De Europese industrie staat voor veel verschillende uitdagingen, waaronder extreem hoge energieprijzen, het aantrekken van geschoolde arbeidskrachten en toegang tot financiering. In 2023 presenteerde de EU het Green Deal-plan voor de industrie, gericht op het bereiken van koolstofneutraliteit. In haar presentatie van de politieke beleidslijnen vorig najaar maakte voorzitter Ursula von der Leyen melding van een 'Clean Industrial Deal' voor concurrerende industrieën en hoogwaardige banen, in de geest van het rapport-Draghi.
De Europese industrie staat voor veel verschillende uitdagingen, waaronder extreem hoge energieprijzen, het aantrekken van geschoolde arbeidskrachten en toegang tot financiering. In 2023 presenteerde de EU het Green Deal-plan voor de industrie, gericht op het bereiken van koolstofneutraliteit. In haar presentatie van de politieke beleidslijnen vorig najaar maakte voorzitter Ursula von der Leyen melding van een 'Clean Industrial Deal' voor concurrerende industrieën en hoogwaardige banen, in de geest van het rapport-Draghi.
Het bedrijfsleven is een essentieel onderdeel van de groene en de digitale transitie en van ons economisch systeem. Maar wat betekent deze nieuwe deal voor werknemers? Zelfbewuste, bij vakbonden aangesloten werknemers, goed betaald en met goede arbeidsomstandigheden, zijn niet alleen een kwestie van vakbonden, maar ook van de samenleving als geheel, van democratie en sociale stabiliteit, en ook van de productiviteit van bedrijven.
Zonder goede begeleiding en voldoende overheidsfinanciering zou deze deal uiteindelijk kunnen steunen op de onderdelen van Draghi's rapport en de agenda voor concurrentievermogen die het meest vóór deregulering zijn. Dit zou het Europese sociale model in gevaar kunnen brengen doordat een schadelijk mededingingsmodel wordt bevorderd dat een neerwaartse spiraal op het gebied van lonen en arbeidsomstandigheden aanwakkert.
Om deze kwestie te bespreken organiseren de groep Werknemers van het EESC en het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV) op 14 februari in het gebouw van het EESC gezamenlijk een conferentie over het Europees industriebeleid voor hoogwaardige banen. We nodigen alle geïnteresseerden in de discussie uit om de datum in hun agenda te zetten en aan de discussie deel te nemen.
In december vertoonde het EESC de film Under the Grey Sky, het verhaal van Belarussische journalisten die een zware prijs hebben betaald voor hun verslaggeving over de politieke onrust in hun land
In december vertoonde het EESC de film Under the Grey Sky, het verhaal van Belarussische journalisten die een zware prijs hebben betaald voor hun verslaggeving over de politieke onrust in hun land
Under the Grey Sky, het filmdebuut van de Belarussisch-Poolse cineast Mara Tamkovich, vertelt het hartverscheurende verhaal van Lena, een Belarussische journalist die in de gevangenis belandt na het livestreamen van het hardhandige optreden van de regering tegen een vreedzame demonstratie op het Plein van de Verandering in Minsk. In 2020 overspoelt een ongekende golf van protesten Belarus na de frauduleuze verkiezingen waarbij Aleksandr Loekasjenko voor de zesde keer werd herkozen.
Lena en haar cameravrouw Olya worden gearresteerd nadat ze de protesten blijven filmen hoewel ze al in het vizier worden genomen door een politiedrone. Lena wordt in eerste instantie beschuldigd van “het organiseren van protesten en het verstoren van het openbaar vervoer”, maar dan nemen de zaken een kafkaiaanse wending en wordt de aanklacht veranderd in hoogverraad. En daarmee worden zeven dagen administratieve hechtenis na een geheim proces omgezet in een gevangenisstraf van acht jaar. Haar collega krijgt twee jaar. Lena's man Ilya, op wie de politie van het regime het eveneens heeft voorzien, doet wanhopige pogingen om haar uit de gevangenis te krijgen en probeert Lena zelfs over te halen om schuld te bekennen in ruil voor vrijlating. Maar dat is voor Lena een stap te ver.
