Φέτος, στις αρχές Μαρτίου, έφυγα από το Κίεβο με πολύ βαριά καρδιά. Πήγαινα για δυο μέρες στη Γαλλία για να συμμετάσχω σε ένα συνέδριο για την Ουκρανία. Ως εκ τούτου, δεν μπόρεσα να συμμετάσχω σε μια σημαντική τελετή στο Κίεβο. Η ποιήτρια φίλη μας Svitlana Povalyaeva θα βρισκόταν στο Maidan, την κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, στην τελετή αποχαιρετισμού που διοργάνωσε για τον μεγαλύτερο γιο της, τον Vassyl, ο οποίος, στα 28 του χρόνια, έπεσε στη μάχη. Ο νεότερος αδελφός του Roman σκοτώθηκε μαχόμενος το καλοκαίρι του 2022 για την απελευθέρωση του Χαρκόβου. Ήταν 24 ετών.
Φέτος, στις αρχές Μαρτίου, έφυγα από το Κίεβο με πολύ βαριά καρδιά. Πήγαινα για δυο μέρες στη Γαλλία για να συμμετάσχω σε ένα συνέδριο για την Ουκρανία. Ως εκ τούτου, δεν μπόρεσα να συμμετάσχω σε μια σημαντική τελετή στο Κίεβο. Η ποιήτρια φίλη μας Svitlana Povalyaeva θα βρισκόταν στο Maidan, την κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, στην τελετή αποχαιρετισμού που διοργάνωσε για τον μεγαλύτερο γιο της, τον Vassyl, ο οποίος, στα 28 του χρόνια, έπεσε στη μάχη. Ο νεότερος αδελφός του Roman σκοτώθηκε μαχόμενος το καλοκαίρι του 2022 για την απελευθέρωση του Χαρκόβου. Ήταν 24 ετών.
Επιβιβάστηκα στο τρένο νιώθοντας έναν κόμπο στο στομάχι. Άφηνα πίσω τα τρία παιδιά μου στο οικογενειακό μας σπίτι. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έφευγα για λίγο στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αυτήν τη φορά όμως, ήμουν έντρομη.
Γνώριζα ότι, σε περίπτωση επικείμενου κινδύνου εκτόξευσης ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων, το σύστημα προειδοποίησης του τηλεφώνου μου δεν θα έδειχνε κόκκινο. Για λίγες ημέρες θα βρισκόμουν 2.000 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου, χωρίς πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια των θυγατέρων μου. Ήταν αφόρητο.
Εάν το σύστημα προειδοποίησης δεν λειτουργούσε, αυτό θα οφειλόταν στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν κόψει τη ροή πληροφοριών προς την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης και της έγκαιρης ανίχνευσης βαλλιστικών πυραύλων από το ρωσικό έδαφος. Είχαν επίσης αναστείλει και τη στρατιωτική βοήθεια, σε βαθμό ώστε να μπλοκαριστεί και ο εξοπλισμός που είχε ήδη αποσταλεί στην Πολωνία.
Λίγες ημέρες αργότερα επέστρεψα στην Ουκρανία. Στο μεταξύ διάστημα, πραγματοποιήθηκαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των αντιπροσωπειών της Ουκρανίας, της Αμερικής και της Σαουδικής Αραβίας. Η Ουκρανία ήταν έτοιμη για πλήρη και άμεση κατάπαυση του πυρός — εάν η Ρωσία έπραττε το ίδιο. Ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν ικανοποιημένος. Η ροή πληροφοριών της Αμερικής αποκαταστάθηκε, καθώς και η στρατιωτική βοήθεια που είχε συμφωνηθεί κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπάιντεν.
Ωστόσο, η εμπιστοσύνη έχει χαθεί. Έτσι και προδοθείς, είναι δύσκολο να παριστάνεις ότι δεν τρέχει τίποτα.
Άραγε νιώθει και η Ευρώπη προδομένη; Η εποχή της ομπρέλας ασφαλείας του ΝΑΤΟ υπό αμερικανική ηγεσία έχει τελειώσει. Οι Τραμπιστές του MAGA γυρνάνε την πλάτη. Σχεδιάζουν να ελαχιστοποιήσουν τη στρατιωτική και ανθρωπιστική παρουσία στην Ευρώπη και βγάζουν τη Ρωσία, τον επιτιθέμενο, από τη διπλωματική και οικονομική της απομόνωση.
