Voor bijna 500 Oekraïense atleten die om het leven zijn gekomen in de oorlog die Rusland tegen hun land voert, is de droom om deel te nemen aan de Olympische Spelen of andere toekomstige sportwedstrijden voor altijd uiteengespat. Om hun herinnering levend te houden, maakt de Oekraïense ngo BRAND UKRAINE gebruik van artificiële intelligentie om het tragische verhaal van zes overleden atleten te vertellen en ze weer tot leven te roepen, al is het maar voor even. We spraken met Tim Makarov, hoofd Digitale Inhoud van BRAND UKRAINE, die ons vertelde dat het tijdens de Spelen van Parijs gepresenteerde project is bedoeld om mensen te laten stilstaan bij de waarde van het menselijk leven.
Voor bijna 500 Oekraïense atleten die om het leven zijn gekomen in de oorlog die Rusland tegen hun land voert, is de droom om deel te nemen aan de Olympische Spelen of andere toekomstige sportwedstrijden voor altijd uiteengespat. Om hun herinnering levend te houden, maakt de Oekraïense ngo BRAND UKRAINE gebruik van artificiële intelligentie om het tragische verhaal van zes overleden atleten te vertellen en ze weer tot leven te roepen, al is het maar voor even. We spraken met Tim Makarov, hoofd Digitale Inhoud van BRAND UKRAINE, die ons vertelde dat het tijdens de Spelen van Parijs gepresenteerde project is bedoeld om mensen te laten stilstaan bij de waarde van het menselijk leven.
Hoe is het idee voor het project ontstaan?
Dit idee werd geboren op de Berlijnse vestiging van reclamebureau BBDO. Zij stelden een kaderconcept voor, een plan om de tragische geschiedenis te tonen van Oekraïense atleten die niet aan de Olympische Spelen konden deelnemen. Zij kwamen naar ons met het concept, waarna wij het verder hebben ontwikkeld en de kring van partners hebben uitgebreid met de Oekraïense ministeries van Jeugdzaken en Sport en van Buitenlandse Zaken en het kabinet van de president van Oekraïne. Het uiteindelijke ontwerp van het project hebben we samen uitgewerkt, terwijl BBDO verantwoordelijk bleef voor het technische gedeelte. Wij hebben een communicatiestrategie ontwikkeld, inhoud geleverd en juridische ondersteuning geboden. Het project werd gepresenteerd in het Oekraïense hospitality-huis in Parijs — het Volia House — en daar waren ook influencers bij betrokken.
Hoe moeilijk was het om verhalen te verzamelen en de video te maken? Welke technieken zijn gebruikt om de hoofdrolspelers weer tot leven te roepen?
Het idee zelf is heel eenvoudig en duidelijk — het vertellen van de verhalen van Oekraïense atleten die op tragische wijze zijn omgekomen en het creëren van hun digitale avatars. We hebben een titanenwerk verricht. We hebben spraakopnamen gezocht, deze gedigitaliseerd, archieffoto’s en videomateriaal gebruikt en dit alles met behulp van AI verwerkt. De digitale kopie van de persoon moest zeer menselijk overkomen maar ook mysterieus, met zowel realistische als onrealistische trekjes. Dat was de bedoeling. Hun verhalen zijn op zichzelf al heel krachtig, en versterkt door de AI-technologie laten ze niemand onverschillig. Ik zal eerlijk zijn — dit project is echt “op het randje”. Toen we het idee bespraken, waren we bang dat mensen ons niet zouden begrijpen, dat ze het eng zouden vinden en niet de kwetsbaarheid, weerloosheid, pijn en wanhoop zouden zien die uit de woorden van de dode atleten spreken. Het project is gebaseerd op een heel eenvoudig idee: mensen die oprecht van hun land houden, die willen leven en iets willen bereiken, worden gegijzeld door de omstandigheden wanneer hun dromen, plannen en levens worden afgekapt. Maar ze moeten worden herinnerd. Elke daad heeft een prijs, en die wordt vaak gemeten in mensenlevens en lotsbestemmingen.