De film is geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van de Belarussische Belsat TV-journalisten Katsiaryna Andreyeva, haar man Ihar Iljash en haar collega Darya Chultsova. Darya heeft haar straf van twee jaar uitgezeten, maar Ihar en Katsiaryna – zij werd veroordeeld tot een verlengde gevangenisstraf van acht jaar en drie maanden – zitten nog steeds vast. En zij zijn lang niet de enigen: eind 2024 schat de Belarussische Vereniging van Journalisten het aantal mediawerkers dat nog achter de tralies zit op 45. Veel journalisten worden zelfs nadat ze naar het buitenland zijn gevlucht nog onder druk gezet.
De wereldpremière van de film vond plaats tijdens het Tribeca-festival in New York in juni 2024.
Op 13 december werd Under the Grey Sky vertoond in het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) in het kader van een seminar over de rol van onafhankelijke media in Belarus bij het bevorderen van een veerkrachtige en meer democratische samenleving; de voorstelling werd bijgewoond door Mara Tamkovich.
EESC Info sprak met mevrouw Tamkovich over de film:
In hoeverre worden de gebeurtenissen en het lot van Katsiaryna Andreyeva in de film accuraat weergegeven? Hebt u echt beeldmateriaal van de protesten in 2020 en het proces van mevrouw Andreyeva gebruikt?
Op verschillende plaatsen in de film wordt echt beeldmateriaal gebruikt. De beelden van de protesten die de acteurs bij het begin van de film uitzenden, zijn in werkelijkheid gefilmd door Katsiaryna Andreyeva en Darya Chultsova; het gaat hier om echte beelden die we in een filmscène hebben verwerkt. Ook de beelden van de detentie van Raman Bandarenka die de acteurs op hun laptop bekijken, zijn authentiek (n.v.d.r. de activist Raman Bandarenka werd doodgeslagen door gemaskerde misdadigers nadat hij hen ervan probeerde te weerhouden de rode en witte linten af te knippen die de Belarussische vlag van vóór de Sovjetbezetting symboliseren). Aan het einde van de film toon ik bij wijze van epiloog een montage van Katsiaryna's livestreams van de protesten.
De verhaallijn – de manier waarop de journalisten werden gearresteerd en vervolgd en de straffen die ze kregen – is grotendeels gebaseerd op de werkelijkheid. Maar het was niet mijn bedoeling om het verloop van de gebeurtenissen exact weer te geven, het ging me om de emoties: ik wilde laten zien welke pijnlijke keuzes mensen soms moeten maken en hoe zij zich daarbij voelen. De namen in de film zijn gefingeerd, niet alleen om afstand te creëren van de mensen waarop de personages gebaseerd zijn, maar ook om ervoor te zorgen dat het publiek hun verhaal gaat zien als een van de vele, als een metafoor voor wat er met de hele natie is gebeurd.
Weet het grote publiek in Belarus wat er gebeurd is met mevrouw Andreyeva en andere journalisten zoals zij? Weet u hoeveel mensen hetzelfde of een soortgelijk lot hebben ondergaan?
Politieke arrestaties en repressie hebben op zo'n grote schaal plaatsgevonden in Belarus dat het moeilijk is om niet op de hoogte te zijn van de situatie. Minstens 130 000 mensen hebben te lijden gehad onder verschillende vormen van repressie en zo’n 500 000 mensen hebben het land verlaten na 2020. Een dergelijke massale vorm van onderdrukking kan eenvoudigweg niet verborgen blijven.
Het officiële aantal politieke gevangenen (diegenen die in het kader van een strafrechtelijke procedure beschuldigd of veroordeeld zijn) in Belarus is de afgelopen jaren stabiel gebleven (ongeveer 1 300 mensen), maar daarbij mag niet worden vergeten dat honderden, zo niet duizenden, hun straf al hebben uitgezeten, dat sommigen eerder zijn vrijgelaten en dat veel van de nieuwe veroordeelden bang zijn om de status van politieke gevangene op te eisen. De repressie vindt plaats aan de lopende band, en vrijgelaten gevangen worden telkens weer vervangen door nieuwe.