Εάν ο Τραμπ επιθυμεί κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατόν και πάση θυσία, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν θεωρεί σημαντική τη δεινή κατάσταση της Ουκρανίας. Επιθυμεί απλώς να ελαχιστοποιήσει το κόστος για τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ δεν συμμετέχουν πλέον σε συνεδριάσεις όπως αυτές που πραγματοποιούνται στη βάση Ramstein και δεν προβλέπεται περαιτέρω στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ για το τρέχον έτος.
Η ειρήνη με κόστος την ήττα της Ουκρανίας δεν ανησυχεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Οι απεσταλμένοι Steve Witkoff και Keith Kellogg προτείνουν σχέδια για τη διαίρεση της Ουκρανίας σε δύο ή τρία χωριστά μέρη — κατ’ εικόνα της μεταπολεμικής ναζιστικής Γερμανίας. Λες και η Ουκρανία είναι ο επιτιθέμενος και έχει χάσει τον πόλεμο.
Ωστόσο, η Ευρώπη απειλείται επίσης. Εάν ο Τραμπ σχεδιάζει να μειώσει τον αριθμό των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη και απαιτεί συνεισφορές 5 % στον προϋπολογισμό για την άμυνα από κάθε χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι πιστεύει πως η άμυνα της Ευρώπης αποτελεί και πρόβλημα της Ευρώπης.
Η δε Ρωσία κρατά στάση παρατηρητή. Στη Ρωσία, το ΝΑΤΟ χωρίς την ηγεσία των ΗΠΑ δεν αποτελεί ούτε αμυντική ούτε αποτρεπτική δύναμη. Πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για την οικοδόμηση μιας «Ευρώπης της άμυνας» ικανής να εγγυηθεί από μόνη της τη δική της ασφάλεια; Αν η ερώτηση αυτή φαντάζει πολύ αφηρημένη, προσπαθήστε να απαντήσετε σε μια άλλη ερώτηση: ποιος από τους Ευρωπαίους θα υπερασπιστεί τις χώρες της Βαλτικής αν η Ρωσία εξαπολύσει επίθεση μετά τις εκπαιδευτικές επιχειρήσεις της στη Λευκορωσία τον Σεπτέμβριο του 2025;
Στον απόηχο της προδοσίας της από την Αμερική, η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον ενός ξεκάθαρου διλήμματος: να υπερασπιστεί σήμερα την Ουκρανία όπως θα υπερασπιζόταν τον εαυτό της ή να αντιμετωπίσει αύριο τον ρωσικό στρατό στα εδάφη της. Ο αγώνας αυτός δεν θα είναι εύκολος, αλλά καμία μάχη δεν χάνεται προτού δοθεί.
Στα τέλη Μαρτίου, την προσοχή μου τράβηξε μια έρευνα για τη σφυγμομέτρηση της ουκρανικής κοινής γνώμης. Πάνω από το 80 % των Ουκρανών είναι έτοιμοι να συνεχίσουν να μάχονται κατά της Ρωσίας, ακόμη και χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ.
Μένει να δούμε πόσοι Ευρωπαίοι θα σταθούν στο πλευρό μας.
«Στον απόηχο της προδοσίας εκ μέρους της Αμερικής, η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον ενός σαφέστατου διλήμματος: να υπερασπιστεί σήμερα την Ουκρανία όπως θα υπερασπιζόταν τον εαυτό της ή να αντιμετωπίσει αύριο τον ρωσικό στρατό στα εδάφη της. Ο αγώνας αυτός δεν θα είναι εύκολος, αλλά καμία μάχη δεν χάνεται προτού δοθεί. Απομένει να δούμε πόσοι Ευρωπαίοι θα σταθούν δίπλα μας», γράφει η προσκεκλημένη-έκπληξη Ουκρανή δημοσιογράφος κ. Tetyana Ogarkova.
Στον απόηχο της προδοσίας εκ μέρους της Αμερικής, η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον ενός σαφέστατου διλήμματος: να υπερασπιστεί σήμερα την Ουκρανία όπως θα υπερασπιζόταν τον εαυτό της ή να αντιμετωπίσει αύριο τον ρωσικό στρατό στα εδάφη της. Ο αγώνας αυτός δεν θα είναι εύκολος, αλλά καμία μάχη δεν χάνεται προτού δοθεί. Απομένει να δούμε πόσοι Ευρωπαίοι θα σταθούν δίπλα μας», γράφει η προσκεκλημένη-έκπληξη Ουκρανή δημοσιογράφος κ. Tetyana Ogarkova.
