddziaływania i stabilność Unii, gdyż w ramy jej działań i współpracy weszły nowe kraje Europy Środkowej i Wschodniej. W wymiarze instytucjonalnym rozszerzenie zdywersyfikowało perspektywy i pogłębiło integrację, kładąc podwaliny pod bardziej zjednoczoną i odporną Unię.
Z doświadczeń zebranych przy rozszerzeniu z 2004 r. trzeba wyciągać cenne wnioski, zwłaszcza w odniesieniu do procesu negocjacji i przygotowań przedakcesyjnych. Gdybym dziś miał się podjąć podobnego zadania, we wszystkich negocjacjach nalegałbym na silniejsze zaakcentowanie warunków przedakcesyjnych i mechanizmów wsparcia, zwłaszcza w dziedzinie sprawowania rządów i praworządności. Należy zadbać o to, by kraje kandydujące jeszcze przed przystąpieniem do UE spełniały niezbędne kryteria i standardy, aby chronić integralność Unii i bronić jej wartości. Natomiast zapewnienie odpowiedniego wsparcia i pomocy krajom kandydującym podczas procesu negocjacyjnego ma kluczowe znaczenie dla ich udanej integracji i długoterminowej stabilności w UE.
Zasadniczym elementem negocjacji przed rozszerzeniem w 2004 r. było wspólne zobowiązanie do wspierania stabilności, demokracji i dobrobytu w całej Europie. Chęć wzmocnienia współpracy i solidarności między narodami europejskimi była podstawą, ponieważ zarówno kraje kandydujące, jak i dotychczasowe państwa członkowskie UE widziały wzajemne korzyści płynące z rozszerzenia. Negocjacje były złożone i trudne, ale ostatecznie opierały się na wspólnej wizji zjednoczonej i zamożnej Europy, w ramach której wszystkie narody będą mogły się razem rozwijać.
Kraje obecnie kandydujące przygotowują się do przystąpienia do UE, trzeba zatem pamiętać o kilku kluczowych kwestiach. Po pierwsze, należy priorytetowo traktować reformy spójne ze standardami i wartościami UE, gdyż ma to zasadnicze znaczenie dla udanej integracji i długoterminowej stabilności w Unii. Dotyczy to m.in. wzmocnienia instytucji demokratycznych, szerzenia praworządności oraz przestrzegania podstawowych praw i wolności. Ponadto dla płynnego wejścia do Unii już teraz bardzo ważna jest proaktywna współpraca z dotychczasowymi jej członkami, służąca budowaniu zaufania i wsparciu. Kraje kandydujące mogą utorować drogę do lepszej przyszłości w Unii Europejskiej poprzez autentyczne zaangażowanie na rzecz europejskich wartości i współpracy.
Jarosław Pietras jest obecnie stypendystą prowadzącym gościnnie badania w Ośrodku Studiów Europejskich im. Wilfrieda Martensa w Brukseli oraz profesorem wizytującym w Kolegium Europejskim w Brugii.
Był członkiem zespołu negocjującego integrację Polski z UE od 1998 r., kiedy to rozpoczęły się negocjacje, do 2004 r., kiedy to Polska przystąpiła do UE. W latach 1990–2006 piastował m.in. stanowiska sekretarza stanu w polskim Ministerstwie Finansów, ministra ds. europejskich oraz sekretarza stanu w Komitecie Integracji Europejskiej. W latach 2008–2020 pracował jako dyrektor generalny w Radzie Unii Europejskiej i zajmował się szerokim zakresem dziedzin polityki (zmiana klimatu, środowisko, transport, telekomunikacja, energia, edukacja, kultura, sektor audiowizualny, młodzież i sport). Ma tytuł doktora nauk ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego i jest autorem szeregu publikacji na temat UE, zrównoważonego rozwoju oraz handlu. Był również stypendystą Komisji Fulbrighta i członkiem zarządu ośrodka analitycznego BRUEGEL (w latach 2008–2011).
Kampania Parlamentu Europejskiego pod hasłem „Skorzystaj z prawa głosu albo inni zdecydują za Ciebie” jest bardzo trafna. Nagranie wideo dotyczące wyborów, które ukazuje korzenie europejskiego projektu i budowania pokojowej przyszłości na zgliszczach wojny i ludobójstwa, trafia w punkt. Szczególnie obecnie, gdy w obliczu ekstremizmu i apatii polityka często bardziej przypomina reality show niż prawdziwą agorę.