Wat was uw belangrijkste motivatie om deze film te maken? Wat hoopt u hiermee te bereiken?
Als Belarus voelde ik de drang om iets te doen toen het Belarussische regime de protesten van 2020 hardhandig neersloeg. Als voormalig journalist kon ik me goed inleven in mijn personages en de manier waarop zij de dingen zien. Als cineast zag ik een sterk, diep ontroerend verhaal dat ik gewoonweg moest vertellen.
Wat is de belangrijkste boodschap voor uw kijkers en wat hoopt u dat zij zullen onthouden na het zien van uw film?
Ik hoop echt dat mensen dankzij mijn film gaan nadenken over de vraag wat vrijheid echt is en welke prijs er soms voor wordt betaald, en dat zij zich gaan afvragen of ze wel voldoende waarderen wat ze hebben. Ik hoop dat ze zullen stilstaan bij het lot van Kacia en Ihar en van iedereen die achter de tralies zit, want vrijheid is iets wat veel mensen hier in Europa als vanzelfsprekend beschouwen.
Wat moet de EU – haar instellingen, het maatschappelijk middenveld, verenigingen van journalisten, mensenrechtenorganisaties en nationale regeringen – doen om te helpen?
Ik zou de EU met klem willen verzoeken Belarus niet te vergeten en het land niet af te schrijven. Dankzij de steun van de EU kunnen onze cultuur, onze media en ons maatschappelijk middenveld ondanks de enorme druk overeind blijven, en hoewel dit alles misschien aanvoelt als een langetermijninvestering, zal het de moeite waard zijn.
Als institutionele partner van het maatschappelijk middenveld organiseert het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) met gepaste trots de tweede editie van deWeek van het maatschappelijk middenveld!
Als institutionele partner van het maatschappelijk middenveld organiseert het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) met gepaste trots de tweede editie van deWeek van het maatschappelijk middenveld!
door Stefano Mallia, voorzitter van de groep Werkgevers
“Concurrentievermogen aanboren voor gedeelde welvaart”, daar draait het om bij de nieuwe prioriteiten waar onze groep zich op wil richten.
In het licht van de huidige mondiale uitdagingen moeten concurrentievermogen en het creëren van een bedrijfsvriendelijk klimaat bovenaan de politieke agenda komen te staan en worden geflankeerd door concrete beleidsmaatregelen.
In een bedrijfsvriendelijke EU is concurrentievermogen niet gebaseerd op subsidies of protectionisme maar op excellentie en gezonde concurrentie, en hebben bedrijven concurrerende toegang tot alle noodzakelijke productiemiddelen.Een bedrijfsvriendelijke EU betekent ook dat de regelgeving bevorderlijk is voor het bedrijfsleven en de productiviteit, dat de administratieve lasten tot een minimum worden beperkt en dat de interne markt naar behoren functioneert. Voorts is het om investeringen aan te trekken belangrijk dat ondernemingen en beleidsmakers elkaar ten volle vertrouwen, en moeten de belangen van EU-bedrijven in een context van internationale concurrentie worden beschermd.
De volgende tien bedrijfsvriendelijke beleidsmaatregelen zijn door onze groep dan ook uitgeroepen tot topprioriteit:
Een ingrijpende hervorming van de regelgevingsaanpak
Systemen voor productieve innovatie die gericht zijn op investeringen en innovatie
Hoge technologische capaciteit op het gebied van defensie, veiligheid en de groene transitie en steun voor startende technologiebedrijven
Een sterke industriële basis
Integratie van de financiële markten via ontwikkeling van de kapitaalmarktenunie en de bankenunie
Adequate toegang tot arbeid
Doeltreffende energie- en vervoerssystemen
Gelijke handelsvoorwaarden
Een bedrijfsgerichte groene transitie
Efficiënte overheidsfinanciën
Om te profiteren van het hefboomeffect van concurrerende bedrijven op een solide economie en een EU die sterk staat op het internationale toneel, dient snel werk te worden gemaakt van deze maatregelen.
