Η διεύρυνση αποτελεί εύλογο βήμα προόδου για την Ευρώπη 

Αυτόν τον μήνα γιορτάζουμε την 20ή επέτειο της μεγάλης διεύρυνσης της ΕΕ. Ήταν τον Μάιο του 2004 όταν οι πολίτες της Κύπρου, της Τσεχίας, της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας έγιναν πολίτες της ΕΕ. Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο διότι η προσχώρηση στην ΕΕ αποτελεί, ως γνωστόν, επίμοχθη και χρονοβόρα διαδικασία. Ωστόσο, μετά από μια εικοσαετία μπορούμε να πούμε ότι η διεύρυνση του 2004 στέφθηκε με επιτυχία. 

Εκτός από το γεγονός ότι η ΕΕ κατέστη μία από τις μεγαλύτερες ενιαίες αγορές στον κόσμο, η διεύρυνση συνέβαλε στη δημιουργία 26 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας. Ωστόσο, η επιτυχία δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με γνώμονα τα οικονομικά οφέλη. Η διεύρυνση οδήγησε εν τέλει στο άνοιγμα των συνόρων, παρέχοντας σε εκατομμύρια ανθρώπους την ελευθερία να ταξιδεύουν, να εργάζονται και να ζουν απανταχού της ΕΕ. Κάτι που παλαιότερα αποτελούσε προνόμιο μόνον ορισμένων μετατράπηκε σε δικαίωμα όλων. Έως σήμερα, πάνω από 2,7 εκατομμύρια φοιτητές προερχόμενοι από αυτά τα 10 κράτη μέλη έχουν λάβει μέρος σε κάποιο πρόγραμμα ανταλλαγών Erasmus+. Η διευρυμένη ΕΕ παρείχε σε όλους ίσες ευκαιρίες ευημερίας. 

Η επιτυχία δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπήρξαν διδάγματα να αντληθούν. Επρόκειτο για την πρώτη διεύρυνση αυτού του είδους και του εύρους, ενώ υπάρχουν σίγουρα πολλοί τομείς στους οποίους η ΕΕ θα μπορούσε και θα όφειλε να επιτύχει περισσότερα. Πρώτον, η ΕΕ πρέπει να αρχίσει να εντάσσει τις υποψήφιες χώρες στις εργασίες της το συντομότερο δυνατόν. Η σταδιακή ενσωμάτωση δεν αποτελεί υποκατάστατο της πραγματικής προσχώρησης. Παρέχει σε αμφότερες τις πλευρές ένα μέσο για τη δημιουργία μιας στέρεης βάσης με την αμοιβαία απόκτηση γνώσεων και την ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων. Αποτελεί δε μέσο για την οικοδόμηση ανθρώπινων σχέσεων και την καλλιέργεια αμιγώς ευρωπαϊκού πνεύματος. 

Δεύτερον, οι βασικές ενωσιακές αρχές της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών είναι μη διαπραγματεύσιμες και δεν μπορούν να αγνοηθούν. Μολονότι το εγχειρίδιο προσχώρησης στην ΕΕ εμπεριέχει σαφή κριτήρια όσον αφορά τις «θεμελιώδεις αρχές», υπάρχουν ωστόσο ορισμένες πτυχές που υπερβαίνουν κάθε εγχειρίδιο. Ως οίκος της κοινωνίας των πολιτών, η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι μια δυναμική κοινωνία των πολιτών και ένας ισχυρός κοινωνικός διάλογος αποτελούν βασικά συστατικά για την εύρυθμη λειτουργία των δημοκρατιών. Η σταδιακή ενσωμάτωση της κοινωνίας των πολιτών των υποψηφίων χωρών στην ΕΕ θα τους δώσει τη δυνατότητα να καταστούν τόσο ισχυρές όσο θα έπρεπε να ήταν κατά τη στιγμή της προσχώρησης. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, η ΕΟΚΕ εγκαινίασε την πρωτοβουλία της όσον αφορά την ενσωμάτωση των υποψηφίων προς ένταξη στην ΕΕ χωρών. Τα «υποψήφια μέλη από τις χώρες της διεύρυνσης» συνεργάζονται πλέον με τα μέλη της ΕΟΚΕ, καταρτίζοντας γνωμοδοτήσεις επί θεμάτων μείζονος σημασίας για τους μελλοντικούς γύρους διεύρυνσης. 

Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο τα μέλη της ΕΟΚΕ θα συζητήσουν σχετικά με την 20ή επέτειο της διεύρυνσης της ΕΕ κατά τη σύνοδο ολομέλειας του Μαΐου, προβαίνοντας σε απολογισμό του παρελθόντος και προσβλέποντας σε ένα κοινό μέλλον για μια πιο ανθεκτική, δημοκρατική και ενωμένη ΕΕ.

Oliver Röpke 

Πρόεδρος της ΕΟΚΕ

Ρωτήσαμε τον εισηγητή της γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ) με θέμα «Συμμετοχή των νέων ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου» Cillian Lohan σχετικά με τα δυνητικά οφέλη ενός προγράμματος κινητικότητας των νέων, το οποίο προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και έλαβε στήριξη από την ΕΟΚΕ. Το πρόγραμμα θα διευκολύνει τους νέους του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ να ζουν, να σπουδάζουν και να εργάζονται στην ΕΕ ή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τώρα που το Ηνωμένο Βασίλειο απέρριψε την προτεινόμενη πανευρωπαϊκή συμφωνία σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των νέων, υπάρχουν άλλες πιθανές προσεγγίσεις για την αποκατάσταση των διαρρηγμένων λόγω του Brexit σχέσεων;

Στις 24 Απριλίου, η ΕΟΚΕ διοργάνωσε προβολή του ουκρανικού ντοκιμαντέρ «20 ημέρες στη Μαριούπολη», το οποίο κέρδισε φέτος το Όσκαρ στην κατηγορία του καλύτερου ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους.

Η ταινία ακολουθεί τον σκηνοθέτη, δημοσιογράφο Mstyslav Chernov, και τους συναδέλφους του κατά τη διάρκεια 20 δραματικών ημερών τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2022, όταν κατέγραψαν τη βάναυση πολιορκία της Μαριούπολης, ενός σημαντικού ουκρανικού λιμένα στην Αζοφική Θάλασσα. Εργαζόμενος για το Associated Press, ο Chernov και η ομάδα του ήταν οι τελευταίοι ξένοι δημοσιογράφοι που παρέμειναν στην πόλη πριν από την κατάληψή της από τον ρωσικό στρατό. Τα αιχμηρά βίντεο και οι φωτογραφίες τους, που κάλυπταν μεταξύ άλλων τον μαζικό βομβαρδισμό ενός μαιευτηρίου και του θεάτρου της πόλης που χρησίμευσαν ως καταφύγιο για παιδιά, έκαναν τον γύρο του κόσμου, αναδεικνύοντας τις φρικαλεότητες που διέπραξε κατά την εισβολή του ο ρωσικός στρατός στον ουκρανικό άμαχο πληθυσμό.

Εκτός από το Όσκαρ, η ταινία «20 ημέρες στη Μαριούπολη» κέρδισε επίσης πολλά άλλα σημαντικά βραβεία, όπως το κινηματογραφικό βραβείο BAFTA για το καλύτερο ντοκιμαντέρ και το Βραβείο Κοινού στην κατηγορία Παγκόσμιος Κινηματογράφος – Ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance. 

Στην προβολή παρέστησαν ο Πρόεδρος της ΕΟΚΕ Oliver Röpke, καθώς και διακεκριμένοι προσκεκλημένοι, μεταξύ των οποίων η α.ε. Vsevolod Chentsov, επικεφαλής της αποστολής της Ουκρανίας στην ΕΕ, και ο Yevhen Tuzov, ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ.