H κ. Tetyana Ogarkova, Ουκρανή δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος και ειδική στη λογοτεχνία, κατοικεί στο Κίεβο.Είναι συντονίστρια του διεθνούς τμήματος του Ουκρανικού Κέντρου Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης για την Κρίση και συμπαρουσιάστρια του πόντκαστ «Explaining Ukraine» (Εξηγώντας τι είναι η Ουκρανία). Είναι επίσης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Mohyla του Κιέβου και διαθέτει διδακτορικό δίπλωμα στη λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Paris-XII Val-de-Marne.
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό εργαλείο για την αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στον πολιτικό βίο στην ΕΕ. Ωστόσο, χρειάζεται να ενισχυθεί για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος αποσύνδεσης των θεσμικών οργάνων της ΕΕ από τους απλούς Ευρωπαίους πολίτες.
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό εργαλείο για την αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στον πολιτικό βίο στην ΕΕ. Ωστόσο, χρειάζεται να ενισχυθεί για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος αποσύνδεσης των θεσμικών οργάνων της ΕΕ από τους απλούς Ευρωπαίους πολίτες.
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών (ΕΠΠ) είναι ένας συμμετοχικός μηχανισμός της ΕΕ που αποσκοπεί στην ενίσχυση της άμεσης δημοκρατίας επιτρέποντας σε τουλάχιστον ένα εκατομμύριο πολίτες της ΕΕ (με καθορισμένο ελάχιστο αριθμό υπηκόων από τουλάχιστον επτά κράτη μέλη) να ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει πράξεις σε τομείς στους οποίους τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει τις αρμοδιότητές τους στην ΕΕ.
Από το 2012, όταν και δρομολογήθηκαν οι ΕΠΠ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει καταχωρίσει 119 πρωτοβουλίες, ενώ οι διοργανωτές τους έχουν συγκεντρώσει περίπου 20 εκατομμύρια υπογραφές. Μέχρι στιγμής, 11 πρωτοβουλίες έχουν επικυρωθεί ως επιτυχείς και 10 από αυτές έχουν ήδη λάβει απάντηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η Ημέρα ΕΠΠ που διοργανώνεται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) παρέχει σημαντικό βήμα και πλατφόρμα όπου διοργανωτές καταχωρημένων και μελλοντικών ΕΠΠ και ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και εμπειρίες και να παρουσιάζουν στο κοινό τις σχετικές με τις ΕΠΠ δραστηριότητές τους.
Φέτος, η Ημέρα ΕΠΠ πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Εβδομάδας της Κοινωνίας των Πολιτών στις 18 Μαρτίου.
«Η ΕΕ πρέπει να λάβει περαιτέρω μέτρα προς τη συμμετοχική δημοκρατία για να συμπληρώσει την αντιπροσωπευτική της πτυχή. Η ΕΠΠ συνιστά το πρώτο εργαλείο συμμετοχικής δημοκρατίας σε διακρατικό επίπεδο», δήλωσε ο Laurenţiu Plosceanu, αντιπρόεδρος Επικοινωνίας της ΕΟΚΕ.
Σύμφωνα με την Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια, Teresa Anjinho, η ΕΠΠ είναι ένα ισχυρό εργαλείο, αλλά δεν έχει ακόμα αξιοποιήσει στο έπακρο τις δυνατότητές της. «Πρέπει να βελτιώσουμε την επικοινωνία σχετικά με τον σκοπό και τη λειτουργία της. Οι εκστρατείες ευαισθητοποίησης πρέπει να αυξηθούν ούτως ώστε οι πολίτες να είναι πλήρως ενημερωμένοι σχετικά με τις δυνατότητες και μη της ΕΠΠ, και πρέπει να αναληφθεί δράση. Προκειμένου η ΕΠΠ να συνεχίσει να αποτελεί ουσιαστικό εργαλείο απαιτούνται διαφάνεια, ειλικρίνεια και επικοινωνία. Εάν αποτύχουμε, δεν θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτό το εργαλείο και στο μέλλον της Ένωσής μας», δήλωσε η κ. Anjinho.