Kampania Parlamentu Europejskiego pod hasłem „Skorzystaj z prawa głosu albo inni zdecydują za Ciebie” jest bardzo trafna. Nagranie wideo dotyczące wyborów, które ukazuje korzenie europejskiego projektu i budowania pokojowej przyszłości na zgliszczach wojny i ludobójstwa, trafia w punkt. Szczególnie obecnie, gdy w obliczu ekstremizmu i apatii polityka często bardziej przypomina reality show niż prawdziwą agorę.
Czy na pewno chcesz pozwolić innym decydować za Ciebie? Oni już to robią i wybierają ponownie politykę oszczędnościową.
Nasza przewodnicząca Lucie Studničná powiedziała głośno i wyraźnie: nie możemy sobie pozwolić na kolejny kryzys oszczędnościowy. Środki podjęte podczas ostatniego kryzysu finansowego sprawiły, że niektóre kraje znalazły się w trudnej sytuacji gospodarczej i doświadczyły drenażu mózgów. W Hiszpanii, Włoszech i Grecji bezrobocie utrzymuje się na wysokim poziomie, a PKB na mieszkańca jest nadal dalekie od poziomu z 2008 r. W odpowiedzi na ten brak rozwiązań doszło do gwałtownego wzrostu eurosceptycyzmu i populizmu związanego z sukcesami skrajnej prawicy.
Nowe reguły fiskalne sprawią, że większość państw członkowskich będzie bezradna wobec przyszłych wyzwań klimatycznych i społecznych. Obietnice z La Hulpe brzmieć będą pusto. Obywatele ucierpią, a dodatkowe trudności gospodarcze, które rządy z pewnością określą jako „narzucone przez Brukselę”, mogą przelać czarę goryczy.
Demokracja nie polega tylko na głosowaniu: społeczeństwo obywatelskie i związki zawodowe mają zasadnicze znaczenie dla jej zdrowia. A głosowanie jest nie tylko narzędziem legitymizacji; jest ono użyteczne z wielu powodów. Jest to prawo wywalczone wysiłkiem i często ofiarą życia milionów ludzi z wielu pokoleń. I możemy je stracić.
Decyzje dotyczące polityki oszczędnościowej nie są wykute w kamieniu. Z myślą o wyborach w czerwcu i o wszystkich nadchodzących wyborach krajowych raz jeszcze wzywamy: skorzystaj ze swoich praw. Nie pozwól ich sobie odebrać. Głosuj za postępem społecznym. Razem możemy nadal ulepszać nasze kraje i Unię Europejską oraz zmieniać to, co nie działa.
Na kwietniowej sesji plenarnej EKES-u Maive Rute, zastępczyni dyrektora generalnego DG ds. Rynku Wewnętrznego, oraz Oliver Röpke, przewodniczący EKES-u, podkreślili, że wzmocnienie konkurencyjności UE ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia wzrostu i dobrobytu naszej gospodarki i naszego społeczeństwa.
Na kwietniowej sesji plenarnej EKES-u Maive Rute, zastępczyni dyrektora generalnego DG ds. Rynku Wewnętrznego, oraz Oliver Röpke, przewodniczący EKES-u, podkreślili, że wzmocnienie konkurencyjności UE ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia wzrostu i dobrobytu naszej gospodarki i naszego społeczeństwa.
Zdaniem Maive Rute nie ma czasu do stracenia. UE musi szybko podjąć pilne działania, aby nadrobić zaległości i przetrwać w obliczu nadmiernej siły światowych gigantów gospodarczych.
Oceniając stan konkurencyjności UE, Maive Rute stwierdziła: „Potrzebujemy radykalnych zmian” Nie możemy pozwolić na to, by wdrażanie jednolitego rynku odbywało się na podstawie dobrej woli – potrzebujemy rzeczywistego egzekwowania. Musimy eksportować nasze towary i technologie, ale nie nasze miejsca pracy. Nasz przemysł musi być konkurencyjny, a inwestycje realizowane na miejscu”.
Podkreślając, że konkurencyjność jest kamieniem węgielnym sukcesu gospodarczego UE, napędzającym wzrost gospodarczy, innowacje i dobrobyt przy jednoczesnym zwiększeniu globalnego wpływu i odporności Unii, Oliver Röpke dodał „W centrum dyskusji o konkurencyjności Europy powinni znaleźć się ludzie – powinniśmy zadbać o to, by nikt nie pozostał w tyle. Ostateczny wpływ i znaczenie konkurencyjności to sposób, w jaki wpływa ona na dobre samopoczucie, szanse i dobrobyt jednostek oraz społeczności. W związku z tym w każdej debacie na temat konkurencyjności należy priorytetowo traktować potrzeby, prawa i aspiracje ludzi”.