Het moet voor de families van de dode atleten heel pijnlijk zijn geweest om aan het project deel te nemen en naar de video’s te kijken. Welke feedback heeft u uiteindelijk van hen gekregen?
Uiteraard kan een dergelijk project alleen worden uitgevoerd met de toestemming van de naaste verwanten. Dit is een uiterst belangrijk punt: we hebben ze laten zien en uitgelegd wat we gingen doen. Er stonden tientallen verhalen op onze longlist, maar uiteindelijk hebben we voor slechts zes verhalen toestemming gekregen. Hier gingen weken van ingewikkelde onderhandelingen aan vooraf. Maar toen we ze het eindresultaat lieten zien, konden de ouders hun tranen niet bedwingen. Ze zeiden: “Dank jullie wel, jullie doen geweldig werk. Dit zal helpen om de herinnering aan ons kind levend te houden.” En voor zover ik weet heeft niemand er spijt van gekregen. Eerst hebben we alle nodige juridische documenten ondertekend, en pas daarna kreeg het project groen licht. Alles was op tijd klaar voor de Olympische Spelen, en we hebben twee weken lang zes buitengewone verhalen laten zien. Dat we zoveel succes zouden hebben had niemand verwacht – de reactie op het project overtrof al onze verwachtingen. Toch is het ook niet echt verwonderlijk, want in de moderne wereld van wereldwijde communicatie roepen echte verhalen complexe en tegenstrijdige emoties op.
Wat is de belangrijkste boodschap van het project – Wat hoopt u dat de kijkers na het zien van de video’s mee naar huis nemen?
BRAND UKRAINE houdt zich bezig met het verspreiden van de waarheid over Oekraïne en de dagelijkse realiteit tijdens de Russische agressie. We gebruiken hiervoor verhalen van echte mensen. Ik ben ervan overtuigd dat zij onze pijn, trots, geestdrift, overwinningen en verliezen, dat wat ons mens maakt en een sterke en moedige natie, het best overbrengen. Dit is onze missie — niet alleen om over Oekraïne te praten, maar ook om van Oekraïne een lovemark voor de hele wereld te maken. We werken er hard aan om meer van dit soort krachtige projecten te maken, die de harten van mensen raken en een kans bieden om na te denken over de waarde van het menselijk leven.
U kunt de video’s en foto’s hier en op Instagram bekijken:
Tim Makarov is hoofd Content & Digital Team bij BRAND UKRAINE. Met 20 jaar ervaring in de journalistiek, marketing en digitale communicatie is het zijn roeping om verhalen te vertellen en projecten op te zetten die de wereld ten goede veranderen.
Oogvereniging Nederland heeft samen met het netwerk van de Europese blindenvereniging (EBU) het initiatief Sport Toegankelijkheid opgezet, dat tot doel heeft praktische oplossingen te bieden voor het wegnemen van belemmeringen die blinden en slechtzienden ervan weerhouden zich aan te sluiten bij sportclubs en -verenigingen in de EU. Peter van Bleijswijk, gehandicaptenactivist en vrijwilliger bij de Oogvereniging en de EBU, vertelt ons alles over dit baanbrekende samenwerkingsproject, dat de weg effent voor een echt inclusieve sport. U kunt uw steentje bijdragen door de vragenlijst in te vullen over de toegankelijkheid van sport en recreatieve activiteiten voor mensen met een visuele beperking in uw omgeving.