«Πρέπει να θυμόμαστε το ιερό καθήκον μας να είμαστε μάρτυρες της ιστορίας. Η ταινία αυτή έχει ένα σαφές μήνυμα: πρέπει να δείξουμε στον κόσμο τι μπορεί να κάνει το μίσος. Ας μην ξεχάσουμε τις θυσίες του λαού της Ουκρανίας, ούτε την ανθεκτικότητα που επέδειξε απέναντι στις αντιξοότητες. Η προοπτική να καταστεί η Ουκρανία κράτος μέλος της ΕΕ δεν αποτελεί μόνο απόδειξη των κοινών μας αξιών, αλλά και φάρο ελπίδας για ένα λαμπρότερο μέλλον», δήλωσε ο Πρόεδρος της ΕΟΚΕ Oliver Röpke. 

«Η ταινία "20 ημέρες στη Μαριούπολη" προσφέρει μια φρικώδη αλλά απαραίτητη μαρτυρία των δεινών που προκάλεσε η επίθεση της Ρωσίας. Είμαι υπερήφανος για το γεγονός ότι η ΕΟΚΕ παρείχε ακλόνητη στήριξη στην πλευρά της Ουκρανίας και της δραστήριας κοινωνίας των πολιτών της, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, και η παρουσία σας απόψε εδώ σημαίνει πολλά», δήλωσε ο Αντιπρόεδρος της ΕΟΚΕ Laurentiu Plosceanu. Η ΕΟΚΕ στέκεται σταθερά στο πλευρό της Ουκρανίας και της κοινωνίας των πολιτών της από την πρώτη ημέρα του επιθετικού πολέμου της Ρωσίας και έχει ενισχύσει τη συνεργασία της με ουκρανικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (ΟΚΠ) μέσω της πλατφόρμας της κοινωνίας των πολιτών ΕΕ-Ουκρανίας. Δημιούργησε τον κόμβο Ουκρανίας, προσφέροντας στις ουκρανικές ΟΚΠ στο Βέλγιο χώρο εργασίας. Δρομολόγησε την πρωτοβουλία των Μελών από χώρες της διεύρυνσης, με σκοπό την ανταλλαγή εμπειρογνωσίας μεταξύ της ΕΟΚΕ και των ουκρανικών ΟΚΠ. Αντιπροσωπεία υψηλού επιπέδου της ΕΟΚΕ, με επικεφαλής τον κ. Röpke, επισκέφθηκε την Ουκρανία τον Νοέμβριο, όπου συναντήθηκε με την υπουργό Οικονομίας Yuliia Svyrydenko, εκπροσώπους του Κοινοβουλίου και της κοινωνίας των πολιτών. Τα μέλη της ΕΟΚΕ απέτισαν φόρο τιμής στα θύματα πολέμου από την Ουκρανία σε πολεμικά μνημεία στη χώρα. 

Η προβολή, που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του μέλους της ΕΟΚΕ από τη Λετονία Andris Gobiņš, κατέδειξε και πάλι την αλληλεγγύη της κοινωνίας των πολιτών της Ευρώπης προς την Ουκρανία και τον λαό της. Το κοινό είχε επίσης την ευκαιρία να δει έκθεση φωτογραφίας αφιερωμένη στη Μαριούπολη υπό πολιορκία, η οποία διοργανώθηκε σε συνεργασία με την ένωση Ukra-Bel και φιλοξενήθηκε παράλληλα με την κύρια εκδήλωση.

Καλώς ήρθατε στο The Grassroots View, το πόντκαστ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ). Με τις ευρωεκλογές του 2024 να πλησιάζουν, ρίχνουμε μια ματιά στις ελπίδες και τις ανησυχίες τριών ομάδων της κοινωνίας, των οποίων τη φωνή οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής συχνά δεν ακούν: τα άτομα με αναπηρία, τους ηλικιωμένους πολίτες και τους νέους. 

