Przemysł europejski stoi w obliczu wielu różnych wyzwań, takich jak niezwykle wysokie ceny energii, trudności w przyciągnięciu wykwalifikowanych pracowników i dostęp do finansowania. UE przedstawiła w 2023 r. plan przemysłowy Zielonego Ładu, którego celem jest przede wszystkim neutralność emisyjna.W wytycznych politycznych przedstawionych jesienią ubiegłego roku przewodnicząca Ursula von der Leyen wspomniała o Czystym Ładzie Przemysłowym na rzecz konkurencyjnego przemysłu i wysokiej jakości miejsc pracy, w duchu sprawozdania Draghiego.
Przemysł europejski stoi w obliczu wielu różnych wyzwań, takich jak niezwykle wysokie ceny energii, trudności w przyciągnięciu wykwalifikowanych pracowników i dostęp do finansowania. UE przedstawiła w 2023 r. plan przemysłowy Zielonego Ładu, którego celem jest przede wszystkim neutralność emisyjna.W wytycznych politycznych przedstawionych jesienią ubiegłego roku przewodnicząca Ursula von der Leyen wspomniała o Czystym Ładzie Przemysłowym na rzecz konkurencyjnego przemysłu i wysokiej jakości miejsc pracy, w duchu sprawozdania Draghiego.
Przemysł jest zasadniczym ogniwem transformacji ekologicznej i cyfrowej oraz unijnego systemu gospodarczego. Lecz co ten nowy ład oznacza dla pracowników? Silna i dobrze uposażona siła robocza zrzeszona w związkach, której zapewnia się dobre warunki pracy, jest nie tylko sprawą związków zawodowych, lecz całego społeczeństwa. Wiąże się z demokracją, stabilnością społeczną oraz wydajnością przedsiębiorstw.
Bez odpowiednich wytycznych i wystarczającego finansowania publicznego proponowany ład może ostatecznie opierać się na tych częściach sprawozdania Draghiego i programu na rzecz konkurencyjności, które najbardziej przemawiają za deregulacją. Może to zagrozić europejskiemu modelowi społecznemu, sprzyjając szkodliwej konkurencji, która napędzać będzie równanie w dół w zakresie wynagrodzeń i warunków pracy.
Aby zająć się tą kwestią, Grupa Pracowników EKES-u i Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (ETUC) organizują 14 lutego w siedzibie EKES-u wspólną konferencję na temat europejskiej polityki przemysłowej z myślą o wysokiej jakości miejsc pracy. Zachęcamy wszystkie strony zainteresowane tematem do zaznaczenia tej daty w kalendarzu i do przyłączenia się do dyskusji.
EKES zorganizował w grudniu pokaz filmu „Pod szarym niebem” o białoruskich dziennikarzach, którzy zapłacili straszną cenę za relacjonowanie niepokojów politycznych w swym kraju
EKES zorganizował w grudniu pokaz filmu „Pod szarym niebem” o białoruskich dziennikarzach, którzy zapłacili straszną cenę za relacjonowanie niepokojów politycznych w swym kraju
„Pod szarym niebem” to debiutancki film fabularny białorusko-polskiej reżyserki Mary Tamkowicz, który opowiada wstrząsającą historię białoruskiej dziennikarki Leny. Została ona wtrącona do więzienia po tym, jak relacjonowała na żywo tłumienie przez rząd pokojowej demonstracji na placu Przemian w Mińsku. W 2020 r., po sfałszowanych wyborach, w których Aleksandr Łukaszenka został po raz szósty wybrany prezydentem, przez Białoruś przetoczyła się największa w historii fala protestów.
Lena i jej operatorka kamery Olja zostały aresztowane po tym, jak dalej filmowały protesty, choć namierzył je milicyjny dron. W zwrocie akcji rodem z Kafki Lena została najpierw oskarżona o organizację zamieszek i zakłócanie transportu publicznego, a następnie postawiono jej zarzut zdrady stanu. Miało to być jedynie siedmiodniowe zatrzymanie administracyjne, a okazało się ośmioletnią karą pozbawienia wolności po tajnym procesie. Koleżanka dziennikarki została skazana na dwa lata. Reżimowa milicja nękała również męża Leny Ilję, który podejmował rozpaczliwe próby wydostania jej z więzienia, namawiając ją nawet, by przyznała się do winy w zamian za wolność. Ale Lena nie potrafiła tego zrobić.