Oogvereniging Nederland heeft samen met het netwerk van de Europese blindenvereniging (EBU) het initiatief Sport Toegankelijkheid opgezet, dat tot doel heeft praktische oplossingen te bieden voor het wegnemen van belemmeringen die blinden en slechtzienden ervan weerhouden zich aan te sluiten bij sportclubs en -verenigingen in de EU. Peter van Bleijswijk, gehandicaptenactivist en vrijwilliger bij de Oogvereniging en de EBU, vertelt ons alles over dit baanbrekende samenwerkingsproject, dat de weg effent voor een echt inclusieve sport. U kunt uw steentje bijdragen door de vragenlijst in te vullen over de toegankelijkheid van sport en recreatieve activiteiten voor mensen met een visuele beperking in uw omgeving.
Door Peter van Bleijswijk
In het streven naar echte inclusiviteit in de sport hanteert het Nederlandse initiatief Sport Toegankelijkheid een compleet nieuwe aanpak door de nadruk te leggen op de unieke uitdagingen waarmee blinden en slechtzienden worden geconfronteerd. Dit toekomstgerichte project beoogt de belemmeringen aan te pakken en weg te nemen die mensen met een visuele beperking beletten volledig deel te nemen aan sport en lichaamsbeweging in sportclubs en -verenigingen.
Het project is gebaseerd op diepgaande inzichten in de belemmeringen waarmee deze personen worden geconfronteerd. Na uitgebreid onderzoek en experimenten heeft Sport Toegankelijkheid 10 belangrijke belemmeringen in kaart gebracht, waaronder de beschikbaarheid van gespecialiseerde coaches, buddyprogramma’s, de fysieke toegankelijkheid van sportfaciliteiten en vervoersproblemen. Deze belemmeringen worden vaak over het hoofd gezien, maar zijn een belangrijke reden waarom mensen met een visuele beperking geen sport kunnen beoefenen en er dus ook niet de voordelen van ondervinden.
Om deze uitdagingen aan te pakken, zijn de zogenaamde “Sport Proeftuinen” in het leven geroepen. In deze proeftuinen, die worden opgezet in bestaande sportclubs of in partnerschappen met sportaanbieders, kunnen mogelijke oplossingen worden uitgetest onder reële omstandigheden. Voor elke vastgestelde belemmering worden drie verschillende oplossingen voorgesteld en getest. De beste oplossing wordt vervolgens gefinetuned en meerdere keren getest om de uitvoerbaarheid en doeltreffendheid ervan te garanderen.
De resultaten van deze experimenten worden gebundeld in een “Digitale Sport Blauwdruk”, een uitgebreide gids die beschikbaar zal worden gesteld aan sportclubs, sportaanbieders en gemeenten. De blauwdruk is bedoeld als hulpmiddel om de toegankelijkheid en inclusiviteit van sport te verbeteren door praktische oplossingen aan te dragen die in verschillende contexten kunnen worden toegepast.
De ambitie van het project beperkt zich niet tot Nederland. Sport Toegankelijkheid heeft onlangs contact opgenomen met Europese partners, waaronder de EBU, om inzichten en beste praktijken uit verschillende landen te verzamelen. Het initiatief is met enthousiasme ontvangen: tal van organisaties en landen hebben zich bereid verklaard deel te nemen. Deze Europese samenwerking heeft tot doel de toegankelijkheid en inclusiviteit van sport op bredere schaal te verbeteren en ervoor te zorgen dat mensen met een visuele beperking op het hele continent hier de vruchten van kunnen plukken.
De kracht van Sport Toegankelijkheid ligt in de gezamenlijke aanpak. Het project wordt ondersteund door een coalitie van lokale overheden, de Oogvereniging Nederland, het Kenniscentrum Sport & Bewegen, de Atletiekunie en andere organisaties die zich inzetten voor de bevordering van inclusiviteit. Door deze verschillende partners samen te brengen, slaagt het initiatief erin een breed scala aan deskundigheid en middelen te verzamelen om tot duurzame en doeltreffende oplossingen te komen.