Κατά τη διάρκεια της Ημέρας ΕΠΠ, παρουσιάστηκαν εννέα πρωτοβουλίες ΕΠΠ, μεταξύ άλλων όσον αφορά την πρόσβαση σε νερό, την επισιτιστική ασφάλεια, τις εκτρώσεις, τα δικαιώματα των ατόμων ΛΟΑΤΚΙ +, την προστασία των υφιστάμενων κτιρίων από κατεδάφιση, την προστασία της κληρονομιάς των βιντεοπαιχνιδιών, ένα νέο μοντέλο για τη μείωση των εκπομπών μέσω ποσοστώσεων άνθρακα (Air-Quotas) και νέα πρότυπα υγείας για την ιατρική χρήση ψυχεδελικών ουσιών.
Ανταποκρινόμενη στις εκκλήσεις για εξασφάλιση χρηματοδότησης για πρωτοβουλίες ΕΠΠ, η Adriana Mungiu, επικεφαλής της ομάδας ΕΠΠ στη Γενική Γραμματεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παρότρυνε τους ακτιβιστές να μην περιμένουν νέες και μάλλον μακρινές δημοσιονομικές λύσεις αφιερωμένες μόνο στις ΕΠΠ. Αντ’ αυτού θα πρέπει να αξιοποιήσουν καλύτερα τα κονδύλια που είναι διαθέσιμα στον τρέχοντα προϋπολογισμό της ΕΕ, μεταξύ άλλων στα κεφάλαια για τη «Συμμετοχή των πολιτών». (at)
Η ΕΠΠ είναι πραγματικά μοναδική: δεν υπάρχει κανένα άλλο εργαλείο πουθενά στον κόσμο το οποίο να επιτρέπει στους πολίτες να επηρεάζουν άμεσα τη νομοθεσία. Ωστόσο, δεν έχει κερδίσει ακόμη την από καιρό αναμενόμενη αναγνώριση, γράφει η Daniela Vancic, επικεφαλής ευρωπαϊκής πολιτικής και προάσπισης της διεθνούς δημοκρατίας, η οποία μοιράστηκε μαζί μας τρεις ιδέες για να καταστήσει την ΕΠΠ πιο αποτελεσματική.
Η ΕΠΠ είναι πραγματικά μοναδική: δεν υπάρχει κανένα άλλο εργαλείο πουθενά στον κόσμο το οποίο να επιτρέπει στους πολίτες να επηρεάζουν άμεσα τη νομοθεσία. Ωστόσο, δεν έχει κερδίσει ακόμη την από καιρό αναμενόμενη αναγνώριση, γράφει η Daniela Vancic, επικεφαλής ευρωπαϊκής πολιτικής και προάσπισης της διεθνούς δημοκρατίας, η οποία μοιράστηκε μαζί μας τρεις ιδέες για να καταστήσει την ΕΠΠ πιο αποτελεσματική.
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών (ΕΠΠ) είναι ένα από τα ισχυρότερα δημοκρατικά εργαλεία της ΕΕ, μόλις το δεύτερο μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές. Στα 13 χρόνια της ύπαρξής της, η ΕΠΠ κέρδισε τη συμμετοχή 20 εκατομμυρίων και πλέον πολιτών και αποδείχθηκε ότι αποτελεί βασική πλατφόρμα συμμετοχής. Ωστόσο, παρά τις δυνατότητές της, η ΕΠΠ σπανίως έχει κερδίσει την αναγνώριση που της αξίζει.
Ακολουθούν οι αιτίες λόγω των οποίων η ΕΠΠ είναι τόσο σημαντική, καθώς και τρεις ιδέες που θα την καταστήσουν ακόμη πιο αποτελεσματική.
Ο ρόλος της ΕΠΠ σε έναν πολωμένο κόσμο
Τι καθιστά την ΕΠΠ πραγματικά μοναδική; Δεν υπάρχει κανένα εργαλείο σαν την ΕΠΠ πουθενά στον κόσμο. Η ΕΠΠ δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να επηρεάζουν άμεσα τη νομοθεσία συγκεντρώνοντας στήριξη σε τουλάχιστον επτά κράτη μέλη της ΕΕ. Σε μια εποχή κατά την οποία η πολιτική πόλωση εντείνεται, η ΕΠΠ λειτουργεί ως ζωτικής σημασίας γέφυρα μεταξύ των πολιτών και των υπευθύνων χάραξης πολιτικής, καθώς προωθεί τη συνεργασία, αναπτύσσει δεσμούς και προωθεί πραγματικές αλλαγές.