Film jest osnuty na prawdziwej historii białoruskiej dziennikarki stacji telewizyjnej Biełsat Kaciaryny Andrejewej, jej męża Ihara Iljasza oraz koleżanki Darji Czulcowej. Darja zakończyła dwuletni wyrok, lecz Kaciaryna odbywa wciąż przedłużoną karę pozbawienia wolności wynoszącą 8 lat i 3 miesiące. Ihar również przebywa w więzieniu. Takich osób jest znacznie więcej: pod koniec 2024 r. Białoruskie Stowarzyszenie Dziennikarzy szacowało, że w więzieniu znajduje się wciąż 45 pracowników mediów. Wiele osób odczuwa nadal presję, choć udało im się wyjechać za granicę.
Światowa premiera filmu odbyła się w czerwcu 2024 r. na festiwalu filmowym Tribeca w Nowym Jorku.
Pokaz filmu „Pod szarym niebem” w obecności Mary Tamkowicz odbył się 13 grudnia również w Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym (EKES) w ramach seminarium poświęconego roli niezależnych mediów białoruskich w budowaniu odpornego i demokratyzującego się społeczeństwa.
„EKES Info” rozmawiało o filmie z Marą Tamkowicz:
Czy w filmie przedstawiono wiernie prawdziwe wydarzenia i los Kaciaryny Andrejewej? Czy korzystała Pani z prawdziwego materiału filmowego z protestów w 2020 r. i z procesu Andrejewej?
Prawdziwy materiał filmowy pojawia się parokrotnie. Protesty transmitowane przez bohaterów na początku filmu zostały sfilmowane przez Kaciarynę Andrejewą i Darję Czulcową. Są to rzeczywiste obrazy, których użyliśmy w scenie zagranej przez aktorów. Scena zatrzymania Ramana Bandarenki, którą bohaterowie oglądają na laptopie, pochodzi również z prawdziwego nagrania (uwaga redakcyjna: Raman Bandarenka został śmiertelnie pobity przez zamaskowanych bandytów, gdy chciał ich powstrzymać przed zerwaniem czerwono-białych wstęg symbolizujących białoruską flagę sprzed sowieckiej okupacji). Pod koniec filmu w formie swego rodzaju epilogu pokazuję montaż transmisji Kaciaryny z protestów.
Podstawowa fabuła – sposób zatrzymania i oskarżenia dziennikarzy oraz otrzymane przez nich kary – jest zgodna z rzeczywistością. Moim celem nie było jednak skrupulatne ukazanie przebiegu wydarzeń, lecz raczej oddanie emocji ludzi, którzy zmuszeni byli podejmować pewne decyzje i dokonywać bolesnych wyborów. Zmieniłam imiona bohaterów, by stworzyć pewien dystans między nimi a prawdziwymi postaciami, a także zachęcić widzów do dostrzeżenia uniwersalności tej historii, jako metafory tego, co stało się z całym narodem.
Czy szersza publiczność na Białorusi zdaje sobie sprawę, jak potraktowano Kaciarynę Andrejewą i innych, podobnych do niej dziennikarzy? Czy wie Pani, ile osób podzieliło jej los?
Areszty i represje polityczne zataczają na Białorusi takie szerokie kręgi, że trudno nie być świadomym sytuacji. Co najmniej 130 tys. osób padło ofiarą różnych form represji, a około 500 tys. wyjechało z kraju po 2020 r. To są zbyt duże liczby, by można je było ukryć.
Oficjalnie podaje się, że liczba więźniów politycznych (oskarżonych lub skazanych z powodu zarzutów karnych) na Białorusi utrzymuje się od kilku lat na stałym poziomie około 1300. Lecz trzeba mieć świadomość, że setki, a nawet tysiące osób odbyły już karę, niektóre wcześniej wypuszczono na wolność, a wiele nowo skazanych obawia się wnosić o nadanie statusu więźnia politycznego. Jest to taśmowa produkcja wciąż powtarzających się represji, w których nowi więźniowie zastępują wypuszczonych na wolność.
Co było dla Pani główną motywacją do zrobienia tego filmu? Jakie nadzieje Pani z nim wiąże?