Terwijl er steeds meer animo is, dringt Sport Toegankelijkheid aan op de deelname van nog meer Europese onderwijsinstellingen en organisaties voor blinden en slechtzienden aan het project. Het team beschouwt dit als een cruciale stap in de richting van een echt inclusieve sportcultuur in heel Europa, waar iedereen, ongeacht zijn visuele capaciteiten, aan sport kan deelnemen en van sport kan genieten.
Sport Toegankelijkheid is meer dan alleen een project: het is een beweging in de richting van een toekomst waarin niemand aan de zijlijn wordt gelaten. Door de gezamenlijke inspanningen van partners in heel Europa wil het initiatief een blijvend effect hebben op de toegankelijkheid van sport en de weg effenen voor een meer inclusieve en rechtvaardige omgeving voor iedereen.
Peter van Bleijswijk, voormalig directeur innovatie, faciliteitenbeheer en ICT en manager van zowel profit- als non-profitorganisaties, heeft zich de afgelopen jaren gericht op het behartigen van de belangen van cliënten. Hij zet zich actief in voor inclusie en verbetering van de toegankelijkheid van sport voor blinden en slechtzienden. Daarnaast fungeert hij als toegewijde vrijwilliger voor de Oogvereniging Nederland en de EBU en is hij actief betrokken bij de werkgroepen die samenwerken met lokale en nationale overheden. In zijn werk legt hij zich toe op het verbeteren van de levenskwaliteit en het creëren van gelijke kansen voor kwetsbare groepen in de samenleving.
Groene waterstof is een van de bouwstenen van de energietransitie, wat maakt dat de snelle uitrol ervan enorm belangrijk is voor het toekomstige energiesysteem en het economische en sociale welzijn van de EU.
Groene waterstof is een van de bouwstenen van de energietransitie, wat maakt dat de snelle uitrol ervan enorm belangrijk is voor het toekomstige energiesysteem en het economische en sociale welzijn van de EU.
Vele aspecten ervan, zoals vraag, aanbod, infrastructuur en productie op het gebied van waterstof, brengen echter een aantal uitdagingen met zich mee. Waterstof is duur en afhankelijk van de juiste randvoorwaarden. Enerzijds moeten we ons in de eerste plaats richten op het gebruik ervan in moeilijk te elektrificeren sectoren, en als energieopslagmedium. Anderzijds moeten we ervoor zorgen dat de nodige voorwaarden worden geschapen voor een snelle en efficiënte uitbreiding van de waterstofinfrastructuur.
In dit verband zijn met name drie punten van belang:
Er moet worden gezorgd voor de nodige financiering van de infrastructuur. Aangezien de aanleg van vervoersinfrastructuur aanzienlijke kosten met zich meebrengt, moeten de middelen efficiënt worden toegewezen. Dit vereist slimme en geïntegreerde planning, ook over de grenzen heen, en een regelgevingskader dat de nodige investeringen in infrastructuur mogelijk maakt en tegelijkertijd de ecologische duurzaamheid van het energiesysteem als geheel bevordert en de netgebruikers beschermt tegen buitensporige tarieven. Extra lasten voor gasnetwerkgebruikers, doordat zij via kruissubsidiëring meebetalen aan waterstofnetwerken, moeten beslist worden vermeden. Dit is met name van belang omdat de toekomstige gebruikers van de waterstofnetwerkinfrastructuur aanzienlijk verschillen van de huidige gasnetgebruikers. Daarom is het belangrijk om het beginsel “de gebruiker betaalt” zo veel mogelijk toe te passen en er aldus voor te zorgen dat de waterstofinfrastructuur in de eerste plaats wordt gefinancierd door de gebruikers ervan.
