EKES apeluje o zwiększenie wsparcia zdrowotnego, mieszkaniowego i finansowego dla opiekunów rodzinnych

W przyjętej na sesji plenarnej w październiku opinii z inicjatywy własnej „Członkowie rodziny opiekujący się osobami z niepełnosprawnościami i osobami starszymi” EKES stwierdził, że UE i państwa członkowskie muszą wprowadzić środki w celu poprawy jakości życia osób świadczących opiekę długoterminową nad krewnymi z niepełnosprawnościami oraz cierpiącymi na przewlekłe lub zwyrodnieniowe choroby.

Sprawozdawca opinii Pietro Vittorio Barbieri powiedział, że wszystkie działania powinny być podejmowane wspólnie przez decydentów, pracodawców (w drodze dialogu społecznego), opiekunów rodzinnych i reprezentujące ich organizacje.

Pierwszym krokiem jest dostrzeżenie wartości ich pracy i udzielenie im głosu w kwestii sprawowanej przez nich opieki. Drugim krokiem jest zapewnienie usług i wsparcia w dziedzinie mieszkalnictwa, by zapobiec izolacji, marginalizacji oraz przeciążeniu fizycznemu i psychicznemu. Rzecz jasna, jeżeli kraje będą w stanie zagwarantować niektóre usługi, odciąży to w pewnym stopniu członków rodziny.

Niezbędne środki powinny obejmować zapewnienie opiekunom rodzinnym odpowiednich usług zdrowotnych, w tym profilaktycznej opieki zdrowotnej i szkoleń na temat tego, jak dbać o własne zdrowie. Nieodzowne są również wsparcie w zakresie mieszkalnictwa, usługi domowe (zgodnie z potrzebami zdrowotnymi i pielęgnacyjnymi) oraz pomoc psychologiczna dla opiekuna i komórki rodzinnej.

EKES apeluje również, by państwa członkowskie rozważyły alternatywne formy wynagrodzenia, w tym pomoc finansową, dla tych opiekunów rodzinnych, którym grozi zubożenie, gdyż są zmuszeni zrezygnować z pracy zarobkowej bądź zmniejszyć wymiar czasu pracy.
Pracodawców trzeba zachęcać również do zapewnienia elastycznych form zatrudnienia i dodatkowych świadczeń wykraczających poza minimum środków przewidzianych w przepisach krajowych dla pracowników, którzy sprawują stałą opiekę nad krewnymi.

Pandemia COVID-19 prawdopodobnie pogorszyła sytuację wielu opiekunów rodzinnych, lecz brakuje aktualnych informacji o skali tego zjawiska, co utrudnia rozwiązanie problemów. (ll)