Jako Białorusinka odczuwałam silną potrzebę działania po brutalnej pacyfikacji protestów przez reżim białoruski w 2020 r. Jako była dziennikarka mogłam się w dużej mierze utożsamić z perspektywą moich bohaterów. Natomiast jako reżyserka wiedziałam, że mam do czynienia z przekonującą i wstrząsającą historią, którą po prostu musiałam opowiedzieć.
Jakie główne przesłanie lub główną emocję miała Pani nadzieję przekazać widzom?
Mam naprawdę nadzieję, że ludzie zastanowią się nad prawdziwą istotą wolności, nad jej możliwym kosztem i nad tym, czy doceniają to, co mają. Liczę na to, że pomyślą o Kacii, Iharze i o wszystkich innych ludziach wtrąconych do więzienia, gdyż wielu Europejczyków uważa wolność za coś oczywistego.
Jakiej pomocy powinna udzielić UE, w tym jej instytucje, społeczeństwo obywatelskie, stowarzyszenia dziennikarzy, organizacje praw człowieka i rządy krajowe?
Wzywam UE, by nie zapominała o Białorusi i nie spisywała jej na straty. Wsparcie UE umożliwia przetrwanie naszej kulturze, naszym mediom i społeczeństwu obywatelskiemu pomimo olbrzymiej presji. Choć można odnieść wrażenie, że jest to inwestycja długoterminowa, to będzie ona warta wysiłku.
Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES), jako instytucjonalny partner społeczeństwa obywatelskiego, z dumą powraca z drugą edycją Tygodnia Społeczeństwa Obywatelskiego!
Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES), jako instytucjonalny partner społeczeństwa obywatelskiego, z dumą powraca z drugą edycją Tygodnia Społeczeństwa Obywatelskiego!
Głównym celem nowo przyjętych priorytetów naszej Grupy jest uwolnienie konkurencyjności, by osiągnąć wspólny dobrobyt.
W obliczu obecnych globalnych wyzwań w programie politycznym należy położyć nacisk na konkurencyjność i środowisko przyjazne dla biznesu, co musi iść w parze z konkretnymi działaniami politycznymi.
W UE przyjaznej dla biznesu konkurencyjność opiera się na doskonałości oraz zdrowej konkurencji zamiast dotacji i protekcjonizmu, a przedsiębiorstwa mają konkurencyjny dostęp do wszystkich niezbędnych zasobów produkcyjnych.Oznacza to również uregulowania sprzyjające przedsiębiorstwom i wydajności, w których przewiduje się minimalne obciążenia administracyjne oraz pełne funkcjonowanie jednolitego rynku. Ponadto kolosalne znaczenie dla przyciągnięcia inwestycji ma głębokie zaufanie między przedsiębiorstwami a decydentami. Konieczna jest również ochrona interesów przedsiębiorstw UE przed konkurentami międzynarodowymi.
Dlatego też wzywamy do przyjęcia głównych priorytetów w postaci dziesięciu zbiorów działań politycznych przyjaznych dla biznesu:
Gruntowna reforma podejścia regulacyjnego
Wydajne systemy innowacji skupiające się na inwestycjach i innowacjach
Duży potencjał technologiczny w sektorze obronności, bezpieczeństwa i transformacji ekologicznej oraz wsparcie dla przedsiębiorstw typu start-up w dziedzinie technologii
Silna baza przemysłowa
Zintegrowane rynki finansowe dzięki rozwojowi unii rynków kapitałowych i unii bankowej
Odpowiedni dostęp do pracy
Skuteczne systemy energetyczne i transportowe
Równe warunki handlu
Transformacja ekologiczna zorientowana na przedsiębiorstwa
Efektywne finanse publiczne
Te działania są pilnie potrzebne, by wykorzystać pozytywny wpływ konkurencyjnych przedsiębiorstw na prężnie rozwijającą się gospodarkę i na osiągnięcie przez UE silnej pozycji na świecie.
Sprawozdania Letty i Draghiego były sygnałem alarmowym: jeżeli UE nie odzyska konkurencyjności, może stanąć w obliczu trudnych kompromisów w zakresie systemu ochrony socjalnej, norm środowiskowych i podstawowych wolności.
EKES otrzymał setki zgłoszeń do tegorocznej edycji „Twoja Europa – twoje zdanie” (YEYS) od szkół średnich z całej UE, krajów kandydujących i Zjednoczonego Królestwa.
