Teastaíonn fís shoiléir pholaitiúil má táimid chun aistriú go fuinneamh glan ós rud é nach ceist theicneolaíoch amháin atá ann ach gur dúshlán mór sóisialta atá ann freisin. Sa tuairim a dhréachtaigh Lutz Ribbe agus Thomas Kattnig agus a glacadh le linn sheisiún iomlánach an Choiste i mí Mheán Fómhair, chuir CESE i bhfios go dteastódh gnéithe láraithe agus gnéithe díláraithe araon i gcóras fuinnimh na todhchaí, ach nach féidir eagrú an chórais sin a fhágáil faoin gcinniúint.
Seo mar a labhair Lutz Ribbe le linn na díospóireachta: “Teastaíonn fís shoiléir maidir lenar cheart tús áite a thabhairt don dílárú nó don lárú. Tar éis an tsaoil, is é a theastaíonn ar an gcéad dul síos cinnteacht maidir le hinfheistíocht don earnáil phoiblí agus don earnáil phríobháideach araon agus ní fhéadfar sin a dhéanamh mura mbeidh cinntí soiléire á ndéanamh.”
Bhí Thomas Kattnig ar aon fhocal leis: “Ní mór páirt a bheith ag oibrithe, ceardchumainn agus tomhaltóirí san aistriú go fuinneamh glan, rud a gheall lucht ceaptha beartais agus a ndearna CESE achainí láidir ar a shon. Mar sin féin, sa chás sin freisin, tá níos mó ceisteanna ann nár fhreagair an Coimisiún ná na Ballstáit seachas ceisteanna a d’fhreagair siad. Lena chois sin, is é an toradh a bheidh ar na tionscnaimh atá ann faoi láthair maidir leis an mbeartas fuinnimh go gcuirfear cosc ar rannpháirtíocht ghinearálta an phobail, seachas an rannpháirtíocht sin a spreagadh.”
Tá idir bhuntáistí agus mhíbhuntáistí i gceist leis an gcóras láraithe agus leis an gcóras díláraithe. I gcás an chórais láraithe, is iondúil gur líon beag gníomhaithe a chuireann le fiúntas an chórais. I gcás an chórais díláraithe, áfach, is féidir le tomhaltóirí cur leis an gcóras mar chustaiméirí gníomhacha, mar phobail fuinnimh saoránach, mar fheirmeoirí, mar fhiontair bheaga agus mheánmhéide agus mar chomhlachtaí bardasacha. (mp)
