Unia Europejska powinna propagować dyplomację klimatyczną jako sztandarową politykę w swoich działaniach zewnętrznych – zaznaczył Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny w opinii, którą przyjął na grudniowej sesji plenarnej. Potrzeba solidnego i wiarygodnego planu strategicznego, aby dostosować dyplomację klimatyczną Unii do dzisiejszego krajobrazu geopolitycznego i celów zrównoważonego rozwoju ONZ.

EKES uważa, że aby przezwyciężyć obecne problemy, trzeba podnieść dyplomację klimatyczną do rangi sztandarowego działania w stosunkach zewnętrznych UE.

Przewodniczący Grupy Pracodawców EKES-u i sprawozdawca opinii Stefano Mallia podkreślił: Nie ma chwili do stracenia, jeśli chcemy uniknąć nieodwracalnych szkód. Dyplomacja klimatyczna to dyplomacja prewencyjna. Dlatego istnieje pilna potrzeba, by usprawnić tę dyplomację i uczynić z niej sztandarowy element polityki zagranicznej i spraw zewnętrznych.

EKES zachęca Unię, aby przyjęła kompleksową strategię dyplomacji klimatycznej wraz z krótko- i długoterminowymi priorytetami. W ramach tej strategii włączono by działania w dziedzinie klimatu do wszystkich obszarów działań zewnętrznych, takich jak np. bezpieczeństwo i obrona, handel, inwestycje, transport, migracja, współpraca rozwojowa, pomoc finansowa i wsparcie techniczne, kultura i zdrowie.

Jeśli UE skutecznie wdroży Europejski Zielony Ład na swoim terytorium, zyska wiarygodność, by wpływać na innych i inspirować ich do analogicznego postawienia na zrównoważony rozwój. Dlatego EKES nawołuje państwa członkowskie i instytucje, aby zadbały o lepszą koordynację między podmiotami UE – koordynację, która pozwoliłaby uzgodnić politykę tych podmiotów z celami w zakresie klimatu i przyśpieszyć krajowe działania mające urzeczywistnić Zielony Ład.

Jak to ujął sprawozdawca Stefano Mallia: Musimy spojrzeć na siebie i ocenić, czy będziemy w stanie osiągnąć cele, które wyznaczyliśmy w ramach Zielonego Ładu. Dopiero gdy uporządkujemy swoje podwórko, powinniśmy rozmawiać z sąsiednimi krajami, wspierać ich dywersyfikację gospodarczą, tworzyć plany sprawiedliwej transformacji i wspierać projekty w zakresie przystosowania i zarządzania ryzykiem, aby zapobiegać ryzyku niestabilności i je zmniejszać. (mt)