We mogen de waarschuwingen in het Draghi- en het Letta-verslag niet negeren: als de EU er niet in slaagt haar concurrentievermogen te herstellen zal zij pijnlijke toegevingen moeten doen op het gebied van welvaart, milieunormen en fundamentele vrijheden.
Voor de editie van Jouw Europa, jouw mening (YEYS) van dit jaar heeft het EESC honderden aanvragen ontvangen van middelbare scholen in de EU, de kandidaat-lidstaten en het VK.
Voor de editie van Jouw Europa, jouw mening (YEYS) van dit jaar heeft het EESC honderden aanvragen ontvangen van middelbare scholen in de EU, de kandidaat-lidstaten en het VK.
De organisatoren van YEYS hebben alle aanvragen zorgvuldig bestudeerd en hebben 36 middelbare scholen geselecteerd die op 13 en 14 maart aan YEYS 2025 zullen deelnemen.
YEYS, het belangrijkste jaarlijkse jongerenevenement van het EESC, zal dit jaar bijna 100 studenten en 37 leerkrachten bijeenbrengen. Het programma van YEYS, dat anderhalve dag in beslag zal nemen, draagt dit jaar de titel “Jongeren een stem geven” en zal zich richten op de rol die jongeren kunnen spelen bij het vormgeven van een veerkrachtige toekomst. Bedoeling is jongeren in staat te stellen deel te nemen aan burgeractie en actief bij te dragen aan activiteiten op het gebied van participatieve democratie in hun gemeenschappen en daarbuiten.
Ter voorbereiding op de komst van de deelnemers aan YEYS zullen de EESC-leden begin 2025 een bezoek brengen aan de geselecteerde scholen om hen voorafgaand aan het evenement te ontmoeten en met hen van gedachten te wisselen.
De openings- en slotsessies op 14 maart 2025 zullen live worden gestreamd. De link om de stream te bekijken zal worden gepubliceerd op de EESC-website, op de officiële webpagina van YEYS 2025 Your Europe, Your Say! 2025 | EESC, waar u ook meer informatie en updates over het evenement kunt vinden.
Op 23 januari is de film Flow, een van de kanshebbers voor de LUX-publieksprijs, te zien bij het EESC.
Deze alom geprezen animatiefilm van de Letse filmmaker Gints Zilbalodis is een coproductie van Letland, Frankrijk en België. De film heeft wereldwijd erkenning gekregen, met de Golden Globe voor beste animatiefilm en belangrijke prijzen op festivals zoals het Internationale animatiefilmfestival van Annecy, de New York Film Critics Circle Awards en de Europese Filmprijzen.
De film gaat over de reis van Kat, die er na een allesverwoestende overstroming alleen voor komt te staan. Hij moet zijn weg zien te vinden in de nieuwe realiteit en leert daarbij samen te werken met andere dieren op een reddingsboot.
Het evenement maakt deel uit van een reeks films die bij het EESC te zien zijn, in samenwerking met de LUX-publieksprijs van het Europees Parlement, met als doel culturele diversiteit te bevorderen en een dialoog over urgente sociale kwesties op gang te brengen.
Duizenden exemplaren van de jongste editie van het Paspoort voor Europese democratie, de populaire EESC-brochure, worden nu in heel Europa verspreid. Mocht u zich afvragen of het Paspoort voor Europese democratie ook in elektronisch formaat beschikbaar is: het antwoord is ja!
Duizenden exemplaren van de jongste editie van het Paspoort voor Europese democratie, de populaire EESC-brochure, worden nu in heel Europa verspreid. Mocht u zich afvragen of het Paspoort voor Europese democratie ook in elektronisch formaat beschikbaar is: het antwoord is ja!
De interactieve onlineversie, met video's, quizzen, kaarten en nog veel meer, is al beschikbaar in 13 talen, en andere taalversies komen eraan! Bekijk de interactieve brochure en ontdek hoe u echt het verschil kunt maken!
Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van de verbindingsgroep van het EESC riepen de oprichters en de huidige leden van de groep op tot actieve stappen om de Europese democratie, de open publieke ruimte en een rechtvaardig Europa te verdedigen.
Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van de verbindingsgroep van het EESC riepen de oprichters en de huidige leden van de groep op tot actieve stappen om de Europese democratie, de open publieke ruimte en een rechtvaardig Europa te verdedigen.
Op 11 december werd in het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) het 20-jarig bestaan gevierd van zijn verbindingsgroep, waarin Europese netwerken van maatschappelijke organisaties vertegenwoordigd zijn. De verbindingsgroep is het enige permanente orgaan voor politieke dialoog en gestructureerde samenwerking tussen maatschappelijke organisaties en de EU-instellingen. De afgelopen twee decennia heeft de verbindingsgroep een belangrijke rol gespeeld bij de inspanningen om de stem van het maatschappelijk middenveld beter te laten horen en de punten van zorg van het maatschappelijk middenveld op de Europese agenda te krijgen. De groep bestaat uit 45 netwerken van maatschappelijke organisaties die op Europees niveau actief zijn en belichaamt daarmee de beginselen in artikel 11 van het Verdrag.
“Bij de viering van dit 20-jarige bestaan van de verbindingsgroep staan we niet alleen stil bij alles wat de groep heeft weten te bereiken, maar ook bij de duurzame partnerschappen die de participatiedemocratie in Europa hebben vormgegeven. In de loop van de afgelopen twintig jaar is de verbindingsgroep uitgegroeid tot een levendig platform waarop het maatschappelijk middenveld beter van zich kan laten horen en de samenwerking tussen diverse belanghebbenden wordt bevorderd. Laten we ons ook in de toekomst zij aan zij blijven inzetten om de democratische waarden te versterken, de ruimte voor het maatschappelijk middenveld te vergroten en een Europa tot stand te brengen dat echt ten dienste staat van al zijn burgers”, aldus EESC-voorzitter Oliver Röpke in zijn openingstoespraak.
“Het is niet altijd gemakkelijk geweest”, aldus Brikena Xhomaqi, covoorzitter van de verbindingsgroep, “maar we hebben geleerd elkaar te vertrouwen. En ik hoop dat we de handen nog krachtiger ineen zullen slaan om ons samen hard te maken voor een coherente Europese strategie voor het maatschappelijk middenveld.”
Katarina Barley, vicevoorzitter van het Europees Parlement en verantwoordelijk voor de betrekkingen met maatschappelijke organisaties, in haar keynotespeech: “Als Europees Parlement zijn wij bereid onze samenwerking met de verbindingsgroep te versterken. De samenwerking met maatschappelijke organisaties moet steeds gestructureerder worden. Samen moeten we meer doen om de bedreigingen voor de democratie in de Europese Unie, die groter zijn dan ooit, het hoofd te bieden”, aldus Barley. “Als de verbindingsgroep niet bestond, zou ze alsnog opgericht moeten worden.”
Het feestelijke evenement ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van de verbindingsgroep werd bijgewoond door meer dan honderd genodigden, onder wie vooraanstaande personen uit het maatschappelijk middenveld. Er waren o.a. vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties uit Servië en Moldavië, in overeenstemming met het beleid van het EESC om vertegenwoordigers van kandidaat-lidstaten van de EU uit te nodigen om deel te nemen aan de werkzaamheden van het EESC. Vier voormalige EESC-voorzitters, Staffan Nilsson, Henri Malosse, Luca Jahier en George Dassis, waren eveneens aanwezig. Jahier benadrukte dat het EESC de verantwoordelijkheid heeft om een platform voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld op te zetten en te onderhouden, terwijl Dassis stelde dat “vrede voorop moet staan, en om vrede tot stand te brengen moeten we sterk zijn en zij aan zij staan.”
Heeft u er niet bij kunnen zijn? Op de webpagina kunt u het evenement, de gezamenlijke verklaring van het voorzitterschap van de verbindingsgroep, de overzichtsvideo, de foto’s en het persbericht bekijken. (lm)
Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft onlangs een reeks van 11 factsheets gepubliceerd over zijn recente successen.
