Christa Schweng: Τα προσωπικά μου διδάγματα από την επιδημία του κορονοϊού

Όταν η κυβέρνησή μας αποφάσισε στις 13 Μαρτίου ―και, παρεμπιπτόντως, ημέρα Παρασκευή― να επιβάλει συνθήκες εγκλεισμού σε ολόκληρη τη χώρα από τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, το όλο κλίμα άλλαξε στη Βιέννη: περιδιαβαίνοντας στα συνηθισμένα μου μέρη αυτές τις τελευταίες ημέρες είχα μια περίεργη αίσθηση, σαν να κοιταζόμασταν όλοι καχύποπτα.

Η φύση της δουλειάς μου άλλαξε άρδην κατά τον κατ’ οίκον εγκλεισμό: οι Αυστριακοί κοινωνικοί εταίροι διαπραγματεύθηκαν εγκαίρως ένα νέο σύστημα μερικής ανεργίας για την κρίση του κορονοϊού, το οποίο πυροδότησε μια πραγματική χιονοστιβάδα ερωτήσεων εκ μέρους των επιχειρήσεων. Δεδομένου ότι ειδικεύομαι στις ευρωπαϊκές κοινωνικές υποθέσεις, βρέθηκα ξαφνικά να απαντώ σε δύσκολες ερωτήσεις σχετικά με την εφαρμογή του συστήματος μερικής ανεργίας στην Αυστρία.

Είχα επίγνωση ότι οι απαντήσεις μου θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόφαση της εκάστοτε επιχείρησης σχετικά είτε με τη σκοπιμότητα υιοθέτησης του συστήματος μερικής ανεργίας είτε ―σε περίπτωση που το σύστημα δεν αποδεικνυόταν οικονομικά βιώσιμο― άμεσης απόλυσης των εργαζομένων, με αποτέλεσμα να περάσω αρκετές άγρυπνες νύχτες.

Σκεφτόμουν πολύ τους εργοδότες που έπρεπε να πάρουν δύσκολες αποφάσεις και τους υπαλλήλους τους που φοβόντουσαν ότι θα χάσουν τη δουλειά τους. Σκεφτόμουν τους γονείς παιδιών του δημοτικού σχολείου που έπρεπε να αντικαταστήσουν επί εβδομάδες τους δασκάλους και τις οικογένειες που δεν διέθεταν τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό που χρειάζονταν τα παιδιά τους για τα μαθήματα κατ’ οίκον. Σκεφτόμουν εκείνους που ζουν μόνοι τους και δεν έχουν κανέναν για να συζητήσουν μαζί του τους φόβους τους. Και λυπόμουν την έφηβη κόρη μου που της έλειπαν οι συναντήσεις με τους φίλους της.

Η εργασία από το σπίτι δεν ήταν κάτι καινούριο για μένα επειδή τηλεργάζομαι εδώ και πολλά χρόνια. Συνειδητοποίησα ότι πολλά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα κατά την εργασία από το σπίτι λόγω έλλειψης εξοπλισμού, χώρου, ηρεμίας ή επαφής με τους συναδέλφους τους.

Η νόσος COVID-19 θα φέρει μακροπρόθεσμα αλλαγές στη ζωή μας; Δεν το γνωρίζω, αλλά για μένα υπάρχουν ορισμένα διδάγματα που οφείλω να αποκομίσω:

  1. Η εργασία από το σπίτι είναι εξίσου παραγωγική με την εργασία στο γραφείο.
  2. Μια τρίωρη συνεδρίαση στις Βρυξέλλες μπορεί να πραγματοποιηθεί επίσης μέσω διαδικτύου.
  3. Η ζωή με τα αγαπημένα μας πρόσωπα είναι ευλογία, ιδίως σε καιρούς κατ’ οίκον εγκλεισμού.
  4. Οι συνομιλίες μέσω Skype με τους γονείς και τους φίλους μας είναι πενιχρό υποκατάστατο: η αξία των συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο μαζί τους είναι ανεκτίμητη.