Naast voor financiering moet er ook worden gezorgd voor het nodige personeel voor uitbreiding en productie. Naast het creëren van nieuwe kwaliteitsbanen is vooral het herplaatsen van huidige werknemers belangrijk. Dit betekent dat huidige werknemers naar behoren moeten worden opgeleid en om- en bijgeschoold, en dat personeel dankzij goede arbeidsvoorwaarden aan boord moet worden gehouden. Netwerkexploitanten moeten zich bijvoorbeeld houden aan de gebruikelijke collectieve overeenkomsten en de arbeidsomstandigheden moeten worden verbeterd om geschoolde arbeidskrachten aan te trekken. Het EESC dringt daarom aan op een gedegen en efficiënte sociale dialoog in de gassector, zowel op Europees als op nationaal niveau.
Er moet worden gezorgd voor een uniforme, traceerbare en verplichte certificering van waterstof, die via een centrale EU-regeling tot stand komt. Naast milieucriteria moeten deze certificeringsregelingen ook sociale normen garanderen. Deze moeten eerlijke arbeidsvoorwaarden, veilige arbeidsomstandigheden en de naleving van arbeids-, sociale en vakbondsrechten omvatten.
Het EESC dringt er daarom bij de Commissie op aan de waterstofstrategie, die terecht door de Europese Rekenkamer is bekritiseerd, te herzien. In samenwerking met het maatschappelijk middenveld op nationaal en Europees niveau moet er worden gezorgd voor een alomvattende strategie waarin er tegelijkertijd oog is voor certificering, financiering, arbeidsvoorwaarden, stimulansen en consumentenbescherming. Alleen zo wacht de Europese waterstofindustrie een succesvolle toekomst.
Onze speciale gast is Pyrros Dimas, drievoudig Olympisch kampioen en voormalig Grieks gewichtheffer, die ons vertelt waar hij zich op richt wanneer hij naar de Olympische Spelen kijkt. Terwijl de Olympische Spelen in de loop der tijd allerlei veranderingen hebben ondergaan, zijn de beginselen van de Olympische gedachte en de emoties van de atleten hetzelfde gebleven.
Onze speciale gast is Pyrros Dimas, drievoudig Olympisch kampioen en voormalig Grieks gewichtheffer, die ons vertelt waar hij zich op richt wanneer hij naar de Olympische Spelen kijkt. Terwijl de Olympische Spelen in de loop der tijd allerlei veranderingen hebben ondergaan, zijn de beginselen van de Olympische gedachte en de emoties van de atleten hetzelfde gebleven.
Pyrros Dimas is vicevoorzitter van de International Weightlifting Federation en coach van het team van de VS. Hij heeft drie gouden en één bronzen medaille gewonnen op de Olympische Spelen. Daarnaast was hij lid van het Griekse parlement en voorzitter van de Griekse gewichthefbond.
Bent u klaar om een beter geïnformeerde, geëngageerde en actieve Europese burger te worden? Student, jonge professional of actief lid van uw gemeenschap, het door het EESC ontwikkeldeEuropees paspoort voor democratietoont u de weg om alles uit uw burgerrechten te halen.
Bent u klaar om een beter geïnformeerde, geëngageerde en actieve Europese burger te worden? Student, jonge professional of actief lid van uw gemeenschap, het door het EESC ontwikkeldeEuropees paspoort voor democratietoont u de weg om alles uit uw burgerrechten te halen.
Het paspoort bevat feitenmateriaal, achtergrondinformatie en wegwijzers voor alle aspecten van de moderne Europese democratie, waaronder een toolkit met participatiemogelijkheden en een gedetailleerde handleiding over het Europees burgerinitiatief.
Ontvangt u graag de nieuwe editie (2023-2024) van de brochure over het Europees paspoort voor democratie? Schrijf ons een e-mail en wij sturen u een exemplaar in de EU-taal van uw keuze toe.
