W odpowiedzi na wniosek hiszpańskiej prezydencji w Radzie UE EKES opracował analizę na temat przyszłej polityki spójności. Zaproponował zalecenia dotyczące bardziej elastycznej i skoncentrowanej na kwestiach społecznych „polityki spójności 2.0”, by sprostać zmieniającym się wyzwaniom, takim jak pandemia, zmiana klimatu i transformacja cyfrowa.

W centrum europejskiej polityki spójności tkwi nienaruszalne zobowiązanie do przestrzegania zasady, że nikt nie może zostać pominięty. Wzywamy do zachowania tego podejścia pomimo wszelkich niedoskonałości – powiedziała sprawozdawczyni EKES-u María del Carmen Barrera Chamorro. Partnerzy ze społeczeństwa obywatelskiego są gotowi dostosować swoje wysiłki do solidnej polityki inwestycyjnej UE, która utrzyma to kryterium w centrum uwagi. Europa stoi w obliczu zmieniającego się krajobrazu, a ta niezmienna zasada wyznacza drogę ku sprawiedliwszej przyszłości. Współsprawozdawca David Sventek dodał: Aby osiągnąć cele spójności, należy propagować powiązania między przekrojowymi politykami UE a polityką spójności, a także dostosować wszystkie obszary polityki do podstawowych celów UE oraz uzyskać synergie.

EKES apeluje o skoncentrowaną na konkretnych celach i elastyczną unijną politykę spójności. Jednocześnie podkreśla wpływ nierówności na wzrost i konkurencyjność. Wzywa do zajęcia się dysproporcjami między państwami członkowskimi, regionami i miastami, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów w najtrudniejszej sytuacji. Kluczowe znaczenie ma dostosowane do potrzeb wsparcie dla różnych grup, a także współpraca z partnerami społecznymi. EKES opowiada się za unowocześnioną i elastyczną polityką spójności, która chroni zrównoważony rozwój MŚP i wspiera technologie strategiczne w dużych przedsiębiorstwach. Osiągnięcie prawdziwej konwergencji wymaga zwiększenia odporności regionalnej, ukierunkowania na potrzeby rozwojowe i wspierania partnerstw na rzecz bardziej inkluzywnej Europy umiejącej przystosować się do sytuacji.