Grupa Organizacji Społeczeństwa Obywatelskiego w EKES-ie

25 marca w godz. 14.30–18.00 Grupa Organizacji Społeczeństwa Obywatelskiego EKES-u organizuje w Brukseli konferencję, aby zbadać, w jaki sposób UE jako całość, a także poszczególne państwa członkowskie, mogą działać na rzecz skutecznego i trwałego dialogu obywatelskiego oraz demokracji uczestniczącej.

Wśród zaproszonych prelegentów znajdą się:

• Pedro Silva Pereira, wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego zastępujący przewodniczącą PE Robertę Metsolę w kontaktach z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego reprezentującymi obywateli oraz
• Jego Ekscelencja Willem van de Voorde, ambasador Belgii i stały przedstawiciel Belgii przy UE.

Podczas konferencji przedstawione zostaną dwie niedawne inicjatywy:

• opinia EKES-u w sprawie „Wzmocnienie dialogu obywatelskiego i demokracji uczestniczącej w UE: kierunki działań” (SOC/782), opracowana na wniosek prezydencji belgijskiej w Radzie UE i przyjęta na sesji plenarnej EKES-u w dniu 15 lutego;
• list otwarty, który uzyskał poparcie 156 sygnatariuszy z 26 państw członkowskich UE, zainicjowany przez Grupę Organizacji Społeczeństwa Obywatelskiego i Społeczeństwo Obywatelskie Europy. W piśmie wzywa się główne instytucje UE do podjęcia konkretnych działań w celu wdrożenia otwartego, przejrzystego i regularnego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego we wszystkich obszarach polityki.

Konferencja zgromadzi zainteresowane strony instytucjonalne i szersze grono odbiorców w celu zastanowienia się nad sposobami wdrożenia środków zaproponowanych w ramach tych i innych inicjatyw.

Konferencja będzie otwarta dla publiczności. By wziąć w niej udział na miejscu lub zdalnie, należy się wcześniej zarejestrować. Wydarzenie będzie transmitowane na żywo.

Więcej informacji na temat wstępnego programu, rejestracji i transmisji strumieniowej można znaleźć na stronie internetowej wydarzenia.

Antonello Pezzini, delegat Komisji Konsultacyjnej ds. Przemian w Przemyśle EKES-u i były członek Grupy Pracodawców w EKES-ie

W styczniu br. europejski komisarz ds. rynku wewnętrznego Thierry Breton ponownie podkreślił potrzebę konsolidacji wewnętrznego rynku obrony, aby zapewnić nasze bezpieczeństwo. Rozpoczęliśmy od amunicji dla Ukrainy – powiedział. Musimy teraz rozszerzyć to podejście na szeroko zakrojony europejski program na rzecz przemysłu obronnego, który mógłby wspierać rozwój europejskiej bazy przemysłowej i rozwijać infrastrukturę potrzebną do ochrony zagrożonych obszarów.

EKES wielokrotnie przypominał o potrzebie uruchomienia Europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego (EDIDP) mającego na celu stworzenie interoperacyjnego i zintegrowanego wspólnego systemu obrony.

Cel ten jest tym pilniejszy, jeżeli weźmiemy pod uwagę obecną sytuację geopolityczną, która zmusza nas do wzmocnienia strategicznej autonomii Europy w dziedzinie obronności i stworzenia solidnej wspólnej bazy przemysłowej i technologicznej.

Europejski program rozwoju przemysłu obronnego powinien opierać się na wspólnej wizji strategicznej dla przemysłu obronnego, która zmierza do skutecznej integracji europejskich producentów i użytkowników, z udziałem co najmniej trzech państw członkowskich.

Istnieje coraz większa potrzeba zorganizowanego dialogu na szczeblu europejskim w synergii i koordynacji z NATO oraz Radą ds. Obrony, dzięki któremu można by zapewnić trwałe przywództwo polityczne oraz forum konsultacji i podejmowania decyzji na poziomie europejskim.

Przepisy muszą zapewniać równowagę między dużymi i małymi krajami, szkolenia dla wykwalifikowanego personelu i nowych profili zawodowych oraz przekwalifikowanie pracowników, których umiejętności stały się zbędne lub przestarzałe. Ponadto 20% uczestniczących przedsiębiorstw powinny stanowić mniejsze przedsiębiorstwa.

Nadszedł czas, by rozszerzyć i wzmocnić to podejście, tak aby objąć nim szeroko zakrojony europejski program na rzecz przemysłu obronnego wspierający wzmocnienie europejskiej bazy przemysłowej poprzez rozwój produktów podwójnego zastosowania. Są to produkty, w tym oprogramowanie i technologie, które mogą być wykorzystywane zarówno do celów cywilnych, jak i wojskowych, oraz produkty mogące służyć do projektowania, opracowywania, produkcji lub stosowania broni chemicznej lub biologicznej oraz środków jej przenoszenia.