U kunt ook online een interactieve versie raadplegen in het Engels, Frans of Duits (meer talen zullen stap voor stap worden toegevoegd). Ontdek dat u stem er echt toe doet! (ep)
Er is een tendens om allerlei gebeurtenissen te bestempelen als scharniermomenten en gebeurtenissen van de eeuw, wat tot een uitholling van deze begrippen leidt. Maar nu, vlak voordat de nieuwe Europese Commissie aantreedt, zijn we echt getuige van zo’n scharniermoment: extreemrechts wint terrein, de onvrede onder de bevolking neemt over het hele continent toe, de oorlog in Oekraïne woedt voort en de Gaza-oorlog dreigt te escaleren tot een open regionale oorlog.
Er is een tendens om allerlei gebeurtenissen te bestempelen als sleutelmomenten en gebeurtenissen van de eeuw, wat tot een uitholling van deze begrippen leidt. Maar nu, vlak voordat de nieuwe Europese Commissie aantreedt, zijn we echt getuige van zo’n scharniermoment: extreemrechts wint terrein, de onvrede onder de bevolking neemt over het hele continent toe, de oorlog in Oekraïne woedt voort en de Gaza-oorlog dreigt te escaleren tot een open regionale oorlog.
Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan is de teerling nog niet geworpen, maar de tarieven blijven stijgen en de handelsoorlog met China wordt feller, wat ongetwijfeld zal leiden tot verdere verstoringen in de toeleveringsketens en de consumentenprijzen, die uiteindelijk door de burger zullen worden gevoeld.
Ondertussen bereikten het Europees Parlement en de Raad van de EU in het voorjaar overeenstemming over nieuwe bezuinigingsmaatregelen voor de EU en blijven de “zuinige” EU-lidstaten extra eigen middelen en leenopties blokkeren. De EU wordt geconfronteerd met toenemende klimaatdruk, sociale onrust, extremisme en fascisme, aanvallen op de democratie en de opmars van autoritarisme. Deze problemen en de dreiging van nucleaire vernietiging en een open oorlog aan de buitengrenzen van de EU zouden de EU-leiders ertoe moeten aanzetten hun kortzichtigheid te laten varen en hun interne ruzies bij te leggen. Een beleid dat ongelijkheid en rechtvaardigheid negeert (of zich beperkt tot lippendienst) is gedoemd te mislukken. Burgers zijn het beu om steeds dezelfde riedeltjes te horen, hoe goed verpakt ook, om zich vervolgens te realiseren dat hun situatie steeds onzekerder wordt, dat ze moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen, dat hun banen verdwijnen en dat hun inkomens dalen. Extreemrechts populisme buit deze gevoelens uit en gaat fundamentele vragen uit de weg door immigranten de schuld te geven.
Zonder sociale rechtvaardigheid kan er in de lidstaten geen sprake zijn van stabiliteit of betrouwbare partners, noch van de eendracht die noodzakelijk is om de uitdagingen van de EU de baas te kunnen. Laten we van sociale vooruitgang de verbindende kracht achter deze nieuwe EU-legislatuur maken.
Ik mag me gelukkig prijzen. De Olympische Spelen in Parijs zijn, sinds mijn eerste keer in Barcelona in 1992, de negende Spelen die ik heb bijgewoond. Vier maal heb ik als atleet op het podium gestaan. De overige vijf Spelen heb ik uit alle mogelijke oogpunten meegemaakt: als toeschouwer, als lid van de International Weightlifting Federation en als coach van het team van de Verenigde Staten.
Ik mag me gelukkig prijzen. De Olympische Spelen in Parijs zijn, sinds mijn eerste keer in Barcelona in 1992, de negende Spelen die ik heb bijgewoond. Vier maal bereikte ik het podium als atleet. De overige vijf Spelen heb ik uit alle mogelijke oogpunten meegemaakt: als toeschouwer, als lid van de International Weightlifting Federation en als coach van het team van de Verenigde Staten. In de tientallen jaren dat ik op het toneel van de Olympische Spelen heb meegedraaid, ben ik getuige geweest van vele veranderingen. De Olympische Spelen worden niet meer alleen gekenmerkt door de locatie waar zij worden georganiseerd. De atleten worden tegenwoordig veel beter in beeld gebracht, waardoor kijkers hun emoties kunnen aflezen van hun gezichten. Met de introductie van nieuwe Olympische sporten is een jong publiek aangetrokken en hebben we disciplines leren kennen waarvan we nog niet eerder hadden gehoord. Tegelijkertijd herinnert het veiligheidsaspect er ons allen aan dat we in een onvoorspelbare wereld, in turbulente tijden leven.
