Warunkiem zawarcia układu o stowarzyszeniu UE–Mercosur są korzyści dla obu stron

 Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny podkreśla, że układ nie powinien przynieść szkody żadnemu sektorowi, regionowi czy też krajowi.

Unia Europejska jest największą gospodarką na świecie, a Mercosur – szóstą. W przyjętej na sesji plenarnej w dniu 24 maja opinii w sprawie: „W kierunku układu o stowarzyszeniu między UE a Mercosurem” Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stwierdza, że podpisanie układu o stowarzyszeniu może przynieść duże korzyści obu stronom. UE zyskałaby dostęp do rynku liczącego prawie 300 mln mieszkańców. Mercosur mógłby zdywersyfikować gospodarkę swoich krajów członkowskich i nadać większą wartość dodaną swoim produktom eksportowym, a także uzyskać dostęp do rynku liczącego 500 mln mieszkańców. Mając na względzie powierzchnię i liczbę ludności obu bloków oraz obecną wymianę handlową wynoszącą ponad 84 mld EUR rocznie, zawarcie układu o stowarzyszeniu pomiędzy UE a Mercosurem umożliwiłoby wzmocnienie roli tych regionów na arenie międzynarodowej i powstanie wielkiego obszaru integracji gospodarczej, korzystnie oddziałującego na obie strony i wywierającego pozytywny wpływ na pozostałe kraje Ameryki Łacińskiej. EKES ostrzega jednak, że w żadnym wypadku układ o stowarzyszeniu nie może opierać się na niewłaściwie prowadzonych negocjacjach.

„EKES wzywa negocjujące strony, w szczególności UE, do rozważenia wysokich kosztów – politycznych, gospodarczych i wynikających z zaprzepaszczenia szansy – z jakimi wiązałyby się brak porozumienia lub porozumienie niewłaściwie zrównoważone z perspektywy obu stron” – stwierdził Josep Puxeu Rocamora, sprawozdawca opinii EKES-u. Układ o stowarzyszeniu byłby kompleksowym porozumieniem strategicznym mającym na celu zapewnienie wszystkim podmiotom gospodarczym i społecznym po obu stronach długoterminowych korzyści pod względem rozwoju, bezpieczeństwa, migracji i wyzwań związanych ze środowiskiem naturalnym.

„Układ o stowarzyszeniu powinien mieć w pełni kompleksowy wymiar społeczny, pracowniczy i środowiskowy” – podkreślił Mário Soares, współsprawozdawca opinii. „W ramach tego wymiaru należy zapewnić, by stosunki gospodarcze były spójne z celami społecznymi i ekologicznymi, a także z konwencjami MOP regulującymi zrównoważony rozwój”.