Diandra Ní Bhuachalla pełniła funkcję młodzieżowej delegatki ONZ w Irlandii (2021–2022), skupiając się na równouprawnieniu płci, sprawiedliwości klimatycznej oraz pokoju i bezpieczeństwie. Wcześniej przez 11 lat działała na szczeblu lokalnym i krajowym. Współpracuje z zespołem ds. młodzieży w Irlandii (National Youth Council of Ireland’s Youth2030) jako koordynatorka programów delegatów młodzieżowych. Aktywnie współpracuje z Siecią Młodzieży ESDN i programem Chatham House Common Futures Conversations. Została niedawno wybrana na Globalną Ambasadorkę Przyszłych Pokoleń wraz z Fundacjami na rzecz Przyszłości i Biurem Komisarza ds. Przyszłych Pokoleń dla Walii.

Diandra Ní Bhuachalla uzyskała tytuł licencjacki w sprawowaniu rządów, jest absolwentką i magistrem międzynarodowej polityki publicznej i dyplomacji na University College Cork.

EKES Info: Jak postrzega Pani swoją rolę w Komitecie, w szczególności jako delegatka na COP 28? Co chciałaby Pani wnieść do debaty na temat zmiany klimatu?

Diandra Ní Bhuachalla: Jako delegatka młodzieżowa EKES-u na COP do 2025 r. uważam, że moja rola jest integralną częścią naszej pracy, jaką jest prawdziwa reprezentatywność i inkluzywność.
Aktualny problem, którego doświadczają różne zainteresowane strony zaangażowane w międzynarodowe procesy decyzyjne i polityczne, to wykluczenie. Młodzi ludzie dobrze znają to zjawisko i zbyt często są nim dotknięci. Mimo że jesteśmy kluczowymi twórcami zmian w kwestiach klimatycznych i mamy unikatowy zbiór własnych przeżytych doświadczeń, często mówi się nam, że nasz wiek uniemożliwia nam zrozumienie świata i formułowanie świadomych opinii. Dyskryminacja ta może się nasilać w zależności od rasy, płci, seksualności, kultury itp.
Im dłużej trwają próby uciszania nas, tym większe jest prawdopodobieństwo, że młodzi ludzie przestaną się angażować. Kto uratuje wtedy ludzi i planetę? Jakich doświadczonych i zmotywowanych przywódców będziemy mieli w okresie do 2050 r., w którym trzeba będzie podjąć naprawdę trudne decyzje?
Liczni młodzi ludzie, którzy uczestniczyli w COP w ostatnich latach, zauważyli, że ich najważniejsze doświadczenia i najsilniejsze relacje powstały poza przestrzenią negocjacyjną. Czy jest to zamierzone czy nie, to procedury, które to sprawiają, prowadzą do segregacji. Aby przezwyciężyć zmianę klimatu, potrzebujemy każdego głosu i każdego pomysłu, tak aby zjednoczyć się w duchu solidarności. Trwałe i skuteczne działania w dziedzinie klimatu zależą od wzmocnienia pozycji grup zmarginalizowanych. Dopiero wtedy możemy osiągnąć sprawiedliwość klimatyczną i zagwarantować, że nikt nie zostanie pominięty w tej najważniejszej walce naszego życia.