Zapraszamy do lektury pełnego tekstu Antonella Pezziniego w biuletynie Grupy Pracodawców: https://europa.eu/!yKMPTk

W debacie z wiceprzewodniczącą Komisji i komisarz do spraw demokracji i demografii Dubravką Šuicą EKES wezwał do opracowania strategii w zakresie dialogu obywatelskiego jako pierwszego kroku w kierunku wzmocnienia roli społeczeństwa obywatelskiego i zwiększenia udziału obywateli w kształtowaniu polityki UE.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) przedstawił swoje postulaty w opinii w sprawie „Wzmocnienie dialogu obywatelskiego i demokracji uczestniczącej w UE: kierunki działań” przyjętej zaraz po debacie, która odbyła się na sesji plenarnej EKES-u w dniu 15 lutego.

W opinii podkreślono pilną potrzebę przyspieszenia wdrażania art. 11 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), zgodnie z którym instytucje ponoszą wspólną odpowiedzialność za zapewnienie aktywnego udziału zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego w kształtowaniu unijnego prawa.

Należy tego dokonać w następstwie Konferencji w sprawie przyszłości Europy – przełomowej inicjatywy i ważnego ćwiczenia demokratycznego, która obejmowała szereg prowadzonych przez obywateli debat na tematy bezpośrednio wpływające na ich życie.

„Wszyscy zgadzamy się co do tego, że obywateli należy słuchać nie tylko podczas wyborów. W instytucjach i organach UE wszyscy musimy skuteczniej angażować społeczeństwo obywatelskie w konstruktywny dialog, wykraczający poza zwykłe informowanie i konsultacje” – powiedział przewodniczący EKES-u Oliver Röpke.

Budowanie bardziej przejrzystej, inkluzywnej i demokratycznej UE wymaga większego zaangażowania obywatelskiego i silnego partnerstwa między instytucjami UE a krajowymi organami zarządzającymi. „Nasze wspólne wysiłki sprawią, że UE nadal będzie dawać nadzieję, a także pozostanie modelem demokracji uczestniczącej dla świata” – podkreśliła komisarz Šuica.

Pietro Barbieri, sprawozdawca opinii, stwierdził: „W niniejszej opinii EKES zwraca się do instytucji europejskich o poczynienie konkretnych kroków – przyjęcie strategii w zakresie dialogu obywatelskiego umożliwiającej realizację planu działania i zawarcie porozumienia międzyinstytucjonalnego obejmującego wszystkie szczeble UE. Zaangażowanie EKES-u uwypukla pilną potrzebę, której nie można ani odłożyć na później, ani też się wyrzec”.

Współsprawozdawczyni Miranda Ulens dodała: „Mamy już dobre praktyki w zakresie dialogu społecznego. Przedstawione przez nas propozycje zapewnią również możliwość wysłuchania głosu innych uprawnionych i reprezentatywnych organizacji. Stwórzmy prawdziwą, demokratyczną Europę dla jej obywateli! #TogetherStrong!” (ll)

Europa lekceważy zagrożenie ze strony skrajnej prawicy i z trudem stawia mu opór. Odwrócenie trendu rosnącej popularności partii skrajnie prawicowych okazuje się trudnym zadaniem. Kiedy w 1945 r. ostatecznie pogrążono nazizm i faszyzm, sądzono, że ruchy ekstremistyczne stracą swoje wpływy i przestrzeń do działania. Stało się inaczej. W ramach modelu demokracji skrajna prawica nie tylko mogła przetrwać, ale i zyskać na sile wskutek poczucia krzywdy i frustracji ludzi. Osiem dekad tolerancji i samozadowolenia europejskich demokracji liberalnych dały skrajnej prawicy okrzepnąć. Pozorowała grę według zasad demokracji, ale nigdy nie zrezygnowała z ambicji, by zniszczyć demokrację od wewnątrz, gdy tylko przejmie władzę.

I to może jej się udać: pod hasłem tzw. suwerenności narodowej skrajna prawica rządzi już np. na Węgrzech Viktora Orbana i na Słowacji Roberta Ficy. W Polsce rząd Prawa i Sprawiedliwości przez osiem lat sprawował władzę aż do ostatnich wyborów w październiku.