EKES otrzymał setki zgłoszeń do tegorocznej edycji „Twoja Europa – twoje zdanie” (YEYS) od szkół średnich z całej UE, krajów kandydujących i Zjednoczonego Królestwa.
Organizatorzy młodzieżowej sesji plenarnej dokładnie przeanalizowali oraz ocenili wszystkie zgłoszenia i wytypowali 36 szkół średnich, które wezmą udział w tegorocznej inicjatywie „Twoja Europa – twoje zdanie” w dniach 13–14 marca.
W tym sztandarowym corocznym wydarzeniu EKES-u dla młodzieży będzie uczestniczyć w tym roku prawie 100 uczniów i 37 nauczycieli. Potrwa ono półtora dnia, odbędzie się pod hasłem „Oddać głos młodzieży” i będzie dotyczyć możliwej roli młodych ludzi w kształtowaniu odpornej przyszłości. Jego celem będzie umożliwienie im udziału w życiu obywatelskim oraz aktywnego wkładu w demokrację uczestniczącą zarówno w ich społecznościach, jak i poza nimi.
W ramach przygotowań EKES-u do powitania wszystkich uczestników „Twoja Europa – twoje zdanie” na początku 2025 r. członkinie i członkowie EKES-u odwiedzą wybrane szkoły, aby spotkać się z młodzieżą i wymienić informacje przed głównym wydarzeniem.
Sesje inauguracyjna i końcowa odbywające się 14 marca 2025 r. będą transmitowane na żywo. Odpowiedni link zostanie zamieszczony na oficjalnej stronie internetowej EKES-u poświęconej temu wydarzeniu „Twoja Europa – twoje zdanie” 2025 | EKES, na której można również znaleźć bardziej szczegółowe i aktualne informacje na ten temat.
To dobrze przyjęte przez krytyków animowane dzieło łotewskiego reżysera Gintsa Zilbalodisa jest koprodukcją łotewsko-francusko-belgijską. Zdobyło ono uznanie na całym świecie i zostało wyróżnione Złotymi Globami za Najlepszy Film Animowany oraz najważniejszymi nagrodami na takich festiwalach jak Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych w Annecy, Nagroda Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych oraz Europejskie Nagrody Filmowe.
Możesz śledzić podróż Kota, który samotnie ocalał z postapokaliptycznej powodzi, stara się odnaleźć w nowej rzeczywistości i uczy się współpracować z innymi zwierzętami na łodzi ratunkowej.
Wydarzenie odbędzie się w ramach serii pokazów filmowych EKES-u organizowanych we współpracy z LUX – Europejską Nagrodą Publiczności Parlamentu Europejskiego z myślą o krzewieniu różnorodności kulturowej i zachęcaniu do dialogu na temat pilnych kwestii społecznych.
W całej Europie rozprowadzane są właśnie tysiące egzemplarzy najnowszego wydania popularnej broszury EKES-u „Europejski paszport demokracji”. Być może zastanawiasz się, czy „Europejski paszport demokracji” jest również dostępny w wersji elektronicznej. Odpowiedź brzmi „tak”!
W całej Europie rozprowadzane są właśnie tysiące egzemplarzy najnowszego wydania popularnej broszury EKES-u „Europejski paszport demokracji”. Być może zastanawiasz się, czy „Europejski paszport demokracji” jest również dostępny w wersji elektronicznej. Odpowiedź brzmi „tak”!
Interaktywna wersja internetowa, która zawiera między innymi filmy wideo, quizy oraz mapy, jest już dostępna w trzynastu językach i przygotowywane są dodatkowe wersje językowe. Zapoznaj się z wersją internetową i dowiedz się, jak możesz naprawdę zmieniać świat na lepszy!
Z okazji 20. rocznicy utworzenia Grupy Łącznikowej EKES-u jej założyciele i obecni członkowie wezwali do podjęcia aktywnych działań na rzecz obrony demokracji europejskiej, otwartej przestrzeni publicznej i sprawiedliwej Europy.
Z okazji 20. rocznicy utworzenia Grupy Łącznikowej EKES-u jej założyciele i obecni członkowie wezwali do podjęcia aktywnych działań na rzecz obrony demokracji europejskiej, otwartej przestrzeni publicznej i sprawiedliwej Europy.
Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) był 11 grudnia gospodarzem obchodów 20. rocznicy utworzenia Grupy Łącznikowej ds. Europejskich Organizacji i Sieci Społeczeństwa Obywatelskiego, jedynego stałego organu zajmującego się dialogiem politycznym i zorganizowaną współpracą między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego a instytucjami UE. Grupa Łącznikowa odgrywa ważną rolę od 20 lat, dążąc do zwiększenia siły oddziaływania zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego oraz do uwzględnienia jego obaw w europejskim programie działań. Grupa obejmuje 45 sieci społeczeństwa obywatelskiego działających na szczeblu europejskim, co w pełni odzwierciedla zasady zapisane w art. 11 Traktatu.
Z okazji 20-lecia Grupy Łącznikowej EKES-u przypominamy nie tylko jej niezwykłe osiągnięcia, ale także trwałe partnerstwa, które ukształtowały demokrację uczestniczącą w Europie.W ciągu dwudziestu lat Grupa Łącznikowa przekształciła się w dynamiczną platformę, wzmacniając głos społeczeństwa obywatelskiego i ułatwiając współpracę między różnymi zainteresowanymi stronami.W przyszłości nadal będziemy razem wzmacniać wartości demokratyczne, rozszerzać przestrzeń społeczeństwa obywatelskiego i tworzyć Europę, która rzeczywiście służy wszystkim obywatelom, powiedział przewodniczący EKES-u Oliver Röpke w swoim przemówieniu inauguracyjnym.
Nasza podróż nie była łatwa, stwierdziła Brikena Xhomaqi, współprzewodnicząca Grupy Łącznikowej, ale nauczyliśmy się wzajemnego zaufania. Mam nadzieję, że rozwiniemy naszą współpracę, aby wspólnie walczyć o spójną strategię europejskiego społeczeństwa obywatelskiego.
W swoim głównym wystąpieniu Katarina Barley, wiceprzewodnicząca Parlamentu Europejskiego odpowiedzialna za stosunki z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, oświadczyła: Jako Parlament Europejski jesteśmy gotowi zacieśnić współpracę z Grupą Łącznikową. Potrzebujemy coraz lepiej zorganizowanej współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.Razem musimy zrobić więcej, aby przeciwdziałać zagrożeniom dla demokracji w Unii Europejskiej, które są większe niż kiedykolwiek w historii UE. Dodała też, że gdyby Grupa Łącznikowa nie istniała, należałoby ją utworzyć.
W uroczystym spotkaniu z okazji 20. rocznicy utworzenia Grupy Łącznikowej wzięło udział ponad stu gości, w tym kilka czołowych osobistości sektora społeczeństwa obywatelskiego. Obecni byli m.in. przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego z Serbii i Mołdawii, zgodnie z polityką EKES-u polegającą na zapraszaniu przedstawicieli krajów kandydujących do UE do udziału w jego pracach. Wśród gości znaleźli się również czterej byli przewodniczący EKES-u: Staffan Nilsson, Henri Malosse, Luca Jahier i Georges Dassis. Luca Jahier podkreślił, że EKES jest odpowiedzialny za ustanowienie i utrzymanie platformy dialogu obywatelskiego, natomiast Georges Dassis stwierdził, że najważniejszy jest pokój i aby go osiągnąć, musimy być silni i zjednoczeni.
Dla tych, którzy nie mogli uczestniczyć: Zapoznaj się z nagraniem wydarzenia, wspólnym oświadczeniem kierownictwa Grupy Łącznikowej, relacją wideo, zdjęciami i komunikatem prasowym na stronie wydarzenia. (lm)
W najnowszej publikacji Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego przedstawiono jedenaście przykładów jego ostatnich osiągnięć.
Pokazują one, w jaki sposób EKES dba o omawianie i rozwiązywanie na szczeblu europejskim głównych kwestii gospodarczych i społecznych wskazanych przez partnerów społecznych oraz społeczeństwo obywatelskie.
Te przykłady ilustrują również, w jaki sposób EKES wpływa na prawodawstwo UE za pomocą prac konsultacyjnych i monitoruje jego właściwe wdrażanie.
Jeśli chcesz otrzymać egzemplarze papierowe w języku angielskim i francuskim, prosimy o przesłanie wiadomości pocztą elektroniczną na adres vipcese@eesc.europa.eu.