Deze laten zien hoe het EESC ervoor heeft gezorgd dat belangrijke economische en sociale kwesties die door de sociale partners en het maatschappelijk middenveld zijn aangekaart, op Europees niveau worden besproken en aangepakt.
Uit deze succesverhalen blijkt ook hoe het EESC met zijn advieswerkzaamheden invloed uitoefent op de EU-wetgeving en erop toeziet dat deze naar behoren wordt uitgevoerd.
Meer informatie over deze 11 succesverhalen is te vinden op onze website, waar ze ook kunnen worden gedownload in pdf-formaat: Recente successen van het EESC | EESC.
Indien u graag papieren exemplaren ontvangt (in het Engels of Frans) kunt u een e-mail sturen naar vipcese@eesc.europa.eu.
Efficiënte communicatie is van levensbelang voor de EU, zeker nu desinformatie welig tiert, AI aan een snelle opmars bezig is en er steeds meer autoritaire tendensen de kop opsteken. Om iedereen te kunnen bereiken, moet de communicatie over de EU een lokale dimensie krijgen.
Efficiënte communicatie is van levensbelang voor de EU, zeker nu desinformatie welig tiert, AI aan een snelle opmars bezig is en er steeds meer autoritaire tendensen de kop opsteken. Om iedereen te kunnen bereiken, moet de communicatie over de EU een lokale dimensie krijgen.
In zijn nieuwe boek Rebranding Europe werpt communicatiestrateeg en auteur Stavros Papagianneas een kritische blik op de rol van de EU op het wereldtoneel. Europa staat op een tweesprong nu de Russische agressie tegen Oekraïne zijn derde jaar ingaat, er oorlog woedt in het Midden-Oosten en er tal van geopolitieke en economische uitdagingen op de loer liggen.
De boekpresentatie vond plaats op 3 december in het Residence Palace in Brussel, in aanwezigheid van Laurenţiu Plosceanu, vicevoorzitter van het EESC en belast met communicatie. Hij nam deel aan het debat over de positie van Europa in een turbulente wereld en hoe belangrijk het is dat de EU haar waarden op een doeltreffende manier uitdraagt.
“De EU staat op een keerpunt. Om haar toekomst veilig te stellen, moet ze een duidelijke en overtuigende visie uitdragen naar haar burgers en de wereld. Dit gaat niet over politiek, maar over vertrouwen, identiteit en gemeenschappelijke doelen” aldus Papagianneas.
De deelnemers aan het debat benadrukten dat doeltreffende communicatie niet zomaar een optie is, maar absoluut noodzakelijk voor het voortbestaan van de EU, vooral in de huidige tijd van desinformatie, AI en toenemend autoritarisme. Europa moet het voortouw nemen bij het bevorderen van democratie en mensenrechten. “De media spelen een cruciale rol bij het vormgeven van het publieke domein in Europa,” zei Colin Stevens, hoofdredacteur van EU Reporter en moderator van de discussie. “Wij van de media moeten erop blijven hameren dat Europa iedereen aangaat. Dat moeten we elke dag opnieuw doen” zei hij.
De experts zijn het erover eens dat het erg moeilijk is om desinformatie of “nepnieuws” bij de bron aan te pakken, vooral met de opkomst van AI. De beste manier om ermee om te gaan, is door de bevolking ertegen te wapenen.
Plosceanu wees erop dat “de tijd gekomen is om meer naar de mensen te luisteren dan tegen ze te praten. Burgers willen meer betrokkenheid en meer participatie”. Hij benadrukte hoe belangrijk het is om met de regionale pers samen te werken en riep de EU-instellingen op om partnerschappen aan te gaan met regionale media en regionale journalisten in Brussel uit te nodigen. Tot slot zei hij dat Europa op lokale leest geschoeid moet worden en de hand moet uitsteken naar de burger.
De overgrote meerderheid van de Europeanen is in de eerste plaats bezig met het lokale niveau en dan pas met het regionale en nationale niveau, voordat ze ook maar denken aan het Europese niveau. De communicatie over Europa moet hier rekening mee houden. Om mensen echt te kunnen bereiken, moeten de verhalen een lokale, regionale en nationale dimensie krijgen. (mt)