Η ΕΠΠ έχει ως πρωταρχικό της στόχο να εμπνεύσει τους πολίτες να συμμετέχουν στη διαμόρφωση της πολιτικής. Δίνει τη δυνατότητα να συναντιούνται ποικιλόμορφες ομάδες, να πυροδοτούνται δημόσιες συζητήσεις και να ακούγονται διάφορες φωνές στην ευρωπαϊκή σκηνή. Για παράδειγμα, η πρωτοβουλία My Voice, My Choice, η οποία πρόσφατα συγκέντρωσε πάνω από ένα εκατομμύριο υπογραφές, κινητοποίησε ένα δίκτυο ακτιβιστών, οργανώσεων και δημόσιων προσωπικοτήτων (συμπεριλαμβανομένων διεθνών προσωπικοτήτων όπως ο Μπάρακ Ομπάμα) και πυροδότησε μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με τις θεμελιώδεις αξίες. Αυτό το είδος κινητοποίησης δημιουργεί αξία διαρκείας για την ίδια τη δημοκρατία, καθώς και για τον σκοπό που υπηρετεί.
Η έγκαιρη ανάληψη δράσης είναι καίριας σημασίας
Η ΕΠΠ έχει τεράστιο δημοκρατικό δυναμικό, αλλά για την πλήρη αξιοποίησή του, είναι απαραίτητη η έγκαιρη ανάληψη δράσης από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Ενώ ορισμένες πρωτοβουλίες, όπως η εκστρατεία Τέλος στα Κλουβιά, οδήγησαν σε θετικές αλλαγές στις πολιτικές της ΕΕ, συχνά υπάρχει σημαντική καθυστέρηση μεταξύ της υποστήριξης μιας ΕΠΠ από τους πολίτες και της νομοθετικής συνέχειας που δίνεται σε αυτήν. Αυτό μπορεί να είναι απογοητευτικό τόσο για τους πολίτες όσο και για την κοινωνία των πολιτών, που κινδυνεύουν να χάσουν την πίστη τους στη διαδικασία.
Για να διατηρηθεί η δυναμική, η ΕΕ θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο του ταχύτερου χειρισμού των ΕΠΠ που έχουν μαζική δημόσια στήριξη. Ενώ η νομοθεσία της ΕΕ απαιτεί χρόνο, όταν μια ΕΠΠ έχει σαφή και ευρεία υποστήριξη, θα πρέπει να γίνεται αντικείμενο ιδιαίτερης φροντίδας και προσοχής. Οι πολίτες θα πρέπει να είναι σε θέση να βλέπουν τις ιδέες τους να μετουσιώνονται γρήγορα σε δράση, πράγμα που θα καταστήσει την ΕΠΠ καταλύτη για έγκαιρες αλλαγές, καθώς και εργαλείο επιρροής.
Ο ρόλος των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στην προώθηση της ευρωπαϊκής μεταρρύθμισης
Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών βρίσκονταν ανέκαθεν στον πυρήνα της ΕΠΠ, κινητοποιώντας τους πολίτες και αυξάνοντας την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις δυνατότητες του εργαλείου αυτού. Από την αρχή, οργανώσεις όπως η Democracy International (Διεθνής Δημοκρατία) διαδραμάτισαν καίριο ρόλο στην ανάπτυξη και την υποστήριξη της ΕΠΠ. Ωστόσο, ο ρόλος της κοινωνίας των πολιτών δεν σταματά εκεί.
Οι οργανώσεις αυτές πρέπει να συνεχίσουν να υποστηρίζουν μεταρρυθμίσεις που μπορούν να ενισχύσουν την ΕΠΠ ως δημοκρατικό εργαλείο. Για παράδειγμα, η ΕΠΠ θα πρέπει να είναι σε θέση να προτείνει αλλαγές στις Συνθήκες της ΕΕ — μια δυνατότητα που δεν υπάρχει ακόμη, αλλά θα μπορούσε να έχει καταλυτικό αντίκτυπο στο μέλλον της Ευρώπης. Οι συζητήσεις σχετικά με τη μεταρρύθμιση των Συνθηκών βρίσκονται σε εξέλιξη, γίνεται δε όλο και ευρύτερα αποδεκτό ότι η ΕΕ χρειάζεται μια συνθήκη κατάλληλη για την αντιμετώπιση των προκλήσεων και των ευκαιριών της εποχής μας και, ως εκ τούτου, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να διευρυνθεί η ΕΠΠ ώστε να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική συμμετοχή των πολιτών.
