„Płatności bezpośrednie muszą być przeznaczane wyłącznie dla rolników czynnych zawodowo” – twierdzi EKES i apeluje o specjalną pomoc dla młodych rolników

EKES popiera silną i odpowiednio finansowaną WPR oraz zwiększenie budżetu UE do 1,3 % DNB w odpowiedzi na wzrost gospodarki UE. Należy zapewnić odpowiednie finansowanie WPR w celu zaradzenia niskim dochodom rolników i pracowników rolnych, inflacji i brakowi środków wynikającemu z brexitu, a także dodatkowym wymogom środowiskowym i klimatycznym.

„Europejscy rolnicy – rodzinne gospodarstwa rolne, MŚP, spółdzielnie i inne tradycyjne modele rolnicze – muszą być w stanie utrzymać się z dochodów swych gospodarstw. Trzeba to zagwarantować poprzez uczciwe ceny i odpowiednio wysokie płatności bezpośrednie, które jednak muszą trafiać tylko do rolników czynnych zawodowo i do tych gospodarstw rolnych, które zgodnie z obiektywnymi kryteriami i praktykami regionalnymi dostarczają dobra publiczne. Nie wystarczy być po prostu właścicielem gruntów rolnych” – powiedziała Jarmila Dubravská, sprawozdawczyni opinii EKES-u „Przyszłość rolnictwa i produkcji żywności” „Dla rolników UE niezwykle istotne jest, by wnioski ustawodawcze niosły ze sobą prawdziwe uproszczenie najbardziej zbiurokratyzowanych elementów WPR” – dodał John Bryan.

Pomocniczość nie może osłabiać WPR ani jednolitego rynku. Powinna mieć zastosowanie wyłącznie do planów państw członkowskich dotyczących wdrażania celów WPR, a więc dawać krajom pewne pole manewru w przyjmowaniu opcji płatności z pierwszego i drugiego filaru, tak aby płatności te jak najlepiej służyły rodzajom, strukturom i specyfice rolnictwa w danym kraju, z uwzględnieniem jego warunków naturalnych i środowiska. EKES nie popiera pomysłu, by państwa członkowskie miały możliwość przeniesienia środków z drugiego do pierwszego filaru. Apeluje raczej o rozsądny poziom współfinansowania drugiego filaru dla wszystkich państw członkowskich.

EKES proponuje także udoskonalenie wsparcia dla wymiany pokoleniowej oraz dla młodych rolników w ramach WPR. Wreszcie UE musi dążyć do uspójnienia strategii między WPR a polityką handlową. (sma)