Alles aan de Olympische Spelen is dus aan het veranderen. Alles, behalve de Olympische gedachte en de dromen van de deelnemende atleten. In de wereld van vandaag zijn Olympische idealen relevanter dan ooit. Bovendien is de Olympische gedachte haar tijd vaak vooruit. Concepten als inclusie, aanvaarding van diversiteit en harmonieuze co-existentie maken al tientallen jaren deel uit van de Olympische geest, lang voordat ze door samenlevingen werden besproken. Als sportman, als Olympiër die de pijn van deelname aan wedstrijden op dit hoge niveau aan den lijve heeft ondervonden, gaat mijn aandacht echter eerst en vooral uit naar de atleten. Veel van deze jonge mensen leven voor de Olympische Spelen; de Spelen zijn iets dat zin geeft aan hun bestaan en waarvan ze dromen. De Olympische Spelen gaan voor mij persoonlijk dan ook niet om het scorebord of de ranglijst. Het gaat mij om de uitdrukkingen op het gezicht van de atleten. Hun uitdrukkingen van vreugde en van verdriet. Hun tranen en hun kreten van overwinning. Het gaat om mensen die strijden om boven zichzelf uit te stijgen.
Voor de banen van morgen zijn vaardigheden nodig om de groene en de digitale transitie te verwezenlijken en om te gaan met demografische veranderingen. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat investeringen in opleiding en omscholing ook de meest kwetsbare groepen bereiken? Wat zijn de huidige verschillen in vaardigheden en hoe houden zij verband met armoede?
Voor de banen van morgen zijn vaardigheden nodig om de groene en de digitale transitie te verwezenlijken en om te gaan met demografische veranderingen. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat investeringen in opleiding en omscholing ook de meest kwetsbare groepen bereiken? Wat zijn de huidige verschillen in vaardigheden en hoe houden zij verband met armoede?
Op 10 juli heeft de groep Maatschappelijke Organisaties van het EESC deze kwesties onderzocht in het kader van een thematisch debat waarbij ook een nieuwe EESC-studie werd gepresenteerd, getiteld Hoe armoede op het gebied van vaardigheden onder de meest kwetsbare groepen uit te bannen? Het EESC heeft de studie op verzoek van de groep laten uitvoeren in het kader van het Europees Jaar van de Vaardigheden (2023). In de studie wordt het nieuwe concept van “armoede op het gebied van vaardigheden” onderzocht en wordt een definitie voorgesteld. Voorts wordt gekeken naar mogelijke oorzaken en oplossingen en wordt de weg geëffend voor verder onderzoek naar dit onderwerp in de toekomst. Een van de conclusies is dat maatschappelijke organisaties een unieke rol spelen bij het identificeren en ondersteunen van kwetsbare personen die bijscholing nodig hebben. Zij moeten nauw samenwerken met lokale gemeenschappen en overheden, en hun netwerken inzetten om ervoor te zorgen dat niemand achterblijft op het gebied van onderwijs en de ontwikkeling van vaardigheden.
Het debat omvatte bijdragen van Juliana Wahlgren, directeur van het Europees netwerk voor armoedebestrijding (EAPN), die de onderliggende factoren besprak welke van invloed zijn op de toegang tot vaardigheden, en Agnieszka Maj, onderzoeker bij het Center for Social and Economic Research (CASE), dat de studie heeft uitgevoerd.
Zie de website van het evenement voor het volledige artikel over het thematisch debat en een interview met de auteurs.