Δώστε στην ΕΠΠ τη δυνατότητα να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τις πολιτικές
Ας αυξήσουμε το επίπεδο φιλοδοξίας για την ΕΠΠ. Μια ιδέα για την αξιοποίηση του πλήρους δυναμικού της είναι να λαμβάνονται υπόψη οι ΕΠΠ, ακόμη και αν δεν πληρούν τα σχετικά τυπικά κριτήρια. Δεν θα φτάσει κάθε σπουδαία ιδέα στο κατώφλι του ενός εκατομμυρίου υπογραφών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αξίζει να εξεταστεί. Η διεξαγωγή μιας εκστρατείας ΕΠΠ δεν είναι εύκολη υπόθεση, ιδίως όταν περιλαμβάνει διακρατικές, πολυγλωσσικές και πολυεθνικές προσπάθειες. Ωστόσο, ορισμένες από τις καλύτερες ιδέες ενδέχεται να μην διαθέτουν τους πόρους για να φτάσουν τον υψηλό πήχη που απαιτείται ώστε να επιτύχει μία ΕΠΠ.
Για παράδειγμα, η ΕΠΠ Πράξη για το ενιαίο δασμολόγιο επικοινωνίας του 2012 δεν ήταν «επιτυχής» σύμφωνα με τον κλασικό ορισμό, αλλά ενέπνευσε την πολιτική «περιαγωγή με χρέωση εσωτερικού» που τέθηκε σε ισχύ πέντε χρόνια αργότερα, ωφελώντας εκατομμύρια μετακινούμενους Ευρωπαίους, που μπορούν πλέον, χωρίς να πληρώνουν τέλη, να έχουν περιαγωγή δεδομένων διασυνοριακά. Αυτό δείχνει ότι ακόμη και οι ΕΠΠ που δεν επιτυγχάνουν τον στόχο των υπογραφών μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές πολιτικής. Η ΕΕ θα πρέπει να είναι διατεθειμένη να εξετάζει όλες τις ιδέες των πολιτών, ακόμη και εκείνες που δεν φτάνουν το κατώφλι του ενός εκατομμυρίου υπογραφών, και να τις χρησιμοποιεί ως πηγή έμπνευσης για την εξέλιξη της μελλοντικής νομοθεσίας.
Κύρια συμπεράσματα
Η ΕΠΠ αποτελεί ένα απίστευτα πολύτιμο εργαλείο για την ενίσχυση της δημοκρατίας στην Ευρώπη, ιδίως σε μια εποχή κατά την οποία οι δημοκρατικές αξίες απειλούνται παγκοσμίως. Δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να φέρνουν τις ιδέες τους στην κεντρική σκηνή της ΕΕ, κινητοποιώντας τη δημόσια στήριξη και δημιουργώντας ουσιαστικό αντίκτυπο. Καθώς η ΕΠΠ μπαίνει στην εφηβεία της, είναι καιρός να σκεφτούμε το πώς θα ενισχύσουμε αυτό το μοναδικό εργαλείο και θα δημιουργήσουμε μια ισχυρότερη και πιο άμεση σύνδεση μεταξύ πολιτών και θεσμικών οργάνων.
Με τη συνεχή στήριξη της κοινωνίας των πολιτών, η ΕΠΠ μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση μιας πιο συμμετοχικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ανθρώπων, εδραιώνοντας τη θέση της ως παγκόσμιου ηγέτη στη δημοκρατία.
Η Daniela Vancic είναι η επικεφαλής ευρωπαϊκής πολιτικής και υπεράσπισης στηΔιεθνή Δημοκρατία, όπου υπερασπίζεται τη συμμετοχική και άμεση δημοκρατία από το 2017. Με εμπειρία μιας δεκαετίας και πλέον στις διαδικασίες συμμετοχής των πολιτών, είναι αναγνωρισμένη εμπειρογνώμονας όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών. Το 2022 συμμετείχε στην έκδοση του βιβλίου Complementary Democracy: The Art of Deliberative Listening.