Προσκεκλημένοι μας είναι ο κ. Milan Šveřepa, πρόεδρος της ΜΚΟ Inclusion Europe, με τον οποίο θα συζητήσουμε για την προσβασιμότητα της εκλογικής διαδικασίας στις ευρωεκλογές του 2024. Η νέα ακτιβίστρια και επηρεάστρια γνώμης κ. Nina Skočak μας λέει ποια είναι τα διακυβεύματα για τους νέους. Η δρ Heidrun Mollenkopf, πρόεδρος της πλατφόρμας AGE, η οποία υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ηλικιωμένων πολιτών, μας εξηγεί κατά πόσο αυτοί αισθάνονται ότι συμμετέχουν στις προεκλογικές συζητήσεις ή αν οι πολιτικοί τους έχουν για ξεγραμμένους. Ο Αντιπρόεδρος Επικοινωνίας της ΕΟΚΕ, κ. Laurențiu Plosceanu, μιλά για το τι κάνει η ΕΟΚΕ για να συνεχίσει να ενισχύει τη φωνή της κοινωνίας των πολιτών, με μέλημα να μην παραγκωνίζονται ή να μην περιθωριοποιούνται τα πιο ευάλωτα μέλη της. 

Ακούστε το πόντκαστ μας, χρησιμοποιήστε την ψήφο σας και μιλήστε για λογαριασμό σας, διαμορφώνοντας την Ευρώπη όπως εσείς τη θέλετε!

Του Cillian Lohan 

Η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων σε ολόκληρη την ΕΕ έχει αποφέρει πολλαπλά οφέλη σε όλους μας. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των νέων, καθώς έδωσε σε αυτούς τη δυνατότητα να γνωρίσουν διαφορετικές κουλτούρες στην Ευρώπη και να βιώσουν τον τρόπο ζωής σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ επίσης τους επέτρεψε να κατανοήσουν πόσο πολλά είναι τα κοινά μας χαρακτηριστικά. Η διαμονή σε άλλη χώρα για εργασία ή σπουδές μάς βοηθά όλους να κατανοήσουμε τα ανθρώπινα στοιχεία που μας ενώνουν. Ανεξάρτητα από τη γλώσσα μας, το φαγητό μας ή τον καιρό, μοιραζόμαστε πολλά πράγματα, όπως οικογενειακές και φιλικές σχέσεις, ελπίδες και δυσκολίες, προκλήσεις και ευκαιρίες. 

Αυτές ακριβώς οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ χωρών δημιουργούν μια κοινωνία ενηλίκων που προσεγγίζουν τους συνανθρώπους τους με θετική ματιά και τους κατανοούν. Δεν βλέπουμε πλέον τους Ευρωπαίους γείτονές μας ως ξένους, αλλά ως φίλους. 

Δεν θα πρέπει να υποτιμούμε τον ρόλο που διαδραματίζει αυτή η οπτική στη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ήπειρό μας. Η ελεύθερη κυκλοφορία των νέων αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της συνεχιζόμενης συνεργασίας και σύμπραξης.

Στο πλαίσιο αυτό πρότεινα την κατάρτιση γνωμοδότησης πρωτοβουλίας αναφορικά με την κινητικότητα της νεολαίας και τις σχέσεις μεταξύ των νέων στην ΕΕ μετά το Brexit. Σε συνεργασία με τους συναδέλφους μου, το προσωπικό και τα μέλη, πραγματοποιήσαμε εκτεταμένες διαβουλεύσεις με τις ενδιαφερόμενες ομάδες. Στο πλαίσιο αυτό συμμετείχαν εκπρόσωποι της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου, με συναντήσεις μέσω διαδικτύου και διά ζώσης, διανομή ερευνών και ανταλλαγή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Το έργο μας στηρίχθηκε σθεναρά στη σύνοδο ολομέλειας της ΕΟΚΕ, με συντριπτικό αριθμό ψήφων υπέρ της πρότασης. 

Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα ανταποκρίθηκαν με ευρεία παροχή βελτιωμένων προγραμμάτων κινητικότητας για τους νέους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αν και αυτά αρχικά απορρίφθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για να καταδείξουμε τα οφέλη για όλες τις πλευρές.

Τονίζουμε ότι από τα προγράμματα όπως το Erasmus+ ή το πρόγραμμα «Δημιουργική Ευρώπη» δεν επωφελούνται μόνο οι πανεπιστημιακοί φοιτητές ή οι σπουδαστές πλήρους φοίτησης. Οι ενωσιακές πρωτοβουλίες αυτού του είδους επιτρέπουν σε νέους από όλα τα κοινωνικά στρώματα να έχουν πρόσβαση σε προγράμματα ανταλλαγών και εμπειρίες που διαφορετικά θα ήταν πολύ δύσκολο να βιώσουν.

Μολονότι γίνονται ψυχροί υπολογισμοί του σχετικού οικονομικού κόστους και της οικονομικής απόδοσης, η αξία τους δεν έγκειται μόνο σε αυτό. Η πραγματική αξία της κινητικότητας και των ανταλλαγών έγκειται στη δημιουργία κοινών εμπειριών και κοινής αντίληψης. Μια δυναμική, πολυπολιτισμική ήπειρος χρειάζεται αλληλεπίδραση και ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων. Αυτό θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε στην ΕΟΚΕ. Για να δείξουμε ότι εννοούμε όσα λέμε, και να δώσουμε το καλό παράδειγμα, συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε με την κοινωνία των πολιτών στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Έχουμε συνάψει μνημόνιο συνεννόησης με τη Civil Society Alliance στο Ηνωμένο Βασίλειο και ειδικό μνημόνιο συνεννόησης με το φόρουμ SAFE στη Σκωτία (σε συνεργασία με την κ. Irene Oldfather, πρώην μέλος της ΕΟΚΕ). Το έργο αυτό θα συνεχιστεί και θα ενισχυθεί. Ο τομέας της νεολαίας έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο σε μια ταραχώδη συγκυρία, ιδίως στον τομέα της δράσης για το κλίμα. Ας συνεργαστούμε σε θεσμικό επίπεδο για να του παράσχουμε όλα τα εργαλεία που χρειάζεται για την ενίσχυση του έργου του και την αξιοποίηση της δύναμης των νέων ώστε όλοι μαζί να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον.

Από τον Stefano Mallia, προέδρο της Ομάδας των Εργοδοτών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Με την εμπειρία που αποκτήθηκε τις δύο τελευταίες δεκαετίες και μετά τα επτά κύματα διεύρυνσης από την έναρξη του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, θα ήταν ίσως σκόπιμο να εορταστεί η επέτειος της «μεγάλης διεύρυνσης» του 2004 με στοιχεία και αριθμούς, προκειμένου να χαλιναγωγηθούν οι συναισθηματικά φορτισμένες συζητήσεις ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο οποίος συνεχίζεται για τρίτο έτος, έχει ωθήσει το ζήτημα της διεύρυνσης στην πρώτη γραμμή του ευρωπαϊκού γεωπολιτικού θεματολογίου. Το καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη χώρας που χορηγήθηκε άμεσα στην Ουκρανία, τη Μολδαβία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και τη Γεωργία, καθώς και οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν επιτέλους με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, αποτελούν θετικά επιτεύγματα για μια πολιτική που έχει παραμείνει στάσιμη εδώ και χρόνια.

Για να διατηρηθεί η τρέχουσα πορεία αυτής της νέας δυναμικής, θα πρέπει να αποσαφηνιστούν τα οικονομικά επιχειρήματα υπέρ μιας διεύρυνσης.