Również w Unii Europejskiej skrajna prawica usiłuje popsuć demokrację i doprowadzić do jej zapaści. Dzięki rozwojowi technologii informacyjno-komunikacyjnych, zwłaszcza platform cyfrowych i mediów społecznościowych, w ciągu ostatnich trzydziestu lat ugrupowania neonazistowskie i neofaszystowskie o wiele łatwiej docierają do potencjalnych odbiorców, stały się bardziej widoczne i urosły w siłę w skali globalnej. Integralny element demokracji, czyli wolność słowa, wykorzystują do nagłaśniania i upowszechniania ksenofobicznych i rasistowskich ideologii. Ruchy te na bieżąco uzgadniają strategie i mobilizują się, by podważyć porządek obywatelski, w ramach którego funkcjonują. System demokracji obiektywnie zapewnia ugrupowaniom, które próbują go zniszczyć, warunki sprzyjające ich rozwojowi i przenikaniu do społeczeństwa, m.in. finansując je z budżetu państwa.

Skrajna prawica trafiła w Europie na podatny grunt po tym, jak neoliberalna polityka i kapitalizm finansowy wzorowany na koncepcji ekonomii realizowanej przez Ronalda Reagana doprowadziły do zahamowania postępów i dobrobytu społecznego klas średnich. A ten dobrobyt społeczny był wszak symbolem integrowania się Europy i jej sukcesu. Neoliberalizm wniósł deregulację i utrudniał rozwój gospodarczy i społeczny, obniżył realne dochody z pracy na korzyść kapitału, zredukował pomoc społeczną i usługi publiczne, a także oddał sektor mieszkaniowy spekulantom. Na domiar złego rządy europejskie konkurują ze sobą o sprzedaż tzw. złotych wiz wszelkiej maści kleptokratom i oligarchom z całego świata. Kryzys rynkowy i dumping podatkowy, które sprawiają, że konkurencja na rynku wewnętrznym jest nieuczciwa, nieskuteczne wsparcie ze strony Brukseli i Frankfurtu dla małych i średnich firm, a także słaba ochrona zatrudnienia i spadek siły nabywczej przez ostatnie piętnaście lat zwiększały rzesze rozgoryczonych Europejczyków.

Na tym właśnie polega tragiczny błąd polityczny, który jest przyczyną kolejnych spadków frekwencji w wyborach europejskich oraz fali popularności skrajnej prawicy w Parlamencie Europejskim. Odrodzenie ideologii nazistowsko-faszystowskiej jest pokłosiem modelu oszczędnościowego, na który zdecydowano się w Europie – dla ochrony systemu finansowego poświęcono wtedy sprawiedliwość gospodarczą i fiskalną oraz zignorowano problemy, postulaty i oczekiwania obywateli. Na tym tle zyskiwała na sile stara propaganda ideologii supremacji narodowych i tożsamościowych, które stale tylko czają się, by cofnąć ludzkość do niższego poziomu rozwoju cywilizacyjnego. Widzimy to na co dzień – nienawiść kulturowa i religijna pleni się na ekranach, w mediach społecznościowych, w generowanej co chwilę dezinformacji. Wzbudzanie wśród obywateli lęku i braku bezpieczeństwa, straszenie ich islamizacją, końcem panowania białego człowieka lub tożsamości judeo-chrześcijańskiej, demonizowanie społeczności romskiej jako żyjącej tylko dzięki zasiłkom – to przykłady strategii stosowanych już wcześniej przez autorytarnych dyktatorów lub przywódców.

Dziś europejskie rządy tolerują ich uwagi o rzekomym niebezpieczeństwie związanym z imigracją, choć starzejąca się Europa musi bezwzględnie importować część siły roboczej, aby móc się utrzymać i rozwijać się gospodarczo. Jednak ksenofobiczna i rasistowska narracja przebija się, mimo że liczba uchodźców i migrantów przybywających obecnie do UE jest niska – niższa od potrzeb europejskich społeczeństw i niedoborów w zakresie siły roboczej. Niestety Europa nadal nie dysponuje bezpiecznymi i skutecznymi ramami prawnymi dla przyjmowania i integracji migrantów. Zamiast tego kwitnie mafijny system przemytu ludzi. Pracownicy migrujący odegrali już zasadniczą rolę w odbudowie powojennej Europy i w integracji UE. Wkład migracji nadal będzie kluczowy dla rozwoju Europy w nadchodzących dziesięcioleciach. Środowiska skrajnie prawicowe doskonale zdają sobie z tego sprawę – wszak wielu ich finansowych popleczników korzysta z pracy migrantów w swoich zakładach przemysłowych i przedsiębiorstwach.

Jednak nie przeszkadza im to knuć, siać strach i manipulować, a także schlebiać słabym i niestabilnym przywódcom rządów krajowych i europejskich, którzy nie są zdolni wypracować strategicznej wizji, bronić naszych wartości i zasad. Dla zwolenników demokracji i wspólnej Europy odpowiedź jest tylko jedna – walczmy o nasze wartości. Walczmy o demokrację, wolność, godność i pokój w Europie.