Ασφαλώς, ο εκδημοκρατισμός και το κράτος δικαίου αποτελούν αναμφισβήτητες αρχές, όπως και η αξιοκρατική προσέγγιση της διαδικασίας διεύρυνσης, η οποία δεν επιτρέπει περικοπές. Εντέλει, ωστόσο, οι πολίτες πρέπει να καθησυχαστούν για τα δυνητικά οικονομικά οφέλη και την ευημερία που μπορεί να αποφέρει αυτή η διαδικασία για την επόμενη γενιά Ευρωπαίων.

Εάν το παρελθόν μπορεί να προσφέρει οποιαδήποτε ένδειξη για το μέλλον, μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι η επιχειρηματική σκοπιμότητα είναι αδιαμφισβήτητη. Οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ παλαιών και νέων κρατών μελών σχεδόν τριπλασιάστηκαν κατά τη διάρκεια της επίσημης προενταξιακής διαδικασίας από το 1994 έως το 2004 και πενταπλασιάστηκαν μάλιστα μεταξύ των νέων κρατών μελών. Η οικονομία της ΕΕ-15 εκείνη την εποχή σημείωνε κατά μέσο όρο αύξηση της τάξης του 4 % ετησίως από την έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας έως το 2008, με την εν λόγω διαδικασία προσχώρησης να συμβάλλει στο ήμισυ αυτής της αύξησης και με τη δημιουργία 3 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας μεταξύ 2002 και 2008.

Η πανδημία COVID-19 και ο πόλεμος στην Ουκρανία κατέδειξαν ότι η ΕΕ πρέπει να επανεξετάσει την οικονομική ανθεκτικότητά της, ιδίως στο πλαίσιο της πράσινης και της ψηφιακής μετάβασης. Με το REPowerEU προβλέπεται αύξηση της ευρωπαϊκής παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Σύμφωνα με την πράξη για τη βιομηχανία των μηδενικών καθαρών εκπομπών και την πράξη για τις κρίσιμες πρώτες ύλες, το 40 % των πράσινων αλυσίδων αξίας και των αξιακών αλυσίδων των κρίσιμων πρώτων υλών θα πρέπει να ανακατευθυνθούν προς την ΕΕ. Οι υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες, ιδίως η Ουκρανία, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο, παρέχοντας μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια.

Όσον αφορά τους φυσικούς πόρους, η Ουκρανία κατέχει τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μετά τη Νορβηγία. Κατατάσσεται επίσης μεταξύ των μεγαλύτερων παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη και θα μπορούσε να την αυξήσει ακόμη περισσότερο, παράλληλα με την παραγωγή ενέργειας από άλλες πράσινες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική, η ηλιακή και η βιομάζα. Η Ουκρανία είναι επίσης σημαντικός εξαγωγέας μετάλλων και φιλοξενεί κοιτάσματα λιθίου και σπάνιων γαιών, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την πράσινη και την ψηφιακή βιομηχανία.

Ταυτόχρονα, ο γεωργικός κλάδος της Ουκρανίας είναι ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο. Η ένταξή της στην ενιαία αγορά θα αύξανε σημαντικά την επισιτιστική ασφάλεια της ΕΕ.

Τα οφέλη της αυξημένης συμμετοχής των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην ενιαία αγορά είναι επίσης απολύτως σαφή. Ενδεικτικά, το ΑΕΠ της Κροατίας αυξάνεται σταθερά από την προσχώρησή της στην ΕΕ το 2013, γεγονός που μεταφράζεται σε υψηλότερα εισοδήματα για τους πολίτες της, με μέση αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 67 % (από 10 440 ευρώ το 2013 σε πάνω από 17 240 ευρώ).

Η πορεία προς την ένταξη στην ΕΕ για έως και εννέα νέες χώρες θα είναι επίπονη, αλλά δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση: εάν η ΕΕ επιθυμεί να αποτελέσει παγκόσμια δύναμη, πρέπει πρώτα να καταστεί τοπική